Σε ένα ενδιαφέρον ερώτημα, το οποίο δεν έχει απαντηθεί εκτενώς μέχρι σήμερα, επιχειρεί να δώσει απάντηση μια νέα μελέτη: Τι μπορεί να προσφέρει η υφιστάμενη βιομηχανική βάση της Ελλάδας στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων (SMR) και τι θα πρέπει να συμβεί, ώστε αυτή η συνεισφορά να μετουσιωθεί σε βιομηχανική συμμετοχή βάσει συμβάσεων; Συντάκτης της μελέτης είναι ο κ. Γεώργιος Παπαχρήστος, Μηχανολόγος Μηχανικός και Ερευνητικός Συνεργάτης του ΙΕΝΕ, ο οποίος, μεταξύ άλλων, επισημαίνει ότι η Ελλάδα έχει μια ρεαλιστική και άμεση ευκαιρία να ενταχθεί στην παγκόσμια υποδομή κατασκευής των Μικρών Αρθρωτών Αντιδραστήρων και όχι απλώς να αποτελέσει δυνητικό καταναλωτή της ενέργειας που αυτοί παράγουν. Πιο συγκεκριμένα, τονίζει ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην εφοδιαστική αλυσίδα των SMR δεν αποτελεί μια μακρινή φιλοδοξία, η οποία εξαρτάται από μια απόφαση εγχώριας εγκατάστασης, που ενδέχεται να απέχει μία δεκαετία. Πρόκειται για μια άμεση και εμπορικά βιώσιμη ευκαιρία, διαθέσιμη ήδη στους ελληνικούς βιομηχανικούς φορείς μέσω υφιστάμενων διαδικασιών πιστοποίησης, μηχανισμών συνεργασίας με προμηθευτές και υφιστάμενων διμερών και πολυμερών πλαισίων, υπό την προϋπόθεση ότι θα ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα.
Ήδη, η χώρα μας προχώρησε στη συγκρότηση της Κυβερνητικής Επιτροπής για την Πυρηνική Ενέργεια. Σύμφωνα με τη μελέτη του ΙΕΝΕ, ένα από τα απαραίτητα βήματα είναι η έκδοση υπουργικής απόφασης που θα αναγνωρίζει επίσημα τη συμμετοχή στην πυρηνική αλυσίδα εφοδιασμού ως εθνική βιομηχανική προτεραιότητα. Το ζητούμενο, όμως, είναι το εξής: Πώς μια χώρα χωρίς πυρηνική βιομηχανία μπορεί να αξιοποιήσει τη βιομηχανική βάση που διαθέτει, πάνω στην οποία θα μπορούσε να αναπτυχθεί αξιόπιστα ο κλάδος των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων; Η Ελλάδα διαθέτει εμπειρία σε μια σειρά από τομείς, όπως η κατασκευή εξαρτημάτων χάλυβα ακριβείας, οι σωληνώσεις μεγάλης κλίμακας για τον ενεργειακό τομέα, οι ναυπηγικές κατασκευές και η παραγωγή καλωδίων υψηλής τάσης. Ωστόσο, σύμφωνα με τη μελέτη, λείπουν από τη χώρα οι υποδομές πιστοποίησης, η κουλτούρα διασφάλισης ποιότητας σύμφωνα με τις προδιαγραφές της πυρηνικής βιομηχανίας, καθώς και η εξοικείωση με το σχετικό ρυθμιστικό πλαίσιο.
Ποιες εταιρείες «κυκλώνει» η μελέτη
Η μελέτη παρουσιάζει στη συνέχεια εταιρείες στη χώρα μας με σημαντικό αποτύπωμα στην κατασκευή εξαρτημάτων χάλυβα ακριβείας, σωληνώσεων μεγάλης κλίμακας για τον ενεργειακό τομέα και άλλων βιομηχανικών προϊόντων. Ανάμεσα στις εταιρείες που εξετάζονται είναι ο Όμιλος Viohalco, οι εγκαταστάσεις του οποίου παρέχουν τη θεμελιώδη παραγωγική ικανότητα χάλυβα που απαιτείται για μεγάλης κλίμακας βιομηχανικά κατασκευαστικά έργα, συμπεριλαμβανομένων των έργων πολιτικού μηχανικού για πυρηνικές εγκαταστάσεις. Ιδιαίτερη σημασία για την εφοδιαστική αλυσίδα των Μικρών Αρθρωτών Αντιδραστήρων (SMR) έχει η Corinth Pipeworks (CPW), θυγατρική της Viohalco, η οποία δραστηριοποιείται στην κατασκευή χαλύβδινων σωλήνων και συγκαταλέγεται, σύμφωνα με τη μελέτη, στους κορυφαίους παγκοσμίως κατασκευαστές συγκολλητών χαλύβδινων σωλήνων μεγάλης διαμέτρου για τον ενεργειακό τομέα. Η Hellenic Cables, ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς καλωδίων στην Ευρώπη, θα μπορούσε δυνητικά να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς οι πυρηνικοί σταθμοί παραγωγής ενέργειας απαιτούν εξαιρετικά εξειδικευμένα συστήματα ηλεκτρικών καλωδιώσεων.
Σε αυτά περιλαμβάνονται καλώδια ανθεκτικά στη φωτιά και την ακτινοβολία, καθώς και καλώδια ασφαλείας κατηγορίας 1E (Class 1E) για τα συστήματα ελέγχου του αντιδραστήρα, τα οποία πρέπει να πληρούν τα διεθνή πυρηνικά πρότυπα. Τονίζεται, πάντως, ότι θα απαιτούνταν επενδύσεις για την απόκτηση πιστοποιήσεων που θα διασφάλιζαν τη δυνατότητα προμήθειας καλωδίων για πυρηνικές εφαρμογές.
Η περίπτωση των Ναυπηγείων Σαλαμίνας
Η περίπτωση των Ναυπηγείων Σαλαμίνας είναι η πιο στρατηγικά σημαντική για την παρούσα ανάλυση. Η σύμπραξη METLEN–Naval Group και η συμφωνία ONEX–Hanwha αποτελούν υπογεγραμμένα εμπορικά πλαίσια, τα οποία εντάσσουν δύο από τους πλέον στρατηγικά σημαντικούς βιομηχανικούς φορείς της Ελλάδας στα θεσμικά οικοσυστήματα δύο εκ των κορυφαίων παγκοσμίως εταιρειών ανάπτυξης πυρηνικής τεχνολογίας. Ο βιομηχανικός διάδρομος Σκαραμαγκά–Ελευσίνας αποτελεί, από στρατηγική άποψη, το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο της εφοδιαστικής αλυσίδας στην Ελλάδα.
Όπως αναφέρει η μελέτη, το ναυπηγείο της Ελευσίνας διαθέτει τις υποδομές βαριάς κατασκευής, την πρόσβαση σε λιμένα βαθιών υδάτων και το βιομηχανικό αποτύπωμα που απαιτούνται για την κατασκευή μονάδων SMR και τη διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας για θαλάσσιες εξαγωγές. Επιπλέον, επισημαίνεται η παρουσία ομίλων όπως η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ο Όμιλος Aktor και η METKA, οι οποίοι λειτουργούν υπό απαιτητικά πλαίσια ποιότητας προμηθειών της ΕΕ και έχουν παραδώσει σύνθετες ενεργειακές υποδομές. Η μελέτη του ΙΕΝΕ αναδεικνύει τις δυνατότητες που διαθέτει η ελληνική βιομηχανία για να συμμετάσχει στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων, αξιοποιώντας την υφιστάμενη τεχνογνωσία, τις παραγωγικές υποδομές και την εμπειρία της σε σύνθετα ενεργειακά και βιομηχανικά έργα. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η αξιοποίηση αυτών των δυνατοτήτων προϋποθέτει συγκεκριμένα βήματα, με έμφαση στην πιστοποίηση, στη διασφάλιση ποιότητας και στην εξοικείωση με το ρυθμιστικό πλαίσιο της πυρηνικής βιομηχανίας. Το ζητούμενο, επομένως, είναι η μετάβαση από τις υφιστάμενες βιομηχανικές δυνατότητες σε ουσιαστική συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων σε διεθνείς συμβάσεις, ώστε η χώρα να μπορέσει να διεκδικήσει συγκεκριμένο ρόλο στην αναπτυσσόμενη εφοδιαστική αλυσίδα των SMR.
Διαβάστε ακόμη
