Με έναν σαφώς πιο περιοριστικό χάρτη για τη χωροθέτηση νέων έργων, αλλά ταυτόχρονα με ειδικές δικλίδες για τις ώριμες επενδύσεις και το repowering, περνά η αγορά των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στη μετά το 2008 εποχή. Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, που τέθηκε σε ισχύ με τη δημοσίευσή του στο ΦΕΚ στις 19 Αυγούστου, επαναχαράσσει ουσιαστικά τα όρια μέσα στα οποία θα μπορούν να αναπτυχθούν αιολικά, φωτοβολταϊκά, μονάδες αποθήκευσης και άλλες τεχνολογίες τα επόμενα χρόνια, βάζοντας περισσότερες ζώνες αποκλεισμού, όρια εδαφικής κάλυψης και αυστηρότερα κριτήρια προστασίας του τοπίου.

Η βασική μετατόπιση είναι ότι ο χωροταξικός σχεδιασμός των ΑΠΕ δεν στηρίζεται πλέον μόνο στην αναζήτηση κατάλληλων περιοχών για την επίτευξη των ενεργειακών στόχων, αλλά επιχειρεί να συνδέσει πολύ στενότερα την ανάπτυξη των έργων με τις χρήσεις γης, τον τουρισμό, τη βιοποικιλότητα, την πολιτιστική κληρονομιά και τη φέρουσα ικανότητα κάθε περιοχής. Το πλαίσιο του 2008 καταργείται, ενώ το νέο ΕΧΠ ευθυγραμμίζεται με το αναθεωρημένο ΕΣΕΚ και τον μακροχρόνιο σχεδιασμό έως το 2050. Παράλληλα, προβλέπεται ότι σε περίπτωση μεταβολής ή αναθεώρησης των στόχων του ΕΣΕΚ θα αναθεωρείται και το ίδιο το Χωροταξικό.

Η αλλαγή αυτή απαντά σε μια εκκρεμότητα σχεδόν δύο δεκαετιών, αλλά δημιουργεί ταυτόχρονα ένα νέο πεδίο συζήτησης για την επόμενη φάση των «πράσινων» επενδύσεων. Το ΥΠΕΝ υποστηρίζει ότι οι σαφέστεροι κανόνες περιορίζουν την αβεβαιότητα και τις συγκρούσεις χρήσεων γης. Από την άλλη πλευρά, εκπρόσωποι της αγοράς εκφράζουν ανησυχία ότι το άθροισμα των αποκλεισμών μπορεί να περιορίσει σημαντικά τη δεξαμενή νέων έργων μετά το 2030, όταν θα έχει σε μεγάλο βαθμό εξαντληθεί το σημερινό ώριμο pipeline.

Ο νέος χάρτης για τα αιολικά

Στα αιολικά βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αναδιάταξη. Το νέο πλαίσιο εισάγει τις λεγόμενες «Περιοχές Καταλληλότητας», οι οποίες προσδιορίζονται σε επίπεδο Δημοτικής Ενότητας και πρέπει καταρχήν να διαθέτουν μέσο αιολικό δυναμικό άνω των 4 μέτρων ανά δευτερόλεπτο. Μόνο σε αυτές επιτρέπεται κατά κανόνα η χωροθέτηση νέων αιολικών εγκαταστάσεων, εφόσον βεβαίως δεν ενεργοποιείται κάποιος από τους ειδικότερους αποκλεισμούς.

Από τον κανόνα υπάρχει μία σημαντική εξαίρεση, η οποία προστέθηκε στην τελική διαμόρφωση του πλαισίου και αξιολογείται θετικά από τον κλάδο. Σε Δημοτικές Ενότητες με μέσο αιολικό δυναμικό χαμηλότερο των 4 m/s μπορεί να επιτραπεί κατ’ εξαίρεση ένα έργο, εφόσον πιστοποιείται ότι στη συγκεκριμένη θέση το δυναμικό υπερβαίνει τα 7,5 m/s. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όμως, το συνολικό ποσοστό εδαφικής κάλυψης των σχετικών αιολικών δεν μπορεί να ξεπερνά το 1% της έκτασης της Δημοτικής Ενότητας.

Ταυτόχρονα τίθενται συγκεκριμένα όρια φέρουσας ικανότητας. Στην ηπειρωτική χώρα, το μέγιστο ποσοστό κάλυψης φτάνει στο 8% της έκτασης ανά Δημοτική Ενότητα στις περιοχές που είχαν χαρακτηριστεί με το προηγούμενο πλαίσιο ως Περιοχές Αιολικής Προτεραιότητας και στο 5% στις πρώην Περιοχές Αιολικής Καταλληλότητας. Για τις Δημοτικές Ενότητες Μονεμβασιάς, Αράχοβας, Καρπενησίου και Καρύστου, καθώς και για όλες τις Δημοτικές Ενότητες της Κρήτης, το όριο διαμορφώνεται στο 4%. Στον νησιωτικό χώρο η φέρουσα ικανότητα ορίζεται επίσης στο 4% ανά Δημοτική Ενότητα.

Πολύ μεγαλύτερη σημασία έχουν, ωστόσο, οι ζώνες στις οποίες η εγκατάσταση αιολικών αποκλείεται. Στη λίστα περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων περιοχές με υψόμετρο άνω των 1.200 μέτρων, μικρά νησιά με έκταση κάτω των 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων, Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, Περιοχές Άνευ Δρόμων, πυρήνες εθνικών δρυμών, υγρότοποι Ραμσάρ, ακτές κολύμβησης, Απάτητες Παραλίες, πηγές υδροληψίας ανθρώπινης κατανάλωσης και συγκεκριμένες ζώνες πολιτιστικής προστασίας. Για τα νησιά κάτω των 300 τ.χλμ. προβλέπονται πάντως εξαιρέσεις όταν το έργο εξυπηρετεί αποκλειστικά κρίσιμες ή κοινωφελείς υποδομές, όπως εγκαταστάσεις αφαλάτωσης, ή όταν κρίνεται απαραίτητο για την ασφάλεια του ηλεκτρικού συστήματος.

Ιδιαίτερο καθεστώς θεσπίζεται για τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας του Natura 2000, δηλαδή τις περιοχές που συνδέονται με την προστασία της ορνιθοπανίδας. Η εγκατάσταση αιολικών δεν αποκλείεται απολύτως, αλλά επιτρέπεται μόνο εφόσον συντρέχουν σωρευτικά δύο προϋποθέσεις: να προβλέπεται από την εγκεκριμένη Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη και το αιολικό δυναμικό να υπερβαίνει τα 7,5 m/s σύμφωνα με τον σχετικό χάρτη της ΡΑΑΕΥ.

Σημαντική είναι επίσης η σύνδεση του νέου ΕΧΠ-ΑΠΕ με το υπό εκπόνηση Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό. Στο τελικό κείμενο προβλέπεται αποκλεισμός των νέων αιολικών στις Δημοτικές Ενότητες που κατατάσσονται στις κατηγορίες Α και Β του τουριστικού σχεδιασμού, καθώς και σε εκτός σχεδίου περιοχές στις οποίες ο πολεοδομικός σχεδιασμός προβλέπει ανάπτυξη τουρισμού και αναψυχής. Η διεύρυνση του αποκλεισμού και στην κατηγορία Β είναι ένα από τα σημεία που προβληματίζουν περισσότερο την αγορά, με εκπροσώπους του κλάδου να υπολογίζουν ότι η συγκεκριμένη κατηγορία αφορά 84 Δημοτικές Ενότητες.

Εκτός νέων αιολικών Αττική και Θεσσαλονίκη

Ιδιαίτερα καθαρή είναι η νέα ρύθμιση για τα δύο μεγάλα μητροπολιτικά συγκροτήματα. Νέα αιολικά δεν επιτρέπονται πλέον στην περιοχή εφαρμογής του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας – Αττικής ούτε στη Μητροπολιτική Περιοχή Θεσσαλονίκης. Η απαγόρευση είναι οριζόντια για νέες εγκαταστάσεις, ωστόσο διατηρείται η δυνατότητα αντικατάστασης υφιστάμενων ανεμογεννητριών στο πλαίσιο ριζικής ανανέωσης ή τεχνολογικού εκσυγχρονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι δεν επεκτείνεται ο αιολικός σταθμός.

Το repowering αποτελεί, έτσι, μία από τις σημαντικότερες «βαλβίδες» που διατηρεί το νέο πλαίσιο για το υφιστάμενο χαρτοφυλάκιο της αγοράς, καθώς επιτρέπει την αντικατάσταση παλαιότερων μηχανών από νεότερη τεχνολογία χωρίς να αντιμετωπίζεται το έργο ως νέα χωροθέτηση.

Στα φωτοβολταϊκά μπαίνει πλαφόν 1,5% ανά Περιφερειακή Ενότητα

Διαφορετική είναι η λογική για την ηλιακή ενέργεια. Ο εθνικός χώρος δεν χωρίζεται σε Περιοχές Καταλληλότητας όπως στα αιολικά, αλλά καθορίζονται περιοχές προτεραιότητας, ζώνες αποκλεισμού και κυρίως ένα νέο οριζόντιο όριο στην εδαφική κάλυψη.

Το ανώτατο ποσοστό κάλυψης από φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, είτε συνδυάζονται με αποθήκευση είτε όχι, ορίζεται στο 1,5% της συνολικής έκτασης κάθε Περιφερειακής Ενότητας. Για τον υπολογισμό χρησιμοποιείται τυπική στρεμματική κάλυψη 14 στρεμμάτων ανά εγκατεστημένο MW. Στο όριο δεν εξετάζονται μόνο όσα έργα έχουν ήδη κατασκευαστεί, αλλά συνυπολογίζονται, ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκονται, Βεβαιώσεις Παραγωγού, Βεβαιώσεις Ειδικών Έργων και έργα με προσφορές ή συμβάσεις σύνδεσης.

Ως περιοχές προτεραιότητας ορίζονται άγονες ή μη αρδευόμενες εκτάσεις που δεν προορίζονται για βόσκηση, περιοχές που έχουν αλλάξει χρήση ή υποβαθμιστεί —όπως εξοφλημένα λατομεία και μεταλλεία, εξοφλημένα λιγνιτικά πεδία, εδάφη με υψηλό ρυπαντικό φορτίο και αποκατεστημένοι ΧΑΔΑ— καθώς και περιοχές με ευχέρεια σύνδεσης στο ηλεκτρικό δίκτυο.

Από την άλλη πλευρά, η λίστα των αποκλεισμών είναι εκτεταμένη. Φωτοβολταϊκά αποκλείονται από τις προστατευόμενες περιοχές του Natura 2000, τους μικρούς νησιωτικούς υγροτόπους, τους πυρήνες εθνικών δρυμών, τα Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, τις Περιοχές Άνευ Δρόμων, τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, τις προστατευόμενες αναβαθμίδες, τις ακτές κολύμβησης και τις ζώνες προστασίας πηγών νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.

Η απαγόρευση στις Natura έχει μία σημαντική εξαίρεση που δεν πρέπει να παραβλέπεται: το ΦΕΚ εξαιρεί τεχνητές και κατασκευασμένες επιφάνειες, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ευρωπαϊκής Οδηγίας RED III, με ειδική αναφορά στα ιδιαιτέρως τροποποιημένα υδατικά σώματα.

Η αγορά, πάντως, θεωρεί ότι ειδικά για τα φωτοβολταϊκά η γεωγραφική βάση περιορίζεται σημαντικά. Ο Σύνδεσμος Εταιριών Φωτοβολταϊκών έχει επισημάνει ότι μόνο οι δασικές εκτάσεις αντιστοιχούν περίπου στο 56,3% της χώρας, εκφράζοντας επιφυλάξεις για το κατά πόσο είναι σκόπιμος ένας τόσο εκτεταμένος οριζόντιος αποκλεισμός αντί της αξιολόγησης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε περιοχής.

Αυστηρότεροι κανόνες για το τοπίο και τις αποστάσεις

Το νέο πλαίσιο δεν σταματά στις ζώνες αποκλεισμού. Εισάγει ένα πολύ λεπτομερέστερο σύστημα ελέγχου της οπτικής επίδρασης των εγκαταστάσεων και καθορίζει ελάχιστες αποστάσεις από μνημεία, οικισμούς, τουριστικές δραστηριότητες, ακτές και υποδομές.

Για τα αιολικά προβλέπεται, μεταξύ άλλων, ελάχιστη απόσταση 3.000 μέτρων από μνημεία UNESCO και άλλους μείζονος σημασίας αρχαιολογικούς χώρους, τουλάχιστον 1.000 μέτρα από Ζώνες Α’ απολύτου προστασίας αρχαιολογικών χώρων, 1.500 μέτρα από παραδοσιακούς οικισμούς και 1.000 μέτρα από δυναμικούς, τουριστικούς ή αξιόλογους οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων. Για μεμονωμένες κατοικίες, αντί συγκεκριμένης σταθερής απόστασης, τίθεται απαίτηση να διασφαλίζεται επίπεδο θορύβου κάτω από 45 dB.

Στο τοπίο εισάγεται ακόμη πιο σύνθετος μηχανισμός. Για κάθε «σημείο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος» εξετάζεται η πυκνότητα των ορατών ανεμογεννητριών σε διαδοχικές ζώνες απόστασης. Για τυπικές ανεμογεννήτριες με διάμετρο ρότορα 150 μέτρων, το πρώτο κριτήριο προβλέπει μηδενική πυκνότητα στην πλησιέστερη Ζώνη Α, έως δύο ανεμογεννήτριες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στη Ζώνη Β και έως τρεις στη Ζώνη Γ. Αν το πρώτο κριτήριο υπερβαίνεται, ενεργοποιείται δεύτερος έλεγχος για την οπτική κάλυψη του ορίζοντα, με ανώτατο σταθμισμένο όριο 30%.

Αντίστοιχη μέριμνα προβλέπεται και για τα φωτοβολταϊκά. Για εγκαταστάσεις μεγαλύτερες των 100 MW τίθεται απόσταση άνω των 500 μέτρων από οικιστικές δραστηριότητες και συγκεκριμένες προστατευόμενες περιοχές, ενώ η κάλυψη του οπτικού ορίζοντα από ηλιακές εγκαταστάσεις δεν μπορεί να ξεπερνά τις 120 μοίρες στις περιπτώσεις που ορίζονται από το πλαίσιο.

Ειδικές Μελέτες Ορατότητας καθίστανται υποχρεωτικές για φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις σε απόσταση έως 1.500 μέτρων από μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους και ιστορικούς τόπους και έως 1.000 μέτρων από Ζώνες Α’ απολύτου προστασίας, άλλα πολιτιστικά μνημεία και παραδοσιακούς οικισμούς.

Πλωτά φωτοβολταϊκά και ο θαλάσσιος χώρος

Το πλαίσιο επεκτείνει τους κανόνες και στον θαλάσσιο χώρο. Για τα θαλάσσια πλωτά φωτοβολταϊκά, αποκλείονται μεταξύ άλλων θεσμοθετημένα θαλάσσια και υποθαλάσσια πάρκα, κύριοι διάδρομοι ναυσιπλοΐας, περιοχές εθνικής ασφάλειας, καταδυτικά πάρκα, τεχνητά υποβρύχια αξιοθέατα, συγκεκριμένα ναυάγια, περιοχές αγκυροβολίας, Απάτητες Παραλίες και επιφάνειες πάνω από ή σε επαφή με λειμώνες Posidonia oceanica. Εντός Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών μπορεί κατ’ εξαίρεση να επιτραπεί η εγκατάσταση με τη συγκατάθεση του φορέα εκμετάλλευσης.

Για τους θαλάσσιους σταθμούς απαιτείται επίσης επαρκής δυνατότητα διασύνδεσης είτε με το ηπειρωτικό σύστημα είτε με τα δίκτυα των μη διασυνδεδεμένων νησιών, ενώ στον σχεδιασμό λαμβάνονται υπόψη τα αλιευτικά πεδία και συγκεκριμένες αποστάσεις από ναυσιπλοΐα, υποθαλάσσια καλώδια και άλλες χρήσεις.

Η αποθήκευση αποκτά δικό της χωροταξικό καθεστώς

Μία από τις ουσιαστικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με το παρελθόν είναι η ενσωμάτωση των εγκαταστάσεων ηλεκτροχημικής αποθήκευσης, δηλαδή κυρίως των μπαταριών, στον χωροταξικό σχεδιασμό. Τα μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα άνω των 15 MW και η αντλησιοταμίευση παραμένουν εκτός πεδίου εφαρμογής, όπως επίσης οι εγκαταστάσεις παραγωγής ανανεώσιμου υδρογόνου και οι μονάδες κυματικής και λοιπών μορφών ωκεάνιας ενέργειας.

Για τις μπαταρίες ορίζονται ζώνες αποκλεισμού σε προστατευόμενες και πολιτιστικά ευαίσθητες περιοχές, σε Απάτητες Παραλίες, ακτές κολύμβησης και συγκεκριμένες οικιστικές ή τουριστικές ζώνες. Παράλληλα, όμως, το πλαίσιο χαρακτηρίζει ως επιθυμητή τη χωροθέτηση αποθήκευσης σε οργανωμένες περιοχές παραγωγικών δραστηριοτήτων και χονδρεμπορίου. Εντός προστατευόμενων περιοχών ή δασών η χωροθέτηση μπορεί να επιτραπεί υπό το θεσπισμένο κανονιστικό πλαίσιο και τις προβλέψεις της αντίστοιχης Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης.

Στις υπόλοιπες τεχνολογίες, το πλαίσιο επικαιροποιεί τους κανόνες για βιομάζα, βιοαέριο, βιομεθάνιο, γεωθερμία και μικρά υδροηλεκτρικά. Για βιομάζα και βιοαέριο δίνεται προτεραιότητα σε θέσεις κοντά στις πηγές πρώτης ύλης, σε ΧΥΤΑ και εγκαταστάσεις λυμάτων, σε κτηνοτροφικές και γεωργικές μονάδες, σε βιομηχανικές ζώνες και σε εξοφλημένα λιγνιτικά, λατομικά ή μεταλλευτικά πεδία. Για τη γεωθερμία, ως περιοχές προτεραιότητας για ηλεκτροπαραγωγή ορίζονται τα γεωθερμικά πεδία εθνικού ενδιαφέροντος και οι περιοχές στις οποίες το Δημόσιο εκμισθώνει δικαιώματα έρευνας.

Τι γίνεται με τα έργα που βρίσκονται ήδη στην αδειοδοτική «ουρά»

Κρίσιμο για την αγορά είναι το μεταβατικό καθεστώς, καθώς η μετάβαση στο νέο Χωροταξικό δεν σημαίνει ότι όλα τα υφιστάμενα έργα θα πρέπει να επαναξιολογηθούν από μηδενική βάση.

Τα έργα που λειτουργούν νόμιμα διατηρούνται μέχρι την παύση της λειτουργίας τους. Άδειες εγκατάστασης που είχαν ήδη εκδοθεί μπορούν να εκτελεστούν εντός της διάρκειας ισχύος τους, ενώ οι Αποφάσεις Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων που είχαν εκδοθεί πριν από την έναρξη ισχύος του νέου πλαισίου εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι τη λήξη τους. Το ίδιο ισχύει για έργα με Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις ή βεβαίωση απαλλαγής από περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόβλεψη για φακέλους ΜΠΕ που μέχρι τις 19 Αυγούστου είχαν ήδη λάβει έγκριση τυπικής πληρότητας. Οι φάκελοι αυτοί συνεχίζουν να αξιολογούνται με βάση το προηγούμενο καθεστώς και τα έργα μπορούν στη συνέχεια να λάβουν ΑΕΠΟ και τις υπόλοιπες απαιτούμενες άδειες με τις προγενέστερες διατάξεις.

Ωστόσο, δεν εξαιρείται αυτομάτως κάθε έργο που διαθέτει κάποια μορφή ενεργειακής άδειας. Άδειες Παραγωγής, Βεβαιώσεις Παραγωγού, Βεβαιώσεις Ειδικών Έργων και άδειες αποθήκευσης που έχουν εκδοθεί πριν από την έναρξη ισχύος, αλλά δεν καλύπτονται από κάποια από τις ειδικές μεταβατικές κατηγορίες, προβλέπεται να επανελεγχθούν ως προς τη συμβατότητά τους με το νέο ΕΧΠ.

Θετική για την αγορά θεωρείται και η πρόβλεψη για τη ριζική ανανέωση υφιστάμενων έργων. Οι σχετικές άδειες μπορούν, υπό τις προϋποθέσεις του νέου πλαισίου, να επανεκδοθούν, τροποποιηθούν ή ανανεωθούν με βάση τις διατάξεις που ίσχυαν πριν από τη νέα απόφαση.

Το ερώτημα μεταφέρεται πλέον μετά το 2030

Το νέο Χωροταξικό παρέχει επομένως μεγαλύτερη ασφάλεια σε ένα σημαντικό τμήμα του ώριμου pipeline, όμως η συζήτηση της αγοράς μεταφέρεται ήδη στο τι θα συμβεί όταν αυτό το απόθεμα αρχίσει να εξαντλείται.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται φορείς του κλάδου, περίπου 15 GW φωτοβολταϊκών διαθέτουν ήδη περιβαλλοντικούς όρους και επομένως ένα σημαντικό τμήμα τους προστατεύεται από τις νέες ρυθμίσεις. Από αυτά, όμως, περίπου 5,5 GW βρίσκονται ήδη σε λειτουργία, ενώ από τα υπόλοιπα περίπου 9 GW μόλις περί τα 3 GW διαθέτουν προσφορές σύνδεσης και μπορούν να θεωρηθούν πραγματικά ώριμα. Στην αιολική αγορά, αντίστοιχα, επισημαίνεται ότι η τελική μετάβαση από την αδειοδότηση στην κατασκευή αφορά ένα μικρό μόνο τμήμα του αρχικού χαρτοφυλακίου, ενώ η ΕΛΕΤΑΕΝ έχει υποστηρίξει ότι οι νέοι χωρικοί περιορισμοί οδηγούν σε μείωση της μέσης παραγωγικότητας των διαθέσιμων αιολικών θέσεων κατά 29%.

Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο συγκλίνουν οι περισσότερες επιφυλάξεις της αγοράς: όχι τόσο στο εάν υπάρχουν αρκετά ώριμα έργα για την επίτευξη των άμεσων στόχων, όσο στο κατά πόσο ο νέος χωρικός χάρτης αφήνει επαρκείς δυνατότητες για τη νέα ισχύ που θα χρειαστεί η χώρα στη δεκαετία του 2030 και στη συνέχεια προς την κλιματική ουδετερότητα του 2050.

Η εφαρμογή του πλαισίου περνά πλέον στις Περιφέρειες και στον τοπικό σχεδιασμό

Το νέο ΕΧΠ δεν λειτουργεί απομονωμένα. Τα Περιφερειακά και Θαλάσσια Χωροταξικά Πλαίσια δεσμεύονται από τις ρυθμίσεις του και μπορούν να τις εξειδικεύουν, όχι όμως να μεταβάλλουν τις περιοχές αποκλεισμού. Παράλληλα, τα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια μπορούν να επιβάλλουν πρόσθετους περιορισμούς για λόγους ασυμβατότητας με συγκεκριμένες χρήσεις γης, χωρίς όμως να αποκλείουν συνολικά τις ΑΠΕ από ολόκληρη την έκταση ενός δήμου.

Για την εφαρμογή του νέου συστήματος προβλέπεται επίσης δημιουργία εθνικού γεωγραφικού πληροφοριακού εργαλείου, με τακτική παρακολούθηση της χωρικής κατανομής των έργων, συνεχή επικαιροποίηση των περιοχών αποκλεισμού και των δεδομένων διαθέσιμου δυναμικού, καθώς και ειδικά εργαλεία ανά Περιφέρεια. Προβλέπεται ακόμη η εκπόνηση Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων στις ζώνες απολιγνιτοποίησης της Κοζάνης, της Φλώρινας και της Μεγαλόπολης για τον ακριβή προσδιορισμό των περιοχών ανάπτυξης ΑΠΕ, ενώ στα αναγκαία έργα υποδομής περιλαμβάνεται η επέκταση του ηλεκτρικού συστήματος για την εξυπηρέτηση έργων στον θαλάσσιο χώρο.

Διαβάστε ακόμη