Περίπου έναν μήνα πριν, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου τόνιζε από το Future Minerals Forum στη Σαουδική Αραβία πως «η Ευρώπη, για να παραμείνει ανταγωνιστική, οφείλει να αναπτύξει, σήμερα, τα κρίσιμα ορυκτά της». Σημείωσε πως η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή της Ευρώπης στην παραγωγή βωξίτη, περλίτη, χαλκού και άλλων, ενώ φιλοδοξεί, μέσω της παραγωγής γαλλίου τα επόμενα χρόνια, να αποτελέσει τον μοναδικό προμηθευτή της Ευρώπης σε αυτό το σπάνιο ορυκτό. Υπενθυμίζεται ότι το γάλλιο αποτελεί κρίσιμη και στρατηγική ορυκτή πρώτη ύλη για τομείς όπως η τεχνολογία, η αεροβιομηχανία, η άμυνα και οι ψηφιακές εφαρμογές.

Τι θα γίνει με τη ΛΑΡΚΟ

Από τότε, βλέπουμε να ξεδιπλώνεται ένα κουβάρι εξελίξεων σε σχέση με τον τομέα των κρίσιμων ορυκτών. Στο επίκεντρο βρίσκεται τώρα ο διαγωνισμός για τη ΛΑΡΚΟ, ο οποίος αυτή τη φορά θα πρέπει να απαντά στα ερωτήματα των εν δυνάμει επενδυτών. Πολλά είναι τα ζητήματα που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο, ανάμεσα σε αυτά και η μέθοδος αξιοποίησης του μεταλλεύματος. Για τον λόγο αυτό, στο μικροσκόπιο βρίσκεται η υδρομεταλλουργία.

Μέχρι τότε, η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. (Ε.Ε.ΣΥ.Π.), η οποία έχει απορροφήσει το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε. (Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ.), θα πρέπει να αξιολογήσει τις διαγωνιστικές διαδικασίες και να προχωρήσει σε εκτίμηση της προοπτικής επανάληψης των παραπάνω διαγωνιστικών διαδικασιών, κατά τα προβλεπόμενα στον ν. 4664/2020, αξιολογώντας κατά πόσον η συγκεκριμένη οδός αξιοποίησης παραμένει λυσιτελής και βιώσιμη με τα σημερινά δεδομένα.

Τέλος, σύμφωνα με την υπουργική απόφαση των υπουργείων Εθνικής Οικονομικής και Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σε περίπτωση που εκτιμηθεί ότι η οδός του επαναληπτικού διαγωνισμού δεν συγκεντρώνει προοπτική ευδοκίμησης ή, πάντως, δεν συνιστά τη βέλτιστη λύση με τις σημερινές συνθήκες, προβλέπεται η υποβολή εναλλακτικής πρότασης για τη συνολική αξιοποίηση των ανωτέρω περιουσιακών στοιχείων, στη βάση των κατάλληλων οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων, με σκοπό την εξασφάλιση της πλέον βιώσιμης προοπτικής. Η αξιολόγηση θα πρέπει να ολοκληρωθεί εντός των επόμενων δύο μηνών.

Πλησιάζει η ώρα της κρίσεως για τον διαγωνισμό αντιμονίου στη Χίο

Την ίδια ώρα, μέχρι τον επόμενο μήνα εκτιμάται πως θα κριθεί η τύχη του διεθνούς διαγωνισμού αντιμονίου στη Χίο, καθώς το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) θα αποφανθεί επί των προσφυγών. Στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο έχει προσφύγει ένας καθηγητής εναντίον της νομιμότητας του διαγωνισμού, ενώ η δεύτερη προσφυγή έχει κατατεθεί από πολίτες.

Σημειώνεται ότι τέσσερις εταιρείες είχαν δώσει το «παρών» στον διαγωνισμό: η Γαία Μελετών ΑΕ, η Geotest, η ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι και η Λάβα Μεταλλευτική & Λατομική ΑΕ. Στην Ελλάδα, το αντιμόνιο εντοπίζεται με τη μορφή αντιμονίτη. Στη Χίος υπάρχει κοίτασμα μεταλλεύματος αντιμονίτη εντός του δημόσιου μεταλλευτικού χώρου.

Έρχεται ρυθμιστικό πλαίσιο απλοποίησης των διαδικασιών

Μπορεί στην Ελλάδα να υπάρχουν κάποιες κοινωνικές αντιδράσεις, ωστόσο υπάρχουν και περιοχές με παράδοση στον εξορυκτικό κλάδο. Η Λάρυμνα, η Φωκίδα, η Μήλος και η Χαλκιδική είναι περιοχές με σημαντικές εξορυκτικές δραστηριότητες. Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα διευκολυνθούν.

Η απάντηση έρχεται από την πληροφορία ότι στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας βρίσκεται σε εξέλιξη η επεξεργασία ενός νομοθετικού πλαισίου, το οποίο θα καταλήξει σύντομα στη Βουλή.

Όπως έχει αναφέρει το energygame.gr, η ανάγκη για πρόσβαση σε κρίσιμες πρώτες ύλες καθίσταται ολοένα και πιο επιτακτική, καθώς η πράσινη και ψηφιακή μετάβαση εξαρτάται άμεσα από μέταλλα και ορυκτά υψηλής στρατηγικής σημασίας. Η απανθρακοποίηση, η ανάπτυξη τεχνολογιών αποθήκευσης ενέργειας, καθώς και η κατασκευή ανεμογεννητριών, φωτοβολταϊκών και ηλεκτρικών οχημάτων απαιτούν υλικά, των οποίων η προμήθεια γίνεται συχνά υπό γεωπολιτική πίεση και με αυξανόμενο ανταγωνισμό.

Για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις αυτές, η ΕΕ καλείται να άρει τα θεσμικά και διοικητικά εμπόδια, να προωθήσει στοχευμένες επενδύσεις στην έρευνα και εξόρυξη, να ενισχύσει την ανάπτυξη καινοτόμων τεχνολογιών βιώσιμης αξιοποίησης και να καλλιεργήσει ισχυρότερες συνέργειες μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Διαβάστε ακόμη