Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει σε εφαρμογή ένα εκτενές σχέδιο βιομηχανικής πολιτικής για την κατασκευή υποδομών ΑΙ, πιέζοντας τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να αποδεσμεύσουν άμεσα επενδύσεις, προκειμένου να μην υστερήσουν στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, σύμφωνα με δημοσίευμα του POLITICO. Ήδη, τα δύο τρίτα των κυβερνήσεων έχουν δεσμευτεί να χρηματοδοτήσουν τη δημιουργία επτά data centers. Στον αντίποδα, εννέα χώρες αποφεύγουν τη δέσμευση κεφαλαίων υπό το βάρος των στενών εθνικών προϋπολογισμών.

Στις ΗΠΑ, τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η OpenAI, η Anthropic και η xAI του Ίλον Μασκ ηγούνται μέχρι στιγμής στην παγκόσμια κούρσα παροχής επαρκούς υπολογιστικής ισχύος. Οι συγκεκριμένες εταιρείες επενδύουν υπέρογκα ιδιωτικά κεφάλαια μέσω έργων όπως το Stargate και το Colossus, διευρύνοντας διαρκώς το προβάδισμά τους. Στην Ευρώπη, η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ανακοίνωσε πέρυσι σχέδιο χρηματοδότησης για επτά «γιγα-εργοστάσια» (τρία μεγάλα και τέσσερα μικρά) στην ΕΕ, στοχεύοντας στην εκπαίδευση εξαιρετικά μεγάλων μοντέλων ΑΙ από ερευνητές και νεοφυείς επιχειρήσεις, σύμφωνα με το POLITICO.

Βασική προϋπόθεση υλοποίησης είναι οι εθνικές κυβερνήσεις να εγγυηθούν την αγορά υπολογιστικής ισχύος από τα εγχώρια έργα, σε αξία ίση ή μεγαλύτερη της ενωσιακής χρηματοδότησης. Η κρατική υποστήριξη κρίνεται κομβική για την προσέλκυση διστακτικών ιδιωτών επενδυτών, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με υψηλό ενεργειακό κόστος και χρονοβόρες αδειοδοτικές διαδικασίες. Έως τα τέλη Ιουλίου, 18 από τα 27 κράτη-μέλη δέσμευσαν συνολικά περίπου 3 δισ. ευρώ για την υποστήριξη βιομηχανικών κοινοπραξιών.

Οι «αρνητές»

Η δημοσιονομική δέσμευση δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομμυρίων σε βάθος δεκαετίας λειτουργεί αποτρεπτικά για ορισμένες πρωτεύουσες. Η ολλανδική κυβέρνηση ενημέρωσε επισήμως τον Μάρτιο ότι δεν υφίσταται δημοσιονομικό περιθώριο, προκρίνοντας μια ευέλικτη και βιώσιμη ανάπτυξη υποδομών, χωρίς τον εγκλωβισμό του κράτους σε μεγάλες προκρατήσεις. Άλλες χώρες διατηρούν την εστίασή τους στα παλαιότερα, πολύ μικρότερα «Εργοστάσια Τεχνητής Νοημοσύνης» όπου έχουν ήδη δεσμεύσει κεφάλαια.

Στην πράξη, το σχέδιο μετατρέπεται σε μια γιγαντιαία Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα. Ανώτερος αξιωματούχος της Επιτροπής ξεκαθάρισε στα τέλη Ιουλίου ότι η δημόσια χρηματοδότηση ΕΕ και κρατών-μελών δεν θα υπερβαίνει το 35% της συνολικής επένδυσης, αφήνοντας το υπόλοιπο στη βιομηχανία. Ήδη, επιφανείς όμιλοι κινούνται στρατηγικά. Στην Ισπανία, η Telefónica και η Banco Santander κατέθεσαν κοινή προσφορά, μολονότι το σχέδιο δέχεται επικρίσεις από πολιτικούς και ειδικούς που αμφισβητούν ανοιχτά την επιχειρηματική λογική των γιγα-εργοστασίων.

Ο χάρτης των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων

Ο καταμερισμός των δεσμεύσεων διαμορφώνεται ως εξής:

  • Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία: Σχεδιάζουν δαπάνες 200 εκατ. ευρώ έκαστη για ένα «μεγάλο γιγα-εργοστάσιο». Η Γερμανία πρωτοστατεί έχοντας δεσμεύσει επιπλέον 800 εκατ. ευρώ, ανεβάζοντας τη συνολική εθνική συμβολή στο 1 δισ. ευρώ.
  • Γαλλία, Δανία, Πολωνία, Τσεχική Δημοκρατία: Δεσμεύουν από 100 εκατ. ευρώ για ένα «μικρότερο» έργο.
  • Σουηδία και Λιθουανία: 50 εκατ. ευρώ και 1 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, επιδιώκοντας μικρότερες εγκαταστάσεις διασυνδεδεμένες με τη χώρα φιλοξενίας.
  • Κροατία, Ουγγαρία, Λιθουανία: Συνεισφέρουν αθροιστικά 36 εκατ. ευρώ στηρίζοντας την προσφορά της Πολωνίας

Διαβάστε ακόμη