Η ενεργειακή μετάβαση στη βιομηχανία απαιτεί όχι μόνο την εφαρμογή κατάλληλων τεχνικών λύσεων, αλλά και τη δημιουργία ευέλικτων και αποτελεσματικών χρηματοδοτικών σχημάτων. Τα σχήματα αυτά μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του αρχικού κόστους των επενδύσεων, στον επιμερισμό του οικονομικού και επενδυτικού ρίσκου, καθώς και στην επιτάχυνση της υλοποίησης έργων που σχετίζονται με την ενεργειακή απόδοση και την απανθρακοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας..
Πριν από περίπου ένα χρόνο δημοσιεύτηκε ο οδικός χάρτης του ΥΠΕΝ ο οποίος στοχεύει στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου χρηματοδότησης, το οποίο θα υποστηρίζει τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και την απανθρακοποίηση της παραγωγής. Στο πλαίσιο αυτό υπάρχει μια σειρά χρηματοδοτικών εργαλείων, ορισμένα από τα οποία βρίσκονται σε στάδιο ωρίμανσης, ενώ άλλα βρίσκονται ήδη σε φάση υλοποίησης ή εφαρμογής. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται το Pay As You Save, το οποίο αφορά δράσεις εξοικονόμησης ενέργειας. Στο συγκεκριμένο μοντέλο, μέρος του κεφαλαιουχικού κόστους, δηλαδή του capex, δεν βαρύνει τον ωφελούμενο, αλλά καλύπτεται από την εταιρεία που αναλαμβάνει την υλοποίηση του έργου. Η εταιρεία αυτή αποπληρώνεται στη συνέχεια από την εξοικονόμηση που προκύπτει από την εφαρμογή των ενεργειακών παρεμβάσεων.
Ένα ακόμη εργαλείο είναι το On-Bill Financing, σύμφωνα με το οποίο το κόστος της δόσης που προβλέπεται από τη σχετική σύμβαση ενσωματώνεται στον λογαριασμό ηλεκτρικής ενέργειας. Με αυτόν τον τρόπο, η αποπληρωμή της επένδυσης συνδέεται άμεσα με τη χρήση και την κατανάλωση ενέργειας.
Στα διαθέσιμα ή υπό ανάπτυξη εργαλεία περιλαμβάνεται επίσης το On-Tax/PACE, το οποίο προβλέπει την αποπληρωμή μέσω πρόσθετης φορολογικής επιβάρυνσης που συνδέεται με το ακίνητο. Παράλληλα, τα Green Leases, δηλαδή συμβόλαια μίσθωσης ακινήτων με ειδικούς όρους που αφορούν την ενεργειακή απόδοση, επιδιώκουν να κατανέμουν με πιο δίκαιο τρόπο τόσο το κόστος όσο και το όφελος των ενεργειακών βελτιώσεων μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή.
Επιπλέον, μεταξύ των εργαλείων που εφαρμόζονται περιλαμβάνονται το Αποθεματικό Ζημιών Δανείων και τα Ταμεία Εγγυήσεων, τα οποία λειτουργούν ως εγγυοδοτικοί μηχανισμοί και συμβάλλουν στον επιμερισμό του πιστωτικού κινδύνου με τις τράπεζες. Άλλα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία είναι τα περιστρεφόμενα δάνεια και τα Ταμεία Αναβαθμίσεων Απόδοσης, τα οποία μπορούν να υποστηρίξουν επενδύσεις που σχετίζονται με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν και οι Εταιρείες Ενεργειακών Υπηρεσιών (ESCOs), οι οποίες μπορούν να αναλαμβάνουν τη μελέτη, τη χρηματοδότηση και τη λειτουργία ενεργειακών έργων, καθώς και το τεχνικό και αποδοτικό ρίσκο που συνδέεται με αυτά. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι Συμβάσεις Ενεργειακής Απόδοσης, δηλαδή συμβάσεις στις οποίες η πληρωμή συνδέεται με τις επαληθευμένες εξοικονομήσεις ενέργειας που επιτυγχάνονται από την υλοποίηση των παρεμβάσεων.
Πάντως, σύμφωνα με πηγές της αγοράς οι περισσότερες βιομηχανίες βλέπουν τον ενεργειακό τους έλεγχο ως μια τυπική υποχρέωση παρά ως ευκαιρία για την βελτίωση της ενεργειακής τους κατάστασης. Πολλές δε μικρομεσαίες επιχειρήσεις σπανίως εφαρμόζουν κάποιο σύστημα ενεργειακής διαχείρισης.
Η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, σύμφωνα με τον Οδικό Χάρτη για την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια, αποτελεί βασική οριζόντια προτεραιότητα για την ενεργειακή μετάβαση της χώρας. Παράλληλα, συνιστά τον θεμελιώδη άξονα πάνω στον οποίο θα πρέπει να σχεδιάζονται και να αναπτύσσονται όλες οι υπόλοιπες ενεργειακές πολιτικές, με στόχο την επίτευξη των φιλόδοξων ενεργειακών και κλιματικών στόχων.
Στο πλαίσιο του αναθεωρημένου ΕΣΕΚ τίθεται ως στόχος η τελική κατανάλωση ενέργειας να μην ξεπεράσει τα 15,2 Mtoe το έτος 2030. Ο στόχος αυτός αντιστοιχεί σε μείωση της τάξεως του 8% συγκριτικά με τον στόχο που είχε τεθεί στο προηγούμενο ΕΣΕΚ για το ίδιο έτος, ο οποίος ανερχόταν σε 16,5 Mtoe.
Αντίστοιχα, η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας αναμένεται να ανέλθει σε 17,8 Mtoe το έτος 2030, παρουσιάζοντας μείωση ίση με 13% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο στόχο που είχε τεθεί στο πλαίσιο του προηγούμενου ΕΣΕΚ.
Διαβάστε ακόμη
