Συγκεκριμένες κατευθύνσεις έθεσε το ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ σε σχέση με την αξιοποίηση της γεωθερμίας, σε συνέχεια μάλιστα της ενσωμάτωσης της ευρωπαϊκής οδηγίας για τις ΑΠΕ μέσω του νόμου 5299/2026, που θεσπίζει Περιοχές Επιτάχυνσης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Η Ελληνική νομοθεσία έχει βάλει τις βάσεις για τις προϋποθέσεις εκμετάλλευσης της γεωθερμίας τις οποίες ενσωματώνει το ΕΧΠ. Σημαντική εξέλιξη άλλωστε αποτέλεσε, πριν από λίγους μήνες, η δημοσίευση της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) Έρευνας και Εκμετάλλευσης Γεωθερμικού Δυναμικού. Στο επίκεντρο βρίσκονται 7 περιοχές: Κεντρικό–Νότιο τμήμα Λεκάνης ποταμού Στρυμόνα, Ακροπόταμος Καβάλας, Δυτικό τμήμα Λεκάνης Δέλτα ποταμού Νέστου, Λεκάνη Δέλτα ποταμού Έβρου, νήσος Σαμοθράκη, Νότιο τμήμα νήσου Χίου, Λεκάνη ποταμού Σπερχειού.

Στο ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ και συγκεκριμένα στο άρθρο 21 γίνεται αναφορά στον νόμο 4602/2019 (Α’ 45) και στη διάκριση των γεωθερμικών πεδίων σε εθνικού και τοπικού ενδιαφέροντος. Πιο συγκεκριμένα, ορίζονται ως περιοχές προτεραιότητας για την ηλεκτροπαραγωγή από γεωθερμία τα γεωθερμικά πεδία εθνικού ενδιαφέροντος, υφιστάμενα ή νέα, καθώς και οι περιοχές στις οποίες το Ελληνικό Δημόσιο εκμισθώνει το δικαίωμα έρευνας γεωθερμικού δυναμικού. Επίσης, ορίζονται ως περιοχές κατάλληλες για την αξιοποίηση της γεωθερμίας κάθε χαρακτηρισμένο γεωθερμικό πεδίο, καθώς και τα πεδία ήπιας ενθαλπίας εθνικού ή τοπικού ενδιαφέροντος.

Στο ειδικό χωροταξικό για τις ΑΠΕ μπαίνουν και συγκεκριμένα όρια για την ανάπτυξη έργων και ορίζονται περιοχές αποκλεισμού της ανάπτυξης έργων γεωθερμίας. Ενδεικτικοί περιορισμοί είναι οι εξής: περιοχές με εγγεγραμμένα στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO (core zone και buffer zone) μνημεία, άλλοι μείζονος σημασίας αρχαιολογικοί χώροι, ιστορικοί τόποι, αρχαία μνημεία, χαρακτηρισμένα ή αυτοδικαίως προστατευόμενα, καθώς και χαρακτηρισμένα.

Ζώνες απολύτου προστασίας της φύσης και ζώνες προστασίας της φύσης του ν. 1650/1986 (Α’ 160), όπως ισχύει, συμπεριλαμβανομένων των Υγροτόπων Διεθνούς Σημασίας (Υγρότοποι Ραμσάρ). Μικροί νησιωτικοί υγρότοποι, όπως οι τελευταίοι καθορίζονται στο από 12-6-2012 π.δ. (Α.Α.Π. 229). Πυρήνες εθνικών δρυμών, κηρυγμένα μνημεία της φύσης και αισθητικά δάση που δεν περιλαμβάνονται στις περιοχές της περ. 2. Οικότοποι προτεραιότητας των ΕΖΔ του Δικτύου Natura 2000. Δάση, όπως καθορίζονται σύμφωνα με το π.δ. 32/2016. Περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί ως Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους (ΤΙΦΚ). Περιοχές Άνευ Δρόμων που καθορίζονται με αποφάσεις του Υ.Π.ΕΝ.

Περιοχές εντός σχεδίων πόλεων και ορίων οικισμών προ του 1923 ή κάτω των 2.000 κατοίκων, καθώς και καθορισμένες από τον πολεοδομικό σχεδιασμό Α’ επιπέδου περιοχές προς ένταξη ή επέκταση σχεδίου πόλεως ή ορίου οικισμού για οικιστική χρήση, καθώς και ζώνη πλάτους 500 μέτρων από τα όρια των περιοχών αυτών, με την εξαίρεση περιπτώσεων της παρ. 2 του άρθρου 21.

Επίσης, για τη χωροθέτηση εγκαταστάσεων λαμβάνονται υπόψη τα εξής:

Στα γεωθερμικά πεδία εθνικού ενδιαφέροντος εφαρμόζονται περιορισμοί χωροθέτησης από κτίρια, υπόγειες και επιφανειακές εκμεταλλεύσεις λατομικών – μεταλλευτικών χώρων, δίκτυα μεταφορών και εξυπηρετήσεων, σημεία υδρομάστευσης και ταμιευτήρων και χώρων διάθεσης/ταφής αποβλήτων, τα αναφερόμενα στον Πίνακα 1 της παρ. 2 του άρθρου 20 του Κανονισμού Γεωθερμικών Εργασιών [υπό στοιχεία ΥΠΕΝ/ΔΑΠ/42138/552/29.4.2021 (Β’ 1960) υπουργική απόφαση].

Στα γεωθερμικά πεδία τοπικού ενδιαφέροντος εφαρμόζονται περιορισμοί χωροθέτησης από κτίρια, υπόγειες και επιφανειακές εκμεταλλεύσεις λατομικών – μεταλλευτικών χώρων, δίκτυα μεταφορών και εξυπηρετήσεων, σημεία υδρομάστευσης και ταμιευτήρων και χώρων διάθεσης/ταφής αποβλήτων, τα αναφερόμενα στον Πίνακα 2 της παρ. 3 του άρθρου 20 του Κανονισμού Γεωθερμικών Εργασιών [υπό στοιχεία ΥΠΕΝ/ΔΑΠ/42138/552/29.4.2021 (Β’ 1960) υπουργική απόφαση].

Σε σχόλιό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Δρ Απόστολος Αρβανίτης, Προϊστάμενος Γεωθερμίας της Ε.Α.Γ.Μ.Ε., αναφέρει πως, «από μία πρώτη ανάγνωση των προαναφερθέντων άρθρων του ΕΧΠ-ΑΠΕ, που αφορούν την εκμετάλλευση του γεωθερμικού δυναμικού, προκύπτει ότι είναι αναγκαίες κάποιες διευκρινίσεις, επαναδιατυπώσεις και τροποποιήσεις προκειμένου να αποφευχθούν άδικοι ή υπερβολικοί αποκλεισμοί στη χωροθέτηση γεωθερμικών εγκαταστάσεων, που δεν τεκμηριώνονται επιστημονικά και δεν συνάδουν με τη διεθνή εμπειρία και πρακτική. Η συναίνεση των τοπικών κοινωνιών είναι άκρως απαραίτητη για την αξιοποίηση του γεωθερμικού δυναμικού της χώρας και η σαφής, επαρκής και επιστημονικά τεκμηριωμένη διατύπωση της χωροθέτησης των γεωθερμικών εγκαταστάσεων ενισχύει την εμπιστοσύνη των κοινωνιών».

Διαβάστε ακόμη