Στην τελική ευθεία μπαίνει η νέα πρόσκληση χρηματοδότησης ύψους έως 65 εκατ. ευρώ για έργα ύδρευσης, καθώς σήμερα, Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, εκπνέει η προθεσμία για την υποβολή προτάσεων από δήμους και Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης. Το ενδιαφέρον, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι ιδιαίτερα μεγάλο και δεν περιορίζεται στις περιοχές που παραδοσιακά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της λειψυδρίας, αλλά εκτείνεται γεωγραφικά σε ολόκληρη τη χώρα.
Η εικόνα που μεταφέρουν αρμόδιες πηγές είναι ότι οι ανάγκες που έχουν συσσωρευτεί στα τοπικά δίκτυα είναι πολλές και διαφορετικές: από παρεμβάσεις για την ενίσχυση της υδροδότησης και την αξιοποίηση νέων πηγών έως έργα που μπορούν να περιορίσουν τις απώλειες και να θωρακίσουν τις υποδομές απέναντι σε περιόδους παρατεταμένης ανομβρίας. Το εύρος των αιτημάτων αποτυπώνει, παράλληλα, πόσο έχει μετακινηθεί η συζήτηση γύρω από το νερό μέσα σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα.
Πηγές με γνώση των σχετικών διαδικασιών επισημαίνουν ότι σταδιακά αλλάζει και η ίδια η «κουλτούρα» γύρω από τη διαχείριση των υδάτων. Δήμοι και φορείς αρχίζουν να αντιμετωπίζουν το νερό όχι ως έναν ανεξάντλητο φυσικό πόρο, αλλά ως αγαθό που απαιτεί καλύτερη παρακολούθηση, συντήρηση των δικτύων, περιορισμό των διαρροών και έγκαιρο σχεδιασμό. Η πίεση της λειψυδρίας έχει λειτουργήσει ως επιταχυντής αυτής της αλλαγής, αναδεικνύοντας προβλήματα που επί χρόνια παρέμεναν χαμηλότερα στην ατζέντα.
Η πρόσκληση των 65 εκατ. ευρώ έρχεται, άλλωστε, μετά τη χρηματοδότηση 103 έργων σε 63 δήμους, συνολικού ύψους 142 εκατ. ευρώ, μέσα στους τελευταίους 12 μήνες. Παράλληλα, ακολουθούν δύο ακόμη χρηματοδοτικά εργαλεία, ύψους 30 εκατ. ευρώ για νησιωτικές περιοχές άνω των 3.500 κατοίκων και 20 εκατ. ευρώ για ορεινές περιοχές. Έτσι, ο προϋπολογισμός των νέων παρεμβάσεων για την ύδρευση διαμορφώνεται συνολικά στα 115 εκατ. ευρώ.
Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, αρχίζει μετά την ένταξη των έργων. Η ελληνική εμπειρία έχει δείξει ότι η εξασφάλιση χρηματοδότησης δεν οδηγεί αυτομάτως και σε γρήγορη υλοποίηση. Μελέτες που καθυστερούν, αδειοδοτικές εκκρεμότητες, διαγωνιστικές διαδικασίες που παρατείνονται και περιορισμένη τεχνική επάρκεια ορισμένων μικρότερων δήμων μπορούν να μετατρέψουν ένα ώριμο χρηματοδοτικό σχέδιο σε έργο που παραμένει για χρόνια επί χάρτου.
Ακριβώς γι’ αυτό, η επόμενη φάση απαιτεί στενό συντονισμό μεταξύ υπουργείων, δήμων, ΔΕΥΑ και αρμόδιων υπηρεσιών, αλλά και συστηματική παρακολούθηση της πορείας των παρεμβάσεων. Σε μια περίοδο κατά την οποία η λειψυδρία αποκτά όλο και πιο μόνιμα χαρακτηριστικά, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να ανοίγουν περισσότερες προσκλήσεις και να δεσμεύονται κονδύλια, αλλά τα χρήματα να μετατρέπονται εγκαίρως σε λειτουργικά έργα. Γιατί στο νερό, περισσότερο ίσως από οποιαδήποτε άλλη υποδομή, η απόσταση ανάμεσα στην απόφαση και την υλοποίηση είναι αυτή που τελικά κρίνει την ανθεκτικότητα μιας περιοχής.
Διαβάστε ακόμη
