Αναλυτικά η ανάρτηση του Νίκου Τσάφου:
«Στον σημερινό κόσμο, η ύπαρξη ενός ισχυρού τομέα διύλισης αποτελεί βασικό πλεονέκτημα. Στην ΕΕ, η παραγωγική ικανότητα διύλισης έχει συρρικνωθεί κατά 15% τις τελευταίες δύο δεκαετίες, με αποτέλεσμα η ΕΕ να αντιμετωπίζει έλλειψη σε προϊόντα όπως το ντίζελ και τα καύσιμα αεροσκαφών.
Η Ελλάδα αποτελεί εξαίρεση σε αυτή την τάση.
Αντιμετωπίζοντας τη μείωση της ζήτησης λόγω της οικονομικής κρίσης, τα διυλιστήριά μας πραγματοποίησαν επενδύσεις και στράφηκαν προς την εξωτερική αγορά. Η παραγωγή των διυλιστηρίων καλύπτει πλέον την εγχώρια ζήτηση για τα περισσότερα προϊόντα, ενώ το πλεόνασμα εξάγεται στην ευρύτερη περιοχή. Αυτή η αυτάρκεια αποτελεί ουσιαστικό αποθεματικό σε δύσκολες περιόδους.
Η ευρωπαϊκή διύλιση, ωστόσο, αντιμετωπίζει αντιξοότητες — από τις μεταβολές στη ζήτηση έως την αύξηση του κόστους του CO2 και άλλα ρυθμιστικά βάρη. Η Ελλάδα σκέφτεται ήδη μπροστά: το πρώτο μας έργο υδρογόνου μεγάλης κλίμακας επικεντρώνεται στη διύλιση, ενώ συνεχίζουμε να προωθούμε τα σχέδιά μας για τη δέσμευση άνθρακα.
Ένα όμως είναι σαφές: η Ευρώπη πρέπει να δώσει πολύ μεγαλύτερη προσοχή στη διύλιση — όχι μόνο ως πηγή εκπομπών που πρέπει να μειωθούν, αλλά και ως βασικό πυλώνα της ενεργειακής ασφάλειας.
Διαβάστε ακόμη
