Μετά από ένα καλοκαίρι ακραίων καιρικών φαινομένων, η κλιματική αλλαγή επιστρέφει στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης στη Γαλλία. Καταστροφικές πυρκαγιές, διαδοχικά κύματα καύσωνα και σοβαρή ξηρασία έπληξαν πολλές περιοχές της χώρας, προκαλώντας ανθρώπινες απώλειες, οικονομικές ζημιές και σημαντικά προβλήματα στη γεωργία.
Λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027, οργανώσεις και ειδικοί για το κλίμα προειδοποιούν ότι η πολιτική απάντηση παραμένει ανεπαρκής σε σχέση με το μέγεθος της κρίσης.
Σύμφωνα με έρευνα της Ipsos που δημοσιεύθηκε στις 24 Αυγούστου και επικαλείται το euronews, το 64% των Γάλλων δηλώνει ότι αισθάνθηκε άγχος ή φόβο για την υγεία των αγαπημένων του προσώπων εξαιτίας των ακραίων καιρικών φαινομένων, ενώ το 48% εκφράζει αντίστοιχη ανησυχία για τη δική του υγεία. Παράλληλα, το 79% ζητά από την κυβέρνηση συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία του πληθυσμού από τους καύσωνες.
Ωστόσο, οι ειδικοί θεωρούν ότι οι πολιτικές δυνάμεις δεν ανταποκρίνονται στις κοινωνικές απαιτήσεις.
Η Anne Bringault, διευθύντρια προγράμματος του Climate Action Network στη Γαλλία, υποστηρίζει ότι τα περισσότερα κόμματα και οι υποψήφιοι εμφανίζονται «εκτός πραγματικότητας» σε σχέση με τις συνέπειες που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες. Όπως επισημαίνει, η πολιτική αντίδραση δεν ανταποκρίνεται ούτε στη σοβαρότητα της κατάστασης ούτε στις προσδοκίες της κοινωνίας.
Ακόμη πιο αυστηρός εμφανίζεται ο Jean-Marc Jancovici, ιδρυτής του The Shift Project, ο οποίος κατηγορεί τη γαλλική πολιτική τάξη ότι βρίσκεται σε «μορφή άρνησης» απέναντι στην κλιματική αλλαγή. Κατά την άποψή του, κανένας από τους πιθανούς υποψηφίους δεν έχει θέσει στο επίκεντρο του προγράμματός του το γεγονός ότι η καθημερινή ζωή και η οικονομία πρόκειται να αλλάξουν ριζικά.
Στη δεξιά και στο κέντρο, η οικολογία φαίνεται να υποχωρεί μπροστά σε ζητήματα όπως η μετανάστευση, η ασφάλεια και η οικονομία. Ο Édouard Philippe αναφέρεται στην ανάγκη αποανθρακοποίησης της οικονομίας, προστασίας της βιοποικιλότητας και επενδύσεων στην ενέργεια και τη γεωργία, χωρίς όμως να παρουσιάζει αναλυτικό σχέδιο.
Ο Gabriel Attal δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην τεχνολογία, την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία, υποστηρίζοντας έναν συνδυασμό πυρηνικής ενέργειας και ανανεώσιμων πηγών. Παράλληλα, έχει προτείνει τη δημιουργία υπουργείου για το νερό.
Στην Αριστερά, τα περιβαλλοντικά προγράμματα εμφανίζονται πιο αναλυτικά. Ωστόσο, οι ειδικοί βλέπουν και εδώ στοιχεία εκλογικού οπορτουνισμού, καθώς τα κόμματα ανταγωνίζονται για την προσέλκυση της οικολογικά ευαισθητοποιημένης ψήφου.
Ιδιαίτερη κριτική δέχεται το ακροδεξιό Rassemblement National, το οποίο απορρίπτει τις «τιμωρητικές» περιβαλλοντικές πολιτικές και τάσσεται υπέρ της πυρηνικής ενέργειας, ενώ αντιτίθεται στην αιολική ενέργεια. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις θεωρούν ότι η προσέγγισή του είναι περισσότερο επικοινωνιακή παρά ουσιαστική.
Το βασικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι πλέον αν η κλιματική αλλαγή αποτελεί πολιτικό ζήτημα. Είναι αν οι Γάλλοι πολιτικοί θα μπορέσουν να περάσουν από τις διαπιστώσεις σε συγκεκριμένες, μακροπρόθεσμες και εφαρμόσιμες λύσεις. Οι φετινές πυρκαγιές, οι καύσωνες και η ξηρασία δείχνουν ότι ο χρόνος για αναβολές περιορίζεται.
Διαβάστε ακόμα
