Ένα σχετικά άγνωστο τροπικό δέντρο, το Hymenaea courbaril, βρίσκεται στο επίκεντρο του επιστημονικού ενδιαφέροντος, καθώς ερευνητές εξετάζουν τη δυναμική του τόσο στη βιομηχανία τροφίμων όσο και στην ιατρική. Πρόκειται για ένα επιβλητικό δέντρο που ευδοκιμεί από το νότιο Μεξικό έως τη λεκάνη του Αμαζονίου και την Καραϊβική, γνωστό τοπικά με ονομασίες όπως jatobá ή algarrobo. Κάθε ώριμο δέντρο μπορεί να παράγει έως και 100 καρπούς ετησίως, με το εσωτερικό τους να περιέχει μια αλευρώδη, ελαφρώς γλυκιά σάρκα, πλούσια σε φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικές ενώσεις, σύμφωνα με το earth.com.
Η επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τη Luz María Alzate Tamayo μελετά πώς κάθε μέρος του φυτού μπορεί να αξιοποιηθεί με ασφάλεια. Αναλύσεις δείχνουν ότι η σκόνη από τη σάρκα του καρπού περιέχει περίπου 44 γραμμάρια φυτικών ινών και 11 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά 100 γραμμάρια, χαρακτηριστικά που την καθιστούν ελκυστική για την ανάπτυξη λειτουργικών τροφίμων, προϊόντων δηλαδή που προσφέρουν οφέλη πέρα από τη βασική θρέψη.
Στην πράξη, η σάρκα μπορεί να μετατραπεί σε αλεύρι και να χρησιμοποιηθεί σε ψωμί, σνακ ή ροφήματα, ενισχύοντας τη διατροφική αξία χωρίς προσθήκη ζάχαρης. Η χρήση αυτή θυμίζει το πιο γνωστό Ceratonia siliqua (χαρουπιά), το οποίο ήδη αξιοποιείται ευρέως ως φυσικό υποκατάστατο κακάο.
Πέρα από τη διατροφή, το δέντρο παρουσιάζει και φαρμακευτικό ενδιαφέρον. Εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει ότι εκχυλίσματα από φύλλα, φλοιό και σπόρους εμφανίζουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και μπορούν να αναστείλουν την ανάπτυξη βακτηρίων όπως ο Staphylococcus aureus. Οι ενώσεις αυτές, κυρίως πολυφαινόλες και φλαβονοειδή, λειτουργούν σαν «ασπίδα» απέναντι στο οξειδωτικό στρες, ανοίγοντας προοπτικές για εφαρμογές σε τρόφιμα αλλά και φαρμακευτικά σκευάσματα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι σπόροι, οι οποίοι περιέχουν φυσικά κόμμεα (γαλακτομαννάνες) με ιδιότητες πύκνωσης. Οι ουσίες αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως σταθεροποιητές σε προϊόντα όπως παγωτά και γαλακτοκομικά επιδόρπια, βελτιώνοντας την υφή και παρατείνοντας τη διάρκεια ζωής τους, ένας «αόρατος μηχανικός» της υφής, όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά ειδικοί.
Παράλληλα, πρώιμες μελέτες υποδεικνύουν ότι ορισμένα εκχυλίσματα του φυτού ενδέχεται να έχουν αντιφλεγμονώδεις και ηπατοπροστατευτικές ιδιότητες, ενώ σε παραδοσιακές κοινότητες χρησιμοποιούνται εδώ και αιώνες για την αντιμετώπιση αναπνευστικών και πεπτικών προβλημάτων. Ωστόσο, οι επιστήμονες τονίζουν ότι απαιτούνται μεγαλύτερες κλινικές μελέτες πριν επιβεβαιωθούν πλήρως οι θεραπευτικές αυτές εφαρμογές.
Διαβάστε ακόμη
