Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Βιομηχανικών Περιοχών (ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ.) εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τη διαφαινόμενη απόφαση των συναρμόδιων Υπουργείων να προωθήσουν το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική (ΕΧΠ-ΒΕ) αγνοώντας την κεντρική θέση του Συνδέσμου και των Επιμελητηρίων για την απάλειψη του άρθρου 10.3.ε.

Παρά τη διακηρυγμένη κυβερνητική πρόθεση για ένα «ενιαίο πλαίσιο νόμου» που θα διέπει την οργάνωση της βιομηχανίας, η διατήρηση της συγκεκριμένης διάταξης καταρρίπτει στην πράξη αυτό το αφήγημα. Αντί για ισονομία, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για τρεις ταχύτητες βιομηχανιών: εκείνες εκτός Οργανωμένων Υποδοχέων (ΟΥΜΕΔ*) που υπάγονται στις γενικές διατάξεις, εκείνες εντός ΒΙΟΠΑ και Αυτοδιαχειρίσεων που απολαμβάνουν το βέλτιστο καθεστώς εποπτείας από τις ίδιες, και, δυστυχώς, τις επιχειρήσεις εντός ΟΥΜΕΔ με άλλον διαχειριστή, που παραμένουν δέσμιες ενός αδιαφανούς και μονομερούς μοντέλου διαχείρισης, που δεν συνεισφέρει στην προσπάθεια ανάπτυξης της βιομηχανικής παραγωγής για το καλό της χώρας.

Το ακανθώδες άρθρο 10.3.ε και η σύγχυση ρόλων

Το άρθρο 10.3.ε θεσμοθετεί την αρμοδιότητα του φορέα διαχείρισης των ΟΥΜΕΔ να ελέγχει την περιβαλλοντική και πολεοδομική συμβατότητα των εγκατεστημένων μονάδων και ευνοεί μονοπωλιακές καταστάσεις εις βάρος των εγκατεστημένων επιχειρήσεων. Η οργανωμένη χωροθέτηση πρέπει να επιτευχθεί μέσω θετικών κινήτρων και διαφάνειας και όχι μέσω της θεσμοθέτησης «ελεγκτών» που έχουν ταυτόχρονα ρόλο παρόχου υπηρεσιών και διαχειριστή γης.

Η επιμονή στη ρύθμιση αυτή προκαλεί σειρά σοβαρών προβλημάτων:

  • Σύγχυση διαχειριστικού και ελεγκτικού ρόλου: Ένας ιδιωτικός φορέας διαχείρισης, που έχει συμβατική και οικονομική σχέση με τις επιχειρήσεις, αναλαμβάνει ξαφνικά ρόλο «δημόσιας αρχής».
  • Αοριστία και έλλειψη εγγυήσεων: Δεν προσδιορίζονται τα τεχνικά κριτήρια του ελέγχου, οι προθεσμίες ή οι διαδικασίες προσφυγής των επιχειρήσεων σε περίπτωση καταχρηστικών αποφάσεων.
  • Κίνδυνος πρόσθετων επιβαρύνσεων: Υπάρχει εύλογος φόβος ότι ο έλεγχος αυτός θα μετατραπεί σε εργαλείο οικονομικής εκμετάλλευσης μέσω επιβολής τελών για την παροχή «βεβαίωσης συμβατότητας».
  • Ενίσχυση Μονοπωλίου: Η ΕΑΔΕΠ** ενός ΟΥΜΕΔ, που ήδη κατέχει δεσπόζουσα θέση, αποκτά πλέον και ελεγκτικά όπλα που μπορεί να οδηγήσουν σε αδιέξοδα και συγκρούσεις συμφερόντων.

Η σημασία των παρεμβάσεων του ΠΑΣΕΒΙΠΕ

Ο ΠΑΣΕΒΙΠΕ παρενέβη εμπρόθεσμα, έντονα και θεσμικά ζητώντας ρυθμίσεις που θα καθιστούσαν τους ΟΥΜΕΔ πραγματικά ελκυστικούς και όχι «αναγκαστική λύση».

Οι προτάσεις μας περιλάμβαναν:

  • Θετικά κίνητρα αντί για «τιμωρητικές» λογικές: Η μετάβαση στην οργανωμένη δόμηση πρέπει να γίνεται μέσω επιδοτήσεων κόστους εγκατάστασης και φορολογικών ελαφρύνσεων, και όχι μόνο μέσω της τεχνητής αύξησης του κόστους της εκτός σχεδίου δόμησης.
  • Προστασία των κοινόχρηστων χώρων: Ζητήσαμε να μην επιτρέπεται η μείωση χώρων πρασίνου και υποδομών με μονομερείς αποφάσεις των φορέων διαχείρισης.
  • Στήριξη της Μικρομεσαίας Μεταποίησης: Η οριζόντια αύξηση της αρτιότητας στα 10 στρέμματα εκτός σχεδίου απειλεί την επιβίωση του 80% των επιχειρήσεων, αν δεν υπάρξει προηγουμένως ρεαλιστική και προσιτή οργανωμένη εναλλακτική.
  • Η βιομηχανική πολιτική της χώρας δεν μπορεί να οικοδομείται πάνω στην εκχώρηση δημόσιου ελέγχου σε κερδοσκοπικούς φορείς, μεταξύ των οποίων και σε γνωστούς βεβαρυμένου διαχειριστικού παρελθόντος.

Καλούμε την Πολιτεία, έστω και την ύστατη στιγμή, να εισακούσει την πρόταση της υγιούς μεταποιητικής βάσης και να αποσύρει μια διάταξη που ναρκοθετεί την ασφάλεια δικαίου και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας.

Διαβάστε ακόμη