Στη δημόσια διαβούλευση της Ρυθμιστικής Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) επί της πρότασης του ΑΔΜΗΕ για την τροποποίηση του προσωρινού κατώτατου ορίου υποβολής προσφορών Ενέργειας Εξισορρόπησης από -50 ευρώ/MWh σε -100 ευρώ/MWh για δώδεκα επιπλέον μήνες, δηλαδή έως τα τέλη Ιουνίου 2027, έδωσαν το παρών δυο φορείς: Από τη μια ο ΕΣΑΗ που εκπροσωπεί τους ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγούς και πρότεινε να οριστεί το κατώτατο όριο προσφορών τουλάχιστον στα -200 €/MWh, εκτιμώντας ότι «Η περαιτέρω μείωση του ορίου αρνητικών προσφορών σε επίπεδα τουλάχιστον -200 €/MWh θα μπορεί να δώσει εκείνο το ποσοτικό κίνητρο που απαιτείται για τη συμμετοχή έργων ΑΠΕ στην Αγορά Εξισορρόπησης και τη μείωση των περικοπών έγχυσης ενέργειας από έργα ΑΠΕ. Επιπρόσθετα, η εν λόγω μείωση θα αποκαταστήσει και την ομαλή λειτουργία της σύζευξης μεταξύ των αγορών στην ενιαία εσωτερική αγορά». Στον αντίποδα, η ΕΒΙΚΕΝ που εκπροσωπεί τις ενεργοβόρες βιομηχανίες η οποία δήλωσε την αντίθεσή της στην διατήρηση και διεύρυνση του αρνητικού κατώτατου ορίου στην αγορά εξισορρόπησης, χαρακτηρίζοντας το μέτρο ως αναποτελεσματικό, στο μέτρο που, όπως υποστηρίζει, δεν επιτυγχάνει τον βασικό στόχο αύξησης της συμμετοχής των Φορέων Σωρευτικής Εκπροσώπησης (ΦΟΣΕ) των ΑΠΕ στην καθοδική εξισορρόπηση, επιφέρει μετρήσιμη αύξηση του κόστους στην Αγορά Εξισορρόπησης (ΛΠ3), ιδιαίτερα σε περιόδους χαμηλής ζήτησης και δημιουργεί στρεβλώσεις στη λειτουργία της αγοράς και κινδύνους μη αποδοτικής κατανομής πόρων.
Αυτοί που έλαμψαν δια της απουσίας τους στη δημόσια διαβούλευση ήταν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή οι φορείς του κλάδου των ΑΠΕ, γεγονός που δεν πέρασε απαρατήρητο από παράγοντες της αγοράς που σχολιάζουν με νόημα ότι «Ενώ η τροποποίηση υποτίθεται ότι γίνεται υπέρ των ΑΠΕ, κανείς φορέας της αγοράς, έστω ΦΟΣΕ πήρε μέρος στη διαβούλευση, ενώ συμμετείχε ο ΕΣΑΗ, αποδεικνύοντας ποιος ενδιαφέρεται».
Στο ίδιο πλαίσιο, ενδιαφέρον παρουσιάζει η «άτυπη» παρέμβαση του Συλλόγου Φωτοβολταϊκών HELIOS που σε ανακοίνωσή του τονίζει ότι η μεταρρύθμιση της Αγοράς Εξισορρόπησης έχει νόημα μόνο αν συνοδεύεται από εφαρμογή του άρθρου 11Β αναφορικά με τη δυνατότητα των μικρών πάρκων, με εγκατάσταση μπαταριών, να συμμετέχουν στις αγορές ενέργειας. Προσθέτει δε ότι χωρίς αυτή την προϋπόθεση, οποιαδήποτε βελτίωση στην Αγορά Εξισορρόπησης κινδυνεύει να αναπαράγει την ίδια ανισότητα που βλέπουμε σήμερα: οι κανόνες αλλάζουν, αλλά οι ωφελούμενοι παραμένουν οι ίδιοι».
Σύμφωνα με τον HELIOS, Μια πιο “βαθιά” Αγορά Εξισορρόπησης, με περισσότερους συμμετέχοντες και λιγότερες τεχνητές στρεβλώσεις, είναι αναμφίβολα προς τη σωστή κατεύθυνση για το σύστημα συνολικά. Θέτει όμως το ερώτημα ποιος μπορεί πραγματικά να επωφεληθεί από αυτή τη μεταρρύθμιση δεδομένου ότι η συμμετοχή στην Αγορά Εξισορρόπησης προϋποθέτει ευελιξία -τη δυνατότητα να αυξομειώνεις την παραγωγή ή την κατανάλωσή σου με ταχύτητα και ακρίβεια. Αυτή τη δυνατότητα την έχουν οι μπαταρίες, τα μεγάλα πάρκα με σύστημα διαχείρισης φορτίου, οι βιομηχανικοί καταναλωτές με ευέλικτη ζήτηση. Δεν την έχει ο μικρός φωτοβολταϊκός παραγωγός χωρίς αποθήκευση. Η μόνη του επιλογή παραμένει: παράγει ή κλείνει τον inverter. Αυτό σημαίνει ότι μια μεταρρύθμιση της Αγοράς Εξισορρόπησης, χωρίς παράλληλη πρόσβαση των μικρών παραγωγών σε αποθήκευση, ωφελεί αποκλειστικά όσους έχουν ήδη την υποδομή να συμμετάσχουν ενεργά, δηλαδή, για ακόμη μία φορά, τους μεγάλους παίκτες της αγοράς. Γι’ αυτό και ο σύλλογος θα τοποθετηθεί θετικά απέναντι σε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση της Αγοράς Εξισορρόπησης μόνο εφόσον συνοδεύεται από την πραγματική και άμεση εφαρμογή του άρθρου 11Β του Ν. 4951/2022 που επιτρέπει την αδειοδότηση μπαταριών αποθήκευσης σε υφιστάμενα φωτοβολταϊκά πάρκα, με δυνατότητα απορρόφησης ενέργειας από το δίκτυο και συμμετοχή στις αγορές ενέργειας. Χωρίς αυτή την προϋπόθεση, οποιαδήποτε βελτίωση στην Αγορά Εξισορρόπησης κινδυνεύει να αναπαράγει την ίδια ανισότητα που βλέπουμε σήμερα: οι κανόνες αλλάζουν, αλλά οι ωφελούμενοι παραμένουν οι ίδιοι, καταλήγει ο HELIOS.
Διαβάστε ακόμα
