Τη δική του οπτική σχετικά με τα αποθέματα αεροπορικών καυσίμων στην Ευρώπη έδωσε ο ενεργειακός αναλυτής Μιχάλης Μαθιουλάκης με ανάρτησή του στα social media. «Αφού λιβανίσαμε την καταστροφή λόγω μιας δήθεν επερχόμενης τρομακτικής ανόδου στις τιμές ενέργειας αλλά τελικά τίποτα δεν έγινε, τώρα το νέο επεισόδιο για -με το ζόρι- πανικό μεταφέρεται στα αεροπορικά καύσιμα», ανέφερε ενώ σχολίασε πως «προσωπικά βλέπω και εδώ ένα μεγάλο βαθμό υπερβολής».

Ολόκληρη η ανάρτηση:

«Αεροπλάνα γιοκ; Δε νομίζω.

Αφού λιβανίσαμε την καταστροφή λόγω μιας δήθεν επερχόμενης τρομακτικής ανόδου στις τιμές ενέργειας αλλά τελικά τίποτα δεν έγινε, τώρα το νέο επεισόδιο για -με το ζόρι- πανικό μεταφέρεται στα αεροπορικά καύσιμα.

Μετά τις δηλώσεις του Διευθυντή του ΙΕΑ Φατιχ Μπιρόλ, ότι τα αεροπορικά καύσιμα φτάνουν μόνο για ακόμα 6 εβδομάδες στην Ευρώπη, τρέχουν όλοι πανικόβλητοι να δουν αν οι δηλώσεις του Τούρκου διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας για αεροπλάνα γιοκ θα βγουν αληθινές ή όχι.

Προσωπικά βλέπω και εδώ ένα μεγάλο βαθμό υπερβολής.

Παράλληλα, είμαι πάντα σκεπτικός για τις δηλώσεις του τούρκου επικεφαλής του ΙΕΑ ο οποίος πριν λίγες μέρες είχε στο νου του ως προτεραιότητα το να προμοτάρει την αναγκαιότητα για νέο αγωγό πετρελαίου από το Ιράκ προς την Τουρκία…

Ας μείνουμε όμως σε μερικά δεδομένα:

  1. Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί αεροπορικών καυσίμων στον κόσμο δεν είναι οι χώρες του περσικού. Μεγαλύτερος παραγωγός είναι οι ΗΠΑ με δεύτερη τη Νότιο Κορέα, και μετά ακολουθούν η Κίνα, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Ινδία και η Σιγκαπούρη. Όγδοα στη σειρά είναι τα Εμιράτα ενώ πολύ πιο κάτω έρχονται οι άλλες χώρες του Κόλπου.
  2. Η Ελλάδα, παρεμπίπτοντος είναι μέσα στην πρώτη 30δα στον κόσμο έχοντας 50% περισσότερη παραγωγή σε αεροπορικά καύσιμα από το Ιράν…
  3. Στις εξαγωγές αλλάζει λίγο η σειρά, με πρώτη εξαγωγέα jet fuel στον κόσμο τη Νότιο Κορέα και στη συνέχεια τις ΗΠΑ, Ολλανδία, Σιγκαπούρη, και Ινδία, ενώ αντίστοιχα στην κηροζίνη μεγαλύτερος εξαγωγέας είναι η Κίνα και ακολουθούν το Κουβέιτ, η Σαουδική Αραβία, και η Νότιος Κορέα.
  4. Οι χώρες του Περσικού Κόλπου λοιπόν, και πάλι, δεν παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στα παγκόσμια δρώμενα των αεροπορικών καυσίμων όσο τους αποδίδεται.
  5. Οι χώρες του Περσικού όμως, έχουν σημαντικά μερίδια στην παροχή αεροπορικών καυσίμων -κυρίως κηροζίνης- στην Ευρώπη αλλά περισσότερο στη Βρετανία και λιγότερο στην ΕΕ.
  6. Έως τις αρχές του 2025 τα διυλιστήρια στην Ευρώπη κάλυπταν μόνα τους το 70% των συνολικών αναγκών της ηπείρου μας σε αεροπορικά καύσιμα με το υπόλοιπο 30% να προέρχεται από διάφορες χώρες ανά τον κόσμο αλλά κυρίως από τον Περσικό. Το 40% από αυτές τις εισαγωγές της Ευρώπης πάντως αφορούν τη Βρετανία ενώ το άλλο μισό αφορά όλες τις χώρες τις ΕΕ.
  7. Αυτό που άλλαξε όμως μέσα στον τελευταίο χρόνο είναι ότι οι κυρώσεις της ΕΕ και Βρετανίας σε διυλιστήρια που χρησιμοποιούν ρωσικό πετρέλαιο (Κίνα και Ινδία) αλλά και το κλείσιμο μονάδων διύλισης στην Ευρώπη που δεν άντεξαν τον ανταγωνισμό από νέα ασιατικά διυλιστήρια, αύξησαν τις εισαγωγές της Ευρώπης από τον Περσικό οι οποίες έφτασαν στο τέλος του 2025 στο 50% της ζήτησης με μεγάλο μέρος τους να καλύπτεται από τον Περσικό.
  8. Και πάλι βέβαια, σχεδόν οι μισές από αυτές τις εισαγωγές αφορούν τη Βρετανία οπότε το πρόβλημα για την ΕΕ δεν είναι και τόσο μεγάλο.
  •  Είναι λοιπόν η ΕΕ εκτεθειμένη στον Περσικό όσον αφορά τα ναυτιλιακά καύσιμα; Η απάντηση είναι ναι μερικώς, για την κηροζίνη και όχι τόσο πολύ για τα jet fuels.
  • Μπορεί λοιπόν η ΕΕ να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα; Η απάντηση είναι ναι, χωρίς μεγάλες δυσκολίες, μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα με το να αυξήσει τις εισαγωγές από άλλες χώρες παραγωγούς κάτι το οποίο μπορεί να γίνει πολύ πιο εύκολα για τα jet fuels που ούτως η άλλως οι μεγάλοι εξαγωγείς είναι εκτός Περσικού, ενώ για την κηροζίνη θα πρέπει να αυξηθούν οι εισαγωγές από την Κίνα.

Υπάρχει λοιπόν ένα θέμα με την ανακατανομή των νέων εισαγωγών, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει πρόβλημα τροφοδοσίας και από πουθενά δεν προκύπτει ότι θα ξεμείνουμε από αεροπορικά καύσιμα. Γενικά: Σε κάθε έξαρση ανησυχίας οι τιμές πετρελαίου κάνουν μικρότερα ανοδικά ξεσπάσματα και σε κάθε ένδειξη εξομάλυνσης κάνουν θεαματικές πτώσεις. Αυτό δεν είναι μια αγορά που βγάζει ενεργειακή κρίση αλλά μια αγορά που είναι μόνο για κάτω».

Διαβάστε ακόμη