Η ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας, ακόμη και όταν δεν αποτελεί πρωταρχικό στόχο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, μπορεί να συμβάλει στη μείωση των εκπομπών και να επιταχύνει την ενεργειακή μετάβαση. Αυτό επισημαίνει η Wood Mackenzie στη νέα έκθεσή της για τις προοπτικές του ενεργειακού συστήματος, αναδεικνύοντας τον ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν ο εξηλεκτρισμός, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η πυρηνική ενέργεια.

Σύμφωνα με την ανάλυση, που επικαλείται το Reuters, η αυξανόμενη ανάγκη των κρατών να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων και να θωρακίσουν τις ενεργειακές τους αλυσίδες εφοδιασμού ενδέχεται να οδηγήσει σε χαμηλότερες εκπομπές σε σχέση με το βασικό σενάριο της μελέτης. Όπως ανέφερε ο Prakash Sharma, αντιπρόεδρος και επικεφαλής σεναρίων και τεχνολογιών της Wood Mackenzie, ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα είναι ότι μια στρατηγική που δίνει προτεραιότητα στην ενεργειακή ασφάλεια μπορεί να αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα ως προς τις εκπομπές, ακόμη και χωρίς να έχει ως αφετηρία την κλιματική προστασία.

Τι σενάρια εξετάζει η Wood Mackenzie

Η γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή έχει ήδη περιορίσει τις διεθνείς ροές πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), ωθώντας τις τιμές του αργού πάνω από τα 100 δολάρια ανά βαρέλι. Σε αυτό το περιβάλλον, μεγάλες οικονομίες επιδιώκουν να επιταχύνουν την απεξάρτησή τους από τις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, επενδύοντας σε ηλεκτροκίνηση, ανανεώσιμες πηγές και πυρηνική ενέργεια.

Η Wood Mackenzie εκτιμά ότι μια τέτοια κατεύθυνση θα μπορούσε να περιορίσει την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας στους 2,5 βαθμούς Κελσίου έως το 2100. Αντίθετα, ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα δίνει απόλυτη προτεραιότητα στην οικονομική μεγέθυνση και στην κάλυψη της αυξανόμενης ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και τεχνητής νοημοσύνης, ενδέχεται να οδηγήσει σε άνοδο της θερμοκρασίας πάνω από τους 3 βαθμούς.

Η έκθεση εξετάζει πέντε διαφορετικά σενάρια, με την κεντρική εκτίμηση να τοποθετεί την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας στους 2,6 βαθμούς έως το τέλος του αιώνα.

Παράλληλα, η ενεργειακή μετάβαση δημιουργεί σημαντικές επενδυτικές προοπτικές. Το συνολικό ύψος των επενδύσεων εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει τα 147 έως 189 τρισ. δολάρια έως το 2060, με περίπου το ήμισυ να κατευθύνεται στον εξηλεκτρισμό και τα ηλεκτρικά δίκτυα. Στο βασικό σενάριο, η δυναμικότητα ηλιακής και αιολικής ενέργειας, καθώς και των συστημάτων αποθήκευσης μέσω μπαταριών, αναμένεται να αυξηθεί κατά 60% έως το 2030 και να εξαπλασιαστεί έως το 2060.

Την ίδια στιγμή, η πυρηνική ενέργεια επανέρχεται δυναμικά στο διεθνές ενεργειακό προσκήνιο, ενώ η παγκόσμια ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας εκτιμάται ότι θα διπλασιαστεί έως το 2060, λόγω του εξηλεκτρισμού, της βιομηχανικής ανάπτυξης και της επέκτασης των κέντρων δεδομένων.

Διαβάστε ακόμη