Σήμερα, ο ευρωπαϊκός κλάδος μετάλλων παρουσίασε τη νέα του εταιρική ταυτότητα σε εκδήλωση με υψηλούς προσκεκλημένους στις Βρυξέλλες. Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, Πρόεδρος της Ένωσης και Executive Chairman της METLEN, ανακοίνωσε τη μετονομασία της Eurometaux σε European Metals, έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια.

Ειδικότερα, στη δήλωσή του σημείωσε: «Τα ευρωπαϊκά μέταλλα βρίσκονται στο επίκεντρο της επόμενης μέρας της ηπείρου, καθώς ενισχύουν την ενεργειακή μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ασφάλεια. Παράλληλα, τα μέταλλα αξιοποιούνται στα δίκτυα και τις μπαταρίες, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα data centers, στα αμυντικά συστήματα, στα κτίρια και στις μεταφορές. Η Ευρώπη αν θέλει να διεκδικήσει ηγετική θέση στις καθαρές τεχνολογίες, θα πρέπει να σταματήσει να εισάγει πρώτες ύλες και, ταυτόχρονα, να εξάγει τις θέσεις εργασίας. Γι’ αυτό η σημερινή ημέρα είναι κρίσιμη, καθώς η μετονομασία της Ένωσής μας σε European Metals αποτυπώνει μια βαθύτερη εξέλιξη σε έναν κλάδο που κατανοεί ότι ο κόσμος έχει αλλάξει, που είναι έτοιμος να προσαρμοστεί και που αντιμετωπίζει την ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα όχι ως αφηρημένες έννοιες, αλλά ως βασικές αρχές λειτουργίας».

Η European Metals υφίσταται από το 1957 με διάφορες μορφές, και πιο πρόσφατα ως Eurometaux από το 1988. Η νέα επωνυμία αντανακλά την εξέλιξη της Ένωσης, ενισχύοντας τον ρόλο της ως βασικού συνομιλητή με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με στόχο τη στήριξη των ενεργοβόρων βιομηχανιών, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την αντιμετώπιση του υψηλού ενεργειακού κόστους σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, ενισχύει τη θέση της Ένωσης σε ένα διεθνοποιημένο περιβάλλον, σε μια περίοδο αυξανόμενης εξάρτησης από πρώτες ύλες εκτός Ευρώπης και εντεινόμενων παγκόσμιων οικονομικών εντάσεων.

Ο κ. Μυτιληναίος, τέλος, πρόσθεσε: «Είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε. Καινοτομούμε. Μειώνουμε το αποτύπωμά μας. Ανταγωνιζόμαστε σε παγκόσμιο επίπεδο. Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαροί βιομηχανικοί κλάδοι δεν μένουν στάσιμοι – εξελίσσονται.»

Ολόκληρη η ομιλία του Ευάγγελου Μυτιληναίου

«Κυρίες και κύριοι,
Συναντιόμαστε σε μια περίοδο κατά την οποία οι κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας ξαναγράφονται.
Όχι σταδιακά. Όχι ευγενικά.
Αλλά μέσα από σοκ, πιέσεις και σκληρές επιλογές.

Η γεωπολιτική δεν αποτελεί πλέον απλό υπόβαθρο. Πλέον διαμορφώνει τις αγορές ενέργειας, τις ροές εμπορίου, τις επενδυτικές αποφάσεις και την ίδια την επιβίωση της βιομηχανίας. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης. Η ενέργεια έχει καταστεί στρατηγικό αγαθό. Και η βιομηχανική ικανότητα γίνεται ξανά αντιληπτή για αυτό που είναι: πηγή ισχύος.

Αυτή δεν είναι μια κανονική μετάβαση. Είναι μια ρήξη.

Σε στιγμές σαν κι αυτή, η σαφήνεια έχει σημασία. Διότι το να προσποιούμαστε ότι οι παραδοχές του χθες εξακολουθούν να ισχύουν είναι ο ταχύτερος δρόμος προς την υστέρηση.

Η Ευρώπη διαθέτει πολλά πλεονεκτήματα. Όμως έχουμε επίσης τη συνήθεια να συγχέουμε την πρόθεση με το αποτέλεσμα. Είμαστε πολύ καλοί στις στρατηγικές, στα πλαίσια και στους στόχους — λιγότερο καλοί στη μετατροπή τους σε συνθήκες που επιτρέπουν στη βιομηχανία να επενδύει, να λειτουργεί και να ανταγωνίζεται.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα τις κρίσιμες πρώτες ύλες. Στην Ευρώπη, ο Κανονισμός για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες μας δίνει κυρίως έναν κατάλογο — 34 υλικά, εκ των οποίων τα 17 χαρακτηρίζονται στρατηγικά — μαζί με στόχους και διαδικασίες. Αυτό που δεν μας παρέχει είναι ουσιαστική χρηματοδοτική στήριξη ή στρατηγική αποθεματοποίηση σε κλίμακα. Το πρόβλημα αναγνωρίζεται, αλλά δεν επιλύεται.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η προσέγγιση υπήρξε πολύ διαφορετική. Ανέλυσαν τους κινδύνους εφοδιασμού, αναγνώρισαν τη χειραγώγηση των αγορών και κατανόησαν τι διακυβευόταν για τη βιομηχανική τους βάση. Και στη συνέχεια έδρασαν — δεσμεύοντας 12 δισεκατομμύρια δολάρια για τη δημιουργία ενός στρατηγικού αποθέματος ορυκτών, συνδυάζοντας δημόσια χρηματοδότηση με ιδιωτική συμμετοχή, ώστε να διασφαλίσουν τον εφοδιασμό, να σταθεροποιήσουν τις αγορές και να προστατεύσουν τη μεταποιητική βιομηχανία κατάντη.

Όταν άλλοι στηρίζουν ενεργά τις βιομηχανίες τους, διασφαλίζουν την ενεργειακή τους βάση και χρησιμοποιούν τα οικονομικά εργαλεία στρατηγικά, η Ευρώπη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην καλή θέληση και στις διαδικασίες. Η σημασία σήμερα δεν διακηρύσσεται. Κερδίζεται — μέσω της παραγωγής, των επενδύσεων και της υλοποίησης.

Εδώ ακριβώς πρέπει να επαναπροσανατολιστεί η Ευρώπη.
Όχι στο να αντιδρά σε κάθε εξωτερική κίνηση, ούτε στη διαχείριση εντυπώσεων, αλλά στην ανασυγκρότηση των θεμελίων της ίδιας της οικονομίας της. Στην άρση των περιττών κόστους. Στη μείωση των εμποδίων. Στη δημιουργία προβλεψιμότητας για μακροπρόθεσμες επενδύσεις.

Διότι χωρίς ισχυρή βιομηχανική βάση, οι φιλοδοξίες της Ευρώπης — πράσινες, ψηφιακές ή στρατηγικές — παραμένουν θεωρητικές.

Υπάρχουν θετικές εξελίξεις. Το Σχέδιο Δράσης για τον Χάλυβα και τα Μέταλλα αναγνωρίζει ότι η βιομηχανική ικανότητα έχει σημασία. Το έργο του Επιτρόπου Séjourné για το Σχέδιο Δράσης RESourceEU και τον Νόμο για τη Βιομηχανική Επιτάχυνση αντανακλά μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί ταχύτερα και πιο αποφασιστικά. Η δέσμευση των 3 δισ. ευρώ για ώριμα έργα κρίσιμων πρώτων υλών αποτελεί σίγουρα ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση· ας διασφαλίσουμε ότι θα υλοποιηθεί και θα επεκταθεί. Το «Buy European» έγινε επίσης θετικά δεκτό, όπως και η προσπάθεια προστασίας των στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων της ΕΕ από ξένο έλεγχο. Η δέσμευση του Επιτρόπου Šefčovič να αντιμετωπίσει τη διαρροή απορριμμάτων αλουμινίου είναι επίσης έγκαιρη. Η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά σοβαρά για κυκλικότητα ενώ εξάγει τα ίδια τα υλικά που την καθιστούν εφικτή. Αν η ανακύκλωση είναι στρατηγική — και είναι — τότε η αξία πρέπει να παραμένει στην Ευρώπη. Είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε εποικοδομητικά ώστε αυτό το μέτρο να είναι αποτελεσματικό και εφαρμόσιμο.

Αυτά τα βήματα έχουν σημασία. Όμως θα πετύχουν μόνο εάν αποτελέσουν μέρος μιας ευρύτερης στροφής — από τη διαχείριση της παρακμής στη στήριξη της ανταγωνιστικότητας.

Με έχετε ακούσει πολλές φορές να είμαι αυστηρός αλλά δίκαιος κριτής της Επιτροπής. Πιστεύω ότι τους τελευταίους 18 μήνες, με την ανεκτίμητη συμβολή του καθηγητή Draghi, η Πρόεδρος von der Leyen έχει αναγνωρίσει την ανάγκη η Ευρώπη να αγκαλιάσει ξανά τον πραγματισμό και να επιστρέψει στην οικονομική ανάπτυξη, εγκαταλείποντας τη στρατηγική της ευσεβούς πόθου. Έχει σημάνει τον κώδωνα του κινδύνου και έχει δώσει εντολή. Αυτή η εντολή, όμως, δεν περνά σε όλους! Μια σαφέστερη και πιο αυστηρή στάση για την εφαρμογή της στρατηγικής ανταγωνιστικότητας είναι επιτακτική.

Και αυτό με φέρνει στο ζήτημα που, περισσότερο από κάθε άλλο, καθορίζει αν η βιομηχανία θα παραμείνει ή θα φύγει: την ενέργεια.

Για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, η πραγματικότητα επί του πεδίου δεν έχει αλλάξει. Παρά τις ανακοινώσεις, οι τιμές ενέργειας στην Ευρώπη παραμένουν διαρθρωτικά υψηλότερες από εκείνες των ανταγωνιστών μας. Αυτό δεν είναι μια προσωρινή διακύμανση. Είναι ένα διαρθρωτικό μειονέκτημα.

Το κόστος ενέργειας δεν είναι μια αφηρημένη μεταβλητή. Καθορίζει πού θα κατευθυνθεί η επόμενη επένδυση, πού θα επεκταθεί η παραγωγική ικανότητα και πού θα λάβει χώρα η καινοτομία. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η Ινδία ανακοίνωσε νέα, τεράστια δυναμικότητα αλουμινίου και οι ΗΠΑ, σε συνεργασία με τα ΗΑΕ, προχωρούν επίσης σε ένα νέο χυτήριο δυναμικότητας 750.000 τόνων! Σχεδόν όση είναι ολόκληρη η παραγωγική ικανότητα που εξακολουθεί να λειτουργεί στην ΕΕ!!

Τα ίδια τα κράτη-μέλη το αναγνώρισαν αυτό όταν ζήτησαν από την Επιτροπή να επανέλθει με νέες προτάσεις τον περασμένο Οκτώβριο — μια σαφή παραδοχή ότι η υφιστάμενη προσέγγιση δεν αποδίδει.

Την ίδια στιγμή, η ασφάλεια εφοδιασμού δεν έχει βελτιωθεί. Πληρώνουμε περισσότερα και είμαστε λιγότερο βέβαιοι. Αυτός ο συνδυασμός είναι μη βιώσιμος.

Υπάρχουν σοβαρές προτάσεις, συμπεριλαμβανομένων στοχευμένων λύσεων για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες. Αυτό που λείπει είναι η ταχύτητα και η εφαρμογή. Ενώ συζητάμε, το κόστος αυξάνεται. Ενώ περιμένουμε, οι επενδυτικές αποφάσεις λαμβάνονται αλλού.

Αν αναμένεται τα ευρωπαϊκά μέταλλα να παραμείνουν στην Ευρώπη, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να προσθέτουμε κόστος, αβεβαιότητα και πολυπλοκότητα — και μετά να εκπλησσόμαστε όταν η παραγωγή μετεγκαθίσταται.

Ο ίδιος ρεαλισμός πρέπει να εφαρμοστεί και στην κλιματική πολιτική. Ο κλάδος μας στηρίζει την απανθρακοποίηση και επενδύει σημαντικά για να την υλοποιήσει. Όμως η φιλοδοξία πρέπει να παραμένει συνδεδεμένη με την τεχνική και οικονομική πραγματικότητα.

Οι επικείμενες επικαιροποιήσεις των σημείων αναφοράς του ΣΕΔΕ της ΕΕ καταδεικνύουν την πρόκληση. Τα σημεία αναφοράς πρέπει να αντικατοπτρίζουν αυτό που είναι εφικτό στις πραγματικές βιομηχανικές λειτουργίες. Ειδικά για τις κρίσιμες πρώτες ύλες, κάθε αύξηση κόστους μέσω δογματικής και αντιεπιστημονικής μείωσης της δωρεάν κατανομής αποτελεί ακόμη ένα καρφί στο φέρετρο. Τέτοια νομοθεσία δεν μπορεί ποτέ να περάσει τον υποχρεωτικό έλεγχο ανταγωνιστικότητας της Προέδρου von der Leyen!

Δεν υπάρχουν συντομεύσεις.

Η πραγματική ανταγωνιστικότητα μετριέται από τα αποτελέσματα: αν οι επενδυτές επιλέγουν την Ευρώπη για το επόμενο εργοστάσιο, αν η Ευρώπη παράγει περισσότερα από όσα καταναλώνει και αν οι βιομηχανικές περιφέρειες παραμένουν ισχυρές και συνεκτικές.

Αυτό έχει σημασία πολύ πέρα από την οικονομία.
Οι κοινότητες που έχουν χτιστεί γύρω από τη βιομηχανία είναι ανθεκτικές κοινότητες. Διατηρούν δεξιότητες, καινοτομία και κοινωνική σταθερότητα. Όταν χαθούν, δεν αντικαθίστανται εύκολα.

Τα ευρωπαϊκά μέταλλα βρίσκονται στο επίκεντρο του μέλλοντος της Ευρώπης. Υποστηρίζουν την ενεργειακή μετάβαση, την ψηφιακή μετάβαση και την ασφάλεια της Ευρώπης. Βρίσκονται στα δίκτυα και στις μπαταρίες, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στα κέντρα δεδομένων, στα αμυντικά συστήματα, στα κτίρια και στην κινητικότητα.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να διεκδικεί ηγετικό ρόλο στις καθαρές τεχνολογίες, ενώ εισάγει τα υλικά και εξάγει τις θέσεις εργασίας.

Γι’ αυτό η σημερινή ημέρα έχει σημασία.

Η μετάβασή μας στο European Metals αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη εξέλιξη — έναν κλάδο που κατανοεί ότι ο κόσμος έχει αλλάξει και είναι έτοιμος να προσαρμοστεί· δεσμευμένο στην ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα, όχι ως συνθήματα αλλά ως λειτουργικές αρχές.

Είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε. Καινοτομούμε. Απανθρακοποιούμε. Ανταγωνιζόμαστε παγκοσμίως.

Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαροί βιομηχανικοί κλάδοι δεν μένουν ακίνητοι — εξελίσσονται.

Σήμερα, το European Metals αντανακλά αυτή την εξέλιξη.

Ελάτε μαζί μου καθώς αποκαλύπτουμε ένα νέο κεφάλαιο για τη βιομηχανία μετάλλων της Ευρώπης:
European Metals.

Σας ευχαριστώ».

Διαβάστε ακόμη