Ο πλανήτης θερμαίνεται πιο γρήγορα από ποτέ και, καθώς αυτό συμβαίνει, τα ακραία καιρικά φαινόμενα γίνονται ολοένα και πιο έντονα. Από αυτά τα συχνά επικίνδυνα φαινόμενα, σχεδόν τα μισά σχετίζονται με πλημμύρες. Έτσι, για να προστατεύσουν τις παράκτιες πόλεις του κόσμου και τα εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν σε αυτές, οι μηχανικοί δημιουργούν μοναδικές —και σε πολλές περιπτώσεις κολοσσιαίες— λύσεις. Από πλημμυρικές σήραγγες στο μέγεθος διαστημικού λεωφορείου μέχρι θαλάσσια τείχη εκατοντάδων μιλίων.
«Αν κοιτάξεις ένα ποτάμι σε περίοδο ξηρασίας, είναι ήρεμο, όμορφο. Όμως μέσα σε μία νύχτα μετατρέπεται σε αυτό το τέρας», είπε ο Victor Coenen, διευθυντής έργου στην εταιρεία μηχανικών Witteveen + Bos. «Αυτός ο τεράστιος κατακλυσμός νερού που καταστρέφει σπίτια, σκοτώνει ανθρώπους· πώς το ελέγχεις; Πώς δαμάζεις αυτό το τέρας;», αναφέρεται σε δημοσίευμα του Bloomberg.
Η επιχείρηση της προσαρμογής στον κίνδυνο πλημμυρών
Η «βιομηχανία» της προσαρμογής —δηλαδή οι επενδύσεις στην ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική αλλαγή— προβλέπεται να εξελιχθεί σε αγορά ύψους 1,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Στο «Flood-Proof Cities», το Bloomberg Primer εξερευνά τους τρόπους με τους οποίους τα αστικά κέντρα προσαρμόζονται για να ανταποκριθούν στη νέα πραγματικότητα.
Οι θερμοκρασίες-ρεκόρ αναγκάζουν τη Νέα Αγγλία να χρησιμοποιήσει πετρέλαιο για την ηλεκτροδότηση του δικτύου. Στη Σαϊτάμα, λίγο έξω από το Τόκιο, η Ιαπωνία έχει κατασκευάσει το μεγαλύτερο υπόγειο σύστημα αντιπλημμυρικών σηράγγων στον κόσμο. Ονομάζεται Metropolitan Area Outer Underground Discharge Channel και προστατεύει τη γύρω περιοχή από πλημμύρες, εκτρέποντας το νερό υπόγεια και διοχετεύοντάς το σε κοντινό ποτάμι. Το έργο, κόστους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, εκτιμάται ότι έχει μειώσει τις ζημιές από πλημμύρες κατά 90%.
Η Τζακάρτα, η μεγαλούπολη που βυθίζεται ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο, δεν είναι άγνωστη στην προσαρμογή. Τα θαλάσσια τείχη της απορροφούν και εκτρέπουν τα κύματα, αλλά υπάρχουν και αρνητικές συνέπειες: μπορούν να βλάψουν τη φύση και τις τοπικές κοινότητες. Αυτές οι κλιματικές άμυνες δεν αποτέλεσαν τη λύση που ήλπιζαν οι ηγέτες της Ινδονησίας, γι’ αυτό τώρα η κυβέρνηση εργάζεται σε ένα νέο έργο θαλάσσιου τείχους ύψους 80 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Παράλληλα, η χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας σχεδιάζει μια ολοκαίνουργια πρωτεύουσα, τη Nusantara, η οποία θα είναι απαλλαγμένη από τα προβλήματα παράκτιων πλημμυρών της Τζακάρτας.
Μικρότερα και πιο οικονομικά έργα μπορούν επίσης να βοηθήσουν στον μετριασμό των πλημμυρών. Στο Ναϊρόμπι, μύγες που καταναλώνουν απορρίμματα βοηθούν στον περιορισμό της ανόδου των νερών κατά τις ξαφνικές πλημμύρες. Κάτοικοι της περιοχής Mukuru στην πρωτεύουσα της Κένυας εκτρέφουν εκατομμύρια μαύρες μύγες-στρατιώτες για να καταναλώνουν τα σκουπίδια που συσσωρεύονται στους δρόμους της πόλης και φράζουν τα φρεάτια αποχέτευσης.
Παρόλο που όλα αυτά τα έργα μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία των πόλεων από καταστροφές, δεν θα σταματήσουν τη βασική αιτία του προβλήματος — ούτε θα αποτρέψουν την επιδείνωσή του. «Το ζητούμενο είναι να χρησιμοποιήσουμε την ανάγκη για προσαρμογή ώστε να μας παρακινήσει επίσης να μειώσουμε περισσότερο τις εκπομπές ρύπων», δήλωσε ο Gernot Wagner, οικονομολόγος του κλίματος στο Columbia Business School.
Διαβάστε ακόμη
