Νέοι παίκτες παίρνουν θέση στη σκακιέρα της αμερικανικής αγοράς LNG, καθώς οι ΗΠΑ αυξάνουν τις εξαγωγές τους και οι μεγάλοι αγοραστές σπεύδουν να εξασφαλίσουν ποσότητες για τα επόμενα χρόνια. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 οι αμερικανικές αποστολές έφθασαν κατά μέσο όρο τα 17,4 δισ. κυβικά πόδια ημερησίως, 23% πάνω από το αντίστοιχο διάστημα του 2025. Η EIA προβλέπει ότι οι ροές θα ανέλθουν στα 18,7 Bcf/d στο πρώτο εξάμηνο του 2027, καθώς νέες μονάδες προστίθενται σταδιακά στο εξαγωγικό δυναμικό της χώρας. 

Η κούρσα δεν αφορά μόνο τους ιδιοκτήτες των τερματικών. Πίσω από κάθε φορτίο βρίσκονται οι παραγωγοί, τα δίκτυα αγωγών, οι εταιρείες που δεσμεύουν δυναμικότητα υγροποίησης και οι traders που αναζητούν τον συμφερότερο προορισμό. Η Venture Global βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της κινητικότητας: έχει υπογράψει συμφωνίες μακροχρόνιας προμήθειας με την China Gas, την ConocoPhillips και την ελληνική Atlantic-SEE. Η QatarEnergy, από την πλευρά της, αγόρασε αμερικανικά φορτία στη spot αγορά και αναζητά πολυετείς προμήθειες, χωρίς να έχει ανακοινώσει αντίστοιχο μακροχρόνιο συμβόλαιο με τη Venture Global. 

Η Ασία τραβά περισσότερα φορτία

Η μεταβολή των ροών συνδέεται με τη διαταραχή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, από όπου περνούσε περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προσφοράς LNG, κυρίως από το Κατάρ. Οι επιθέσεις του Μαρτίου προκάλεσαν ζημιές σε δύο από τις 14 μονάδες υγροποίησης του Κατάρ, θέτοντας εκτός λειτουργίας δυναμικότητα 12,8 εκατ. τόνων ετησίως για διάστημα που, σύμφωνα με την QatarEnergy, μπορεί να φθάσει τα τρία έως πέντε χρόνια. Η αναζήτηση εναλλακτικών προμηθειών ενίσχυσε τον ανταγωνισμό για τα διαθέσιμα φορτία. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 οι αποστολές αμερικανικού LNG προς την Ασία αυξήθηκαν κατά 2,3 Bcf/d ή 108% σε σύγκριση με έναν χρόνο νωρίτερα. Οι ροές προς την Ευρώπη ενισχύθηκαν πιο συγκρατημένα, κατά 0,1 Bcf/d ή 1%. Η Αίγυπτος και η Ολλανδία ήταν οι μεγαλύτεροι επιμέρους προορισμοί, με 1,7 Bcf/d η καθεμία, ενώ ακολούθησαν η Ιταλία με 1,4, η Γαλλία με 1,2 και το Ηνωμένο Βασίλειο με 1,1 Bcf/d. 

Οι τιμές έδωσαν ισχυρό κίνητρο για εξαγωγές, χωρίς να καθορίζουν από μόνες τους πού θα καταλήξει κάθε πλοίο. Η μέση τιμή του ευρωπαϊκού δείκτη TTF διαμορφώθηκε στα 14,74 δολάρια ανά εκατομμύριο βρετανικές θερμικές μονάδες (MMBtu), από 13,10 δολάρια το πρώτο εξάμηνο του 2025. Ο ασιατικός δείκτης JKM έφθασε τα 15,56 δολάρια/MMBtu, στο υψηλότερο επίπεδο τετραετίας. Οι εταιρείες συνυπολογίζουν επίσης τον ναύλο, τη διάρκεια του ταξιδιού, τη διαθεσιμότητα πλοίων και το κόστος επαναεριοποίησης πριν επιλέξουν προορισμό. 

Από το κοίτασμα στο πλοίο

Η αλυσίδα αρχίζει στις λεκάνες παραγωγής. Στα Απαλάχια, οι Marcellus και Utica τροφοδοτούν την αγορά με μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου. Νοτιότερα, το Haynesville βρίσκεται κοντά στα μεγάλα έργα του Κόλπου του Μεξικού. Στο Permian, η παραγωγή πετρελαίου συνοδεύεται από μεγάλους όγκους αερίου, ενώ η Eagle Ford συνδέεται γεωγραφικά με το Corpus Christi.

Η παραγωγή, όμως, δεν φθάνει αυτόματα στην ακτή. Χρειάζονται αγωγοί που να μεταφέρουν το αέριο από τις λεκάνες στα τερματικά· όταν η διαθέσιμη δυναμικότητα δεν επαρκεί, δημιουργούνται τοπικά σημεία συμφόρησης και πιέζονται οι τιμές. Στο Permian, ο αγωγός Matterhorn Express, δυναμικότητας έως 2,5 Bcf/d, τέθηκε σε λειτουργία το 2024 και μεταφέρει αέριο προς την περιοχή Katy, κοντά στο Χιούστον. Στον τερματικό σταθμό, το φυσικό αέριο καθαρίζεται και ψύχεται μέχρι να μετατραπεί σε υγροποιημένο φυσικό αέριο. Το κοίτασμα απ’ όπου προήλθε, ο ιδιοκτήτης της μονάδας, ο αγοραστής της δυναμικότητας και ο κάτοχος του φορτίου μπορεί να είναι διαφορετικές εταιρείες. Επίσης, επειδή το αέριο διοχετεύεται σε κοινά δίκτυα, δεν αντιστοιχεί απαραίτητα ένα συγκεκριμένο κοίτασμα σε ένα συγκεκριμένο φορτίο.

Στις αμερικανικές συμβάσεις η τιμή του αερίου συνδέεται συχνά με τον δείκτη Henry Hub και προστίθεται χρέωση για την υγροποίηση. Σε αρκετές συμφωνίες τύπου FOB (Free on Board), ο αγοραστής παραλαμβάνει το φορτίο από το τερματικό, αναλαμβάνει τη μεταφορά και έχει τη δυνατότητα να επιλέξει τον προορισμό του. Αυτή η ευελιξία είναι συνηθισμένη στην αμερικανική αγορά, αλλά δεν περιλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο σε κάθε σύμβαση. Σε άλλες συμφωνίες, ο πωλητής αναλαμβάνει να παραδώσει το LNG στον συμφωνημένο προορισμό. 

Οι κόμβοι που φορτώνουν τα πλοία

Η Cheniere παραμένει ο μεγαλύτερος αμερικανικός εξαγωγέας LNG. Με την ολοκλήρωση του Corpus Christi Stage 3, στις 28 Αυγούστου, η συνολική παραγωγική δυναμικότητα της εταιρείας έφθασε περίπου τα 56 εκατ. τόνους ετησίως. Λίγες ημέρες αργότερα ανακοίνωσε και την εξαγωγή του 5.000ού φορτίου της από τις μονάδες της στον Κόλπο του Μεξικού. 

Η Venture Global έχει αναπτύξει ταχύτατα το χαρτοφυλάκιό της με το Calcasieu Pass και το Plaquemines στη Λουιζιάνα. Το Plaquemines έχει σχεδιαστεί για περίπου 27 εκατ. τόνους LNG ετησίως και ήδη συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση των εξαγωγών της εταιρείας, καθώς προχωρούσε η δοκιμαστική λειτουργία του. Το επόμενο έργο της, το CP2, βρίσκεται υπό κατασκευή, με την εταιρεία να τοποθετεί την παραγωγή του πρώτου LNG στο δεύτερο εξάμηνο του 2027. Οι ονομαστικές δυνατότητες των έργων, πάντως, δεν ταυτίζονται με τις ποσότητες που παράγονται και αποστέλλονται σε κάθε φάση λειτουργίας. 

Στο Golden Pass, που άρχισε να εξάγει τον Απρίλιο, η QatarEnergy κατέχει το 70% και η ExxonMobil το 30%. Όταν λειτουργήσουν και οι τρεις γραμμές, το τερματικό θα έχει δυναμικότητα περίπου 18,1 εκατ. τόνων ετησίως. Η πρώτη γραμμή ξεκίνησε παραγωγή LNG τον Μάρτιο· το μερίδιο της QatarEnergy αφορά τη συμμετοχή της στο έργο και στη μελλοντική δυναμικότητά του, όχι αντίστοιχη σημερινή παραγωγή. 

Η Sempra, με τη σειρά της, αναπτύσσει το Port Arthur LNG στο Τέξας. Η πρώτη φάση προβλέπει δυναμικότητα περίπου 13 εκατ. τόνων ετησίως και η δεύτερη άλλα 13 εκατ. Ο αγωγός Louisiana Connector, που τέθηκε σε λειτουργία τον Ιούνιο, μπορεί να μεταφέρει έως 2 Bcf/d προς την πρώτη φάση. Τον Σεπτέμβριο η Sempra υπέγραψε 20ετή συμφωνία με την Petrobras για 0,8 εκατ. τόνους ετησίως από τη δεύτερη φάση, η οποία αναμένεται να λειτουργήσει την περίοδο 2030–2031. 

Παραγωγοί, traders και αγοραστές

Οι παραγωγοί φυσικού αερίου δεν είναι απαραίτητα και εξαγωγείς LNG. Η Expand Energy ανέφερε παραγωγή 7,48 Bcfe/d στο δεύτερο τρίμηνο του 2026, από την οποία το 92% ήταν φυσικό αέριο. Η EQT κατέγραψε πωλήσεις 634 Bcfe στο ίδιο διάστημα, δηλαδή περίπου 6,97 Bcfe/d κατά μέσο όρο. Παράλληλα, υπέγραψε συμφωνία για 0,5 εκατ. τόνους LNG ετησίως, επί πέντε χρόνια από το 2028, από διάφορες εγκαταστάσεις στον Κόλπο. Η Chevron ανέφερε παραγωγή φυσικού αερίου στις ΗΠΑ 3,52 Bcf/d.

Οι αριθμοί αυτοί δεν αθροίζονται ως ενιαία ποσότητα αερίου προς εξαγωγή. Το Bcf/d μετρά φυσικό αέριο, ενώ το Bcfe/d εκφράζει σε ισοδύναμο αερίου και άλλα προϊόντα. Επιπλέον, άλλο μέγεθος είναι η παραγωγή και άλλο οι πωλήσεις. Η σύμβαση της EQT, για παράδειγμα, αφορά LNG από διαφορετικές εγκαταστάσεις και δεν σημαίνει ότι το αέριο προέρχεται από συγκεκριμένο κοίτασμα της εταιρείας.

Στην εμπορική πλευρά, οι traders όπως η Trafigura και η Vitol αγοράζουν φορτία, τα εντάσσουν στο χαρτοφυλάκιό τους και τα μεταπωλούν ανάλογα με τις ανάγκες και τις τιμές των αγορών. Μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι μπορούν επίσης να έχουν ταυτόχρονα ρόλο παραγωγού, αγοραστή και πωλητή. Η ConocoPhillips, για παράδειγμα, παράγει φυσικό αέριο και διαθέτει διεθνές χαρτοφυλάκιο LNG, αλλά έχει πλέον συμφωνήσει να αγοράζει ποσότητες και από τη Venture Global.

Η Venture Global κλειδώνει φορτία

Η αμερικανική Venture Global έχει υπογράψει σειρά διεθνών συμφωνιών για την προμήθεια υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) το τελευταίο διάστημα, συνάπτοντας μακροχρόνιες και βραχυπρόθεσμες συμβάσεις με μεγάλους αγοραστές σε Ευρώπη και Ασία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η συμφωνία με την Atlantic SEE LNG Trade, την κοινοπραξία του ομίλου AKTOR και της ΔΕΠΑ Εμπορίας, για την προμήθεια 1 εκατ. τόνων LNG ετησίως (MTPA) για 20 χρόνια από το 2030.

Η πιο πρόσφατη συμφωνία της Venture Global υπεγράφη στις 14 Σεπτεμβρίου με την κινεζική China Gas Holdings, η οποία θα αγοράζει 0,5 εκατ. τόνους LNG ετησίως από την αμερικανική εταιρεία για 20 χρόνια, αρχής γενομένης από το 2030. Με τη νέα σύμβαση, οι συνολικές μακροχρόνιες δεσμεύσεις της China Gas με την αμερικανική εταιρεία ανέρχονται πλέον σε 2,5 εκατ. τόνους ετησίως.

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω των εμπορικών περιορισμών που εξακολουθούν να ισχύουν μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Το κινεζικό LNG από τις ΗΠΑ εξακολουθεί να επιβαρύνεται με δασμό 15%, γεγονός που δεν εμποδίζει τους Κινέζους αγοραστές να κλείνουν μακροχρόνιες συμφωνίες, αλλά επηρεάζει τον τελικό προορισμό των φορτίων. Ένα φορτίο που έχει συμβολαιοποιηθεί από κινεζική εταιρεία μπορεί, για παράδειγμα, να κατευθυνθεί σε άλλη αγορά αντί να εισαχθεί απευθείας στην Κίνα. Η συγκεκριμένη ευελιξία έχει ιδιαίτερη αξία για έναν παραγωγό όπως η Venture Global, καθώς επιτρέπει στους αγοραστές να εξασφαλίζουν αμερικανικό LNG χωρίς να περιορίζονται απαραίτητα στην κινεζική αγορά. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ολοένα μεγαλύτερη σημασία των εμπορικών συμφωνιών για τα αμερικανικά projects LNG, τα οποία χρειάζονται μακροχρόνια συμβόλαια προκειμένου να στηρίξουν τη χρηματοδότηση και την ανάπτυξή τους.

Η συμφωνία με την China Gas έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά συμβάσεων που η Venture Global έχει υπογράψει μέσα σε διάστημα μόλις οκτώ μηνών, με τη δραστηριότητά της να κινείται με ρυθμό σχεδόν μίας νέας συμφωνίας τον μήνα. Η αρχή έγινε στις 26 Φεβρουαρίου με τη νοτιοκορεατική Hanwha Aerospace, η οποία συμφώνησε να προμηθεύεται 1,5 εκατ. τόνους LNG ετησίως για 20 χρόνια, από το 2030. Στις 2 Μαρτίου ακολούθησε η Trafigura, με δεσμευτική συμφωνία για περίπου 0,5 εκατ. τόνους ετησίως και διάρκεια πέντε ετών από το 2026.

Στις 23 Μαρτίου υπεγράφη η συμφωνία με τη Vitol για περίπου 1,5 εκατ. τόνους ετησίως από το 2026. Σύμφωνα με traders που μίλησαν στο Platts, η τιμολόγηση διαμορφώνεται στο 119% του δείκτη Henry Hub, του βασικού αμερικανικού δείκτη τιμών φυσικού αερίου, συν 2,80 έως 3,20 δολάρια ανά εκατομμύριο βρετανικές θερμικές μονάδες (MMBtu). Στις 12 Μαΐου η Venture Global ανακοίνωσε δύο ακόμη σημαντικές κινήσεις. Η TotalEnergies συμφώνησε να αγοράζει περίπου 0,85 εκατ. τόνους LNG ετησίως για περίπου πέντε χρόνια από το 2026, ενώ παράλληλα αυξήθηκε η συμφωνία με τη Vitol, με τις ετήσιες ποσότητες να διαμορφώνονται πλέον σε 1,7 εκατ. τόνους.

Στις 11 Ιουνίου ακολούθησε η επέκταση της συμφωνίας με την Atlantic SEE LNG Trade, η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική αγορά. Η αρχική συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών είχε υπογραφεί στις 7 Νοεμβρίου 2025 και προέβλεπε την προμήθεια τουλάχιστον 0,5 εκατ. τόνων LNG ετησίως για 20 χρόνια, με έναρξη το 2030. Η κοινοπραξία, στην οποία ο όμιλος AKTOR συμμετέχει με 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας με 40%, διπλασίασε τον Ιούνιο τις συμβατικές ποσότητες που θα προμηθεύεται από τη Venture Global, από τουλάχιστον 0,5 εκατ. τόνους σε 1 εκατ. τόνους LNG ετησίως. Η ποσότητα αντιστοιχεί σε περίπου 1,3 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου και αφορά σύμβαση διάρκειας 20 ετών από το 2030. Για την Atlantic SEE, η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει εκ των υστέρων την αξία της επιλογής να εξασφαλίσει εγκαίρως τις δικές της ποσότητες από τη Venture Global, σε τιμές προ κρίσης, για ορίζοντα 20 ετών. Με την αύξηση της συμφωνίας στα 1 εκατ. τόνους LNG ετησίως, η κοινοπραξία έχει πλέον κατοχυρώσει σημαντικές ποσότητες μακροχρόνιας προμήθειας, σε μια αγορά όπου η εξασφάλιση νέων φορτίων γίνεται ολοένα πιο κρίσιμη.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 17 Ιουνίου, η γερμανική EnBW συμφώνησε για επιπλέον 0,82 εκατ. τόνους ετησίως για πέντε χρόνια από το 2026, ποσότητες που προστίθενται στις υφιστάμενες μακροχρόνιες συμβάσεις της με τη Venture Global για 2 εκατ. τόνους. Αθροιστικά, οι νέες ή αυξημένες ποσότητες από τις επτά συμφωνίες φτάνουν τα 6,37 εκατ. τόνους ετησίως. Από αυτές, οι 3,87 εκατ. τόνοι αφορούν πενταετείς συμβάσεις, ενώ οι υπόλοιποι 2,5 εκατ. τόνοι αντιστοιχούν σε συμφωνίες διάρκειας 20 ετών.

Η επόμενη πίεση είναι στην τροφοδοσία

Η EIA προβλέπει ότι η ξηρή παραγωγή φυσικού αερίου στις ΗΠΑ θα αυξηθεί από 107,6 Bcf/d το 2025 σε 112,2 Bcf/d το 2026 και 116,1 Bcf/d το 2027. Οι εξαγωγές LNG εκτιμάται ότι θα φθάσουν τα 17,6 Bcf/d το 2026 και τα 18,6 Bcf/d το 2027, ενώ η εγχώρια κατανάλωση προβλέπεται να ανέλθει σε 92,4 και 93,8 Bcf/d αντίστοιχα. Η παραγωγή θα πρέπει να καλύψει ταυτόχρονα τη ζήτηση της ηλεκτροπαραγωγής, της βιομηχανίας και των νοικοκυριών, αλλά και τις εξαγωγές μέσω αγωγών και LNG. 

Παράλληλα, η αδειοδοτική διαδικασία ανοίγει τον δρόμο για νέες μονάδες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα έργα έχουν ήδη λάβει όλες τις εγκρίσεις. Η FERC εξέδωσε τελική περιβαλλοντική μελέτη για το προτεινόμενο Sabine Pass Stage 5, το οποίο θα μπορούσε να προσθέσει 950 Bcf ετήσιας εξαγωγικής δυναμικότητας. Για το Corpus Christi Stage 4, με τέσσερις προτεινόμενες γραμμές και δυναμικότητα έως 1.200 Bcf τον χρόνο, η επιτροπή δημοσίευσε σχέδιο περιβαλλοντικής μελέτης. Πρόκειται για βήματα της αδειοδότησης, όχι για τελικές εγκρίσεις κατασκευής και λειτουργίας.

Η αμερικανική αγορά LNG λειτουργεί ως αλυσίδα: η παραγωγή πρέπει να φθάσει με αγωγούς στον τερματικό, η μονάδα να διαθέτει χώρο υγροποίησης, το φορτίο να έχει αγοραστή και πλοίο, και ο προορισμός να συμφέρει εμπορικά. Οι συμφωνίες της Venture Global με την China Gas, την ConocoPhillips και την Atlantic-SEE δείχνουν ποιοι σπεύδουν να κατοχυρώσουν ποσότητες για το μέλλον. Οι spot αγορές και οι διαπραγματεύσεις της QatarEnergy φωτίζουν την άλλη πλευρά της αγοράς: την ανάγκη για άμεσες προμήθειες όταν διαταράσσονται οι υφιστάμενες ροές.

Διαβάστε ακόμη