Η Ιταλία θα πρέπει να επανεξετάσει την απόρριψή της προς την πυρηνική ενέργεια, καθώς επιδιώκει μεγαλύτερη ενεργειακή ασφάλεια και οικονομική σταθερότητα, δήλωσε ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), Φατίχ Μπιρόλ, σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε σήμερα, Παρασκευή.

Η Ιταλία δεν διαθέτει πυρηνικούς αντιδραστήρες σε λειτουργία και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από πυρηνικά εργοστάσια σε γειτονικές χώρες, όπως η Γαλλία.

Η πυρηνική ενέργεια έχει απαγορευτεί στην Ιταλία μετά από δημοψηφίσματα το 1987 και το 2011, αλλά η κυβέρνηση έχει αρχίσει να καταρτίζει κανονισμούς για την άρση της απαγόρευσης μέσω της χρήσης νέων πυρηνικών τεχνολογιών.

Ερωτηθείς αν η συζήτηση στην Ιταλία για πιθανή επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια είναι η σωστή επιλογή, ο εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, Φατίχ Μπιρόλ, δήλωσε στην ιταλική εφημερίδα La Stampa: «Γνωρίζω ότι η Ιταλία απέρριψε την πυρηνική ενέργεια σε δύο δημοψηφίσματα. Όμως ήδη πριν από δύο χρόνια, στη Ρώμη, είπα ότι, αν ήμουν κυβέρνηση της Ιταλίας, θα επανεξέταζα αυτή την επιλογή και θα εξέταζα πιο προσεκτικά την πυρηνική ενέργεια».

Ο Μπιρόλ δήλωσε ότι η Ιταλία δεν διαθέτει άφθονους ενεργειακούς πόρους και ότι, παρότι τα πηγαίνει πολύ καλά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, χρειάζεται επίσης «σταθερή και συνεχόμενη παραγωγή».

«Για την οικονομική ευημερία, την ενεργειακή ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία, η Ρώμη θα πρέπει να αξιολογήσει προσεκτικά την πυρηνική ενέργεια, τόσο στην παραδοσιακή της μορφή όσο και με νέους μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες», πρόσθεσε.

Η ιταλική κυβέρνηση έχει καταρτίσει ένα νέο νομικό πλαίσιο για την πυρηνική ενέργεια, το οποίο αναμένεται να εγκριθεί από το κοινοβούλιο τους επόμενους μήνες, ωστόσο το ζήτημα παραμένει αμφιλεγόμενο για την πλειονότητα της κοινής γνώμης. Από την αρχή του πολέμου στο Ιράν, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής παγκοσμίως εξετάζουν όλο και περισσότερο τρόπους μείωσης της μακροπρόθεσμης εξάρτησης από εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, μεταξύ άλλων μέσω της επέκτασης της πυρηνικής ενέργειας. Οι αντιπυρηνικοί ακτιβιστές επικαλούνται ανησυχίες για την ασφάλεια, το υψηλό αρχικό κόστος κατασκευής και τους μεγάλους χρόνους υλοποίησης των έργων.

Διαβάστε ακόμη