Με το τέλος του καλοκαιριού, η Πολιτική Προστασία στρέφεται ήδη στον επόμενο μεγάλο κίνδυνο, τις πλημμύρες. Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας κατά τον οποίο πρέπει να προηγηθούν των πρώτων ισχυρών βροχοπτώσεων οι παρεμβάσεις σε ρέματα, φρεάτια, οδικά δίκτυα και, κυρίως, στις περιοχές που επλήγησαν από τις φετινές πυρκαγιές και έχουν πλέον μεγαλύτερη ευπάθεια σε διάβρωση, κατολισθήσεις και απότομη απορροή υδάτων.

Η προετοιμασία για τη χειμερινή περίοδο 2026-2027 έχει ήδη αρχίσει. Δήμοι, Περιφέρειες και συναρμόδιοι φορείς καλούνται να γνωρίζουν εκ των προτέρων ποια σημεία μπορούν να εξελιχθούν σε εστίες κινδύνου, πού μπορεί να απαιτηθεί διακοπή της κυκλοφορίας και πώς θα κινηθεί ο μηχανισμός σε περίπτωση οργανωμένης απομάκρυνσης κατοίκων. Στις πυρόπληκτες περιοχές, όμως, το χρονικό περιθώριο είναι ακόμη στενότερο, καθώς οι πρώτες φθινοπωρινές βροχές μπορεί να δοκιμάσουν εδάφη που έχουν χάσει τη φυσική τους προστασία.

Στη Δυτική Αττική έχει ήδη ολοκληρωθεί το χαρτογραφικό υλικό και οι χάρτες σφοδρότητας καύσης, ενώ οι αυτοψίες τροφοδοτούν τις μελέτες που θα καθορίσουν πού χρειάζονται αντιδιαβρωτικά και πρώτα αντιπλημμυρικά έργα. Για τις εκτάσεις αρμοδιότητας του Δασαρχείου Αιγάλεω έχει οριστεί Ανάδοχος Αποκατάστασης, με χρηματοδότηση 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ οι εργασίες προγραμματίζεται να ξεκινήσουν πριν από τα μέσα Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, έχουν εγκριθεί 25 εκατ. ευρώ από το Πράσινο Ταμείο για αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις σε πυρόπληκτες δασικές εκτάσεις της Αττικής.

Το νερό που μας λείπει και το νερό που μας πνίγει

Η συζήτηση, ωστόσο, δεν εξαντλείται στα έργα που πρέπει να γίνουν μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Το νερό εξελίσσεται σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές αντιφάσεις της κλιματικής αλλαγής για την Ελλάδα: από τη μία λείπει, καθώς η λειψυδρία και οι πιέσεις στους υδατικούς πόρους γίνονται εντονότερες, και από την άλλη μπορεί μέσα σε λίγες ώρες να μετατραπεί σε απειλή, όταν ακραίες βροχοπτώσεις πέφτουν σε εδάφη και υποδομές που δεν μπορούν να τις απορροφήσουν.

Σε αυτήν ακριβώς τη διάσταση στάθηκε ο Πίτερ Φρανκοπάν, καθηγητής Παγκόσμιας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και επίτιμος ερευνητής στη Blavatnik School of Government, μιλώντας στο συνέδριο που συνδιοργανώνουν το powergame.gr και ο Economist. Ο Φρανκοπάν χρησιμοποίησε το νερό ως ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα ενός κινδύνου που μπορεί να μη βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, αλλά θα πρέπει να βρίσκεται μόνιμα στον κυβερνητικό σχεδιασμό.

Η αναφορά του στην Ελλάδα δεν ήταν τυχαία. Οι κλιματικές συνθήκες αλλάζουν, όπως σημείωσε, και ζητήματα όπως η διαχείριση του νερού, η προετοιμασία απέναντι στις πυρκαγιές και η εκπαίδευση των πυροσβεστών για ολοένα υψηλότερες θερμοκρασίες δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποσπασματικά. Η ουσία της τοποθέτησής του ήταν ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να σκέφτονται περισσότερο εκείνα που δεν έχουν ακόμη συμβεί, αλλά γνωρίζουν ότι είναι πιθανό να συμβούν.

Ο ίδιος πήγε ένα βήμα παραπέρα, υπογραμμίζοντας ότι σε μεγάλο μέρος της κλιματικής συζήτησης δεν πρόκειται για εικασίες. Οι συνέπειες της αύξησης της θερμοκρασίας και των μεταβολών στον κύκλο του νερού υπακούουν σε φυσικούς μηχανισμούς που είναι γνωστοί και μπορούν, σε σημαντικό βαθμό, να προβλεφθούν. Γι’ αυτό και το ζητούμενο, κατά τον Φρανκοπάν, δεν είναι μόνο η αντιμετώπιση της κρίσης όταν ξεσπάσει, αλλά η έγκαιρη προετοιμασία ώστε να περιοριστεί το κόστος της.

Άνθρωποι της αγοράς λένε πως αυτό είναι και το δύσκολο τεστ για την Ελλάδα. Να πάψει η πρόληψη να ενεργοποιείται λίγο πριν από κάθε νέα απειλή και να γίνει σταθερό μέρος του σχεδιασμού.

Διαβάστε ακόμη