Μια λύση για την προστασία των σπιτιών από τις πλημμύρες μπορεί να βρίσκεται κυριολεκτικά στην αυλή τους. Οι λεγόμενοι «rain gardens» αξιοποιούν τη φυσική δύναμη του εδάφους και των φυτών για να συγκρατούν το νερό της βροχής, μειώνοντας τον όγκο των υδάτων που καταλήγουν στους δρόμους και στα αποχετευτικά δίκτυα. Σε μια εποχή που η κλιματική αλλαγή κάνει τις έντονες βροχοπτώσεις ολοένα μεγαλύτερη απειλή, ένας σωστά σχεδιασμένος κήπος μπορεί να λειτουργήσει ως πρόσθετη γραμμή άμυνας για ένα σπίτι.

Οι ισχυρές βροχοπτώσεις που έπληξαν την Καταλονία της Ισπανίας την περασμένη εβδομάδα, προκαλώντας τουλάχιστον δύο θανάτους και πλημμυρίζοντας σπίτια και δρόμους, υπενθυμίζουν πόσο ευάλωτες μπορούν να γίνουν οι κατοικημένες περιοχές απέναντι στην υπερχείλιση των υδάτων.

Τι είναι ο rain garden και πώς λειτουργεί

Ο rain garden είναι μια χαμηλότερη από το γύρω έδαφος, ειδικά διαμορφωμένη έκταση, στην οποία φυτεύονται κυρίως αυτοφυή πολυετή φυτά και θάμνοι που αντέχουν στην αυξημένη υγρασία. Η θέση του επιλέγεται έτσι ώστε να συγκεντρώνει τα νερά που απορρέουν από στέγες, υδρορροές, δρόμους, αυλές και άλλες σκληρές επιφάνειες.

Το νερό οδηγείται προς τον κήπο, συγκρατείται προσωρινά και στη συνέχεια απορροφάται από το έδαφος. Κατά τη διαδικασία αυτή, το χώμα και οι ρίζες των φυτών συμβάλλουν στο φιλτράρισμα ρύπων, όπως τα λιπάσματα, τα χημικά κατάλοιπα, τα απορρίμματα και άλλοι ρύποι που παρασύρει η βροχή. Με αυτόν τον τρόπο, μειώνεται η ποσότητα του νερού που καταλήγει απότομα στα φρεάτια και στα δίκτυα απορροής. Παράλληλα, όταν ο κήπος σχεδιαστεί σωστά και τοποθετηθεί στο κατάλληλο σημείο, μπορεί να περιορίσει τη συγκέντρωση νερού κοντά στα θεμέλια και να μειώσει τον κίνδυνο εισροής υδάτων στο υπόγειο.

Πώς δημιουργείται ένας κήπος που συγκρατεί το νερό

Η κατασκευή του δεν απαιτεί απαραίτητα μεγάλο χώρο. Το μέγεθος και το σχήμα προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, ενώ η επιφάνεια διαμορφώνεται συνήθως περίπου 15 εκατοστά χαμηλότερα από το περιβάλλον έδαφος, ώστε να μπορεί να συγκεντρώνει τα νερά. Σημαντική είναι και η σωστή θέση: ο κήπος πρέπει να απέχει τουλάχιστον τρία μέτρα από το σπίτι, το γκαράζ ή άλλα κτίσματα. Αποφεύγονται, επίσης, οι έντονα επικλινείς εκτάσεις, τα σημεία που είναι ήδη μονίμως κορεσμένα με νερό και οι περιοχές πάνω από υπόγειες εγκαταστάσεις ή σηπτικές δεξαμενές.

Η μεταφορά του νερού μπορεί να γίνει με προέκταση υδρορροής, μικρή τάφρο ή σωλήνα. Πέτρες και χαλίκια βοηθούν στον περιορισμό της ταχύτητας ροής, μειώνοντας παράλληλα τη διάβρωση του εδάφους. Για να λειτουργήσει αποτελεσματικά ένας rain garden, η επιλογή της βλάστησης πρέπει να βασίζεται στις τοπικές κλιματικές συνθήκες. Τα αυτοφυή είδη έχουν προσαρμοστεί στο περιβάλλον της περιοχής, χρειάζονται συνήθως λιγότερη φροντίδα και προσφέρουν καταφύγιο σε μέλισσες, πεταλούδες και άλλα είδη άγριας ζωής.

Στο κέντρο, όπου συγκεντρώνεται περισσότερο νερό, τοποθετούνται φυτά που αντέχουν στην αυξημένη υγρασία, ενώ στην περιφέρεια επιλέγονται είδη με μικρότερες ανάγκες σε νερό. Πολυετή ανθοφόρα φυτά, αγρωστώδη, θάμνοι και μικρά δέντρα μπορούν να συνθέσουν έναν κήπο που συνδυάζει λειτουργικότητα και αισθητική. Κατά τον πρώτο χρόνο χρειάζεται τακτικό πότισμα όταν δεν βρέχει, καθώς και έλεγχος των ζιζανίων μέχρι να αναπτυχθούν επαρκώς οι ρίζες. Στη συνέχεια, οι ανάγκες συντήρησης περιορίζονται σημαντικά.

Διαβάστε ακόμη