Σημαντικό ενδιαφέρον καταγράφεται το τελευταίο διάστημα για τα συνεργατικά σχήματα αποθήκευσης ενέργειας, για τα οποία έχουν ήδη υποβληθεί αρκετές αιτήσεις. Πρόκειται για έργα της κατηγορίας 11Γ, για τα οποία είχε προβλεφθεί, μέσω νομοθετικής ρύθμισης, η προτεραιοποίηση της εξέτασής τους και η χορήγηση όρων σύνδεσης συνολικής ισχύος 1.000 MW. Η ίδια ρύθμιση προέβλεπε, παράλληλα, τη διάθεση ηλεκτρικού χώρου για επιπλέον 1.000 MW έργων της κατηγορίας 11Δ, που αφορά τις αυτόνομες (merchant) μπαταρίες, καθώς και για 2.000 MW έργων αντλησιοταμίευσης.

Σε ό,τι αφορά την κατηγορία 11Γ, σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΑΔΜΗΕ έχει ήδη προχωρήσει στη χορήγηση προσφορών σύνδεσης για έργα συνολικής ισχύος 500 MW, από τα 1.000 MW που προβλέπονται συνολικά για τη συγκεκριμένη κατηγορία. Ωστόσο, η διαδικασία δεν έχει προχωρήσει με τον ίδιο ρυθμό για το σύνολο των έργων, καθώς η προτεραιότητα που δόθηκε στην αντλησιοταμίευση δημιουργεί νέα δεδομένα ως προς τη διαχείριση του διαθέσιμου ηλεκτρικού χώρου και την εξέταση των αιτήσεων.

Ειδικότερα, η διαδικασία έχει ουσιαστικά «παγώσει», καθώς, βάσει της διάταξης που ψηφίστηκε το καλοκαίρι στο νομοσχέδιο για τα ύδατα, δίνεται άμεση προτεραιότητα στα έργα αντλησιοταμίευσης. Πρόκειται για έργα που αφενός δεσμεύουν σημαντικό μέρος του διαθέσιμου ηλεκτρικού χώρου και αφετέρου παρουσιάζουν αυξημένες απαιτήσεις ως προς τη μελέτη, την αξιολόγηση και τη διεκπεραίωση των σχετικών αιτήσεων.

Η πολυπλοκότητα των συγκεκριμένων επενδύσεων αποτυπώνεται και στο μέγεθος των έργων που περιλαμβάνονται στον κύκλο των αιτήσεων. Ενδεικτικά, το μικρότερο έργο που έχει υποβληθεί αφορά εγκατάσταση ισχύος 200 MW, γεγονός που καταδεικνύει την κλίμακα των επενδύσεων που καλείται να εξετάσει ο Διαχειριστής. Με βάση τη σχετική νομοθετική ρύθμιση, προβλέπεται η χορήγηση όρων σύνδεσης για έργα αντλησιοταμίευσης συνολικής ισχύος 2.000 MW.

Η υλοποίηση της διαδικασίας, ωστόσο, συναντά δυσκολίες, καθώς απαιτούνται πρόσθετες διευκρινίσεις για την εφαρμογή της ρύθμισης. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΑΔΜΗΕ έχει ήδη απευθυνθεί στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ζητώντας περαιτέρω διευκρινίσεις, προκειμένου να αποσαφηνιστούν τα ζητήματα που έχουν ανακύψει και να προχωρήσει η εξέταση των αιτήσεων.

Στο προσκήνιο ένα χαρτοφυλάκιο αποθήκευσης που αγγίζει τα 5 GW

Τα έργα αποθήκευσης βρίσκονται αυτή την περίοδο στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της αγοράς, καθώς διαμορφώνεται ένα ολοένα μεγαλύτερο χαρτοφυλάκιο επενδύσεων, το οποίο περιλαμβάνει διαφορετικές τεχνολογίες και κατηγορίες έργων.

Ειδικότερα, η επικείμενη πρόσκληση για τις merchant μπαταρίες, συνολικής ισχύος 4,7 GW, η οποία αναμένεται μέσα στις επόμενες ημέρες, ενισχύει περαιτέρω το επενδυτικό ενδιαφέρον. Σε αυτά τα έργα προστίθενται οι μπαταρίες που προέκυψαν από τους δύο πρώτους διαγωνισμούς, συνολικής ισχύος περίπου 600 MW, καθώς και οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης που προβλέπονται σε σταθμούς με κοινό σημείο σύνδεσης.

Συνυπολογίζοντας τις παραπάνω κατηγορίες, διαμορφώνεται ένα χαρτοφυλάκιο έργων αποθήκευσης που περίπου 5 GW, αναδεικνύοντας τη δυναμική που αποκτά ο συγκεκριμένος κλάδος. Η εξέλιξη αυτή καταδεικνύει το εύρος του επενδυτικού ενδιαφέροντος, αλλά και τη σημασία που αποκτά η εξασφάλιση όρων σύνδεσης και η έγκαιρη διεκπεραίωση των σχετικών διαδικασιών για την προώθηση των έργων.

Τα πλεονεκτήματα των μπαταριών σε κοινό σημείο σύνδεσης

Από την άλλη πλευρά, όπως έχει ήδη αναφερθεί, η εγκατάσταση μπαταριών σε κοινό σημείο σύνδεσης αποτελεί μια λύση που, σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, μπορεί να προσφέρει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ένα από τα βασικότερα αφορά τη δυνατότητα σχετικά γρήγορης ολοκλήρωσης των έργων, στοιχείο ιδιαίτερα κρίσιμο σε μια περίοδο κατά την οποία ο χρόνος υλοποίησης αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την προώθηση των επενδύσεων.

Η συγκεκριμένη επιλογή συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της αγοράς, καθώς η ταχύτητα ανάπτυξης των έργων αποτελεί βασική παράμετρο στον σχεδιασμό των νέων επενδύσεων αποθήκευσης. Παράλληλα, τα συστήματα που αναπτύσσονται σε συνδυασμό με φωτοβολταϊκούς σταθμούς, δηλαδή τα co-located φωτοβολταϊκά, καλούνται να αντιμετωπίσουν μια σειρά από προκλήσεις, κυρίως τεχνολογικού χαρακτήρα.

Ειδικότερα, τα συγκεκριμένα συστήματα παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις σε σχέση με τις αυτόνομες εγκαταστάσεις αποθήκευσης (standalone), γεγονός που συνεπάγεται διαφορετικές απαιτήσεις ως προς τον σχεδιασμό και την τεχνική διαχείρισή τους. Οι ιδιαιτερότητες αυτές αποτελούν ένα από τα ζητήματα που απασχολούν την αγορά, καθώς η ανάπτυξη των έργων αποθήκευσης προχωρά μέσα από διαφορετικά μοντέλα εγκατάστασης και σύνδεσης.

Διαβάστε ακόμη