Επιστολή έστειλε σήμερα, Μεγάλη Τετάρτη 8 Απριλίου, η ΠΟΣΠΗΕΦ στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ). «Σε συνέχεια της συνάντησης του ΥΠΕΝ με φορείς του κλάδου των Φωτοβολταϊκών, σας αποστέλλουμε συνοπτικά τις βασικές επισημάνσεις και προτάσεις μας, αναφορικά με τη δυσχερή οικονομική κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίοι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά», γράφει η ΠΟΣΠΗΕΦ σε ανακοίνωσή της.

Αναλυτικά η επιστολή της ΠΟΣΠΗΕΦ

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Σε συνέχεια της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στο ΥΠΕΝ με τη συμμετοχή όλων των φορέων του κλάδου των Φωτοβολταϊκών, σας αποστέλλουμε την παρούσα επιστολή, η οποία περιέχει τις βασικές προτάσεις σχετικά με το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει οι μικρομεσαίοι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας από Φωτοβολταϊκά (Ενεργειακές Κοινότητες, μικροί επενδυτές, αγρότες), που αριθμούν σήμερα περισσότερες από 20.000 οικογένειες.

Το οικονομικό αδιέξοδο των μικρομεσαίων Φ/Β Παραγωγών παρουσιάστηκε στη συνάντηση από τον καθηγητή του ΑΠΘ Παντελή Μπίσκα, ο οποίος ανέλυσε τη μελέτη που εκπόνησε για λογαριασμό της ΠΟΣΠΗΕΦ με θέμα των απώλεια εσόδων των Φ/Β Σταθμών ΣΕΔΠ για την περίοδο 2026-2031, σύμφωνα με την οποία για το έτος 2026, το ποσοστό απώλειας  εσόδων για τους Φ/Β Σταθμούς με ΣΕΔΠ θα ανέλθει σε περίπου 42-43%, για το έτος 2027 σε 49-50%, για το έτος 2028 σε περίπου 44%, και για το έτος 2029 σε περίπου 48%, με το μέσο όρο απώλειας εσόδων για την περίοδο 2026-2031 να κυμαίνεται στο 41-42%. Μία συνολική απώλεια εισοδήματος όμως άνω του 40% θα οδηγήσει ήδη από το έτος 2026 σε χρεοκοπία όλους τους μικρομεσαίους επενδυτές Φ/Β Σταθμών. Για τους Αιολικούς Σταθμούς, οι απώλειες είναι σαφώς πολύ μικρότερες, αφού για το 2026 η απώλεια εσόδων θα είναι της τάξεως του 22%, για το έτος 2027 θα ανέλθουν περίπου στο 26%, ενώ ο μέσος όρος απώλειας εσόδων για την περίοδο 2026-2031 είναι ίσος με 21%.

Αν αποδεχθούμε ως κατώφλι βιωσιμότητας των επενδύσεων μας ετήσιες απώλειες που δεν ξεπερνούν το 21% των εσόδων, η ανάγκη ενίσχυσης των Φ/Β Σταθμών με σύμβαση ΣΕΔΠ ανέρχεται μεσοσταθμικά σε περίπου 212 εκ. ευρώ ανά έτος, προκειμένου να μειωθούν οι συνολικές τους απώλειες στο 21%, όπως ακριβώς και στα Αιολικά Πάρκα, ως μέσος όρος για το χρονικό διάστημα 2026-2031.

Αγαπητέ κ  Υπουργέ,

Αξίζει να επισημανθεί ότι στο σημείο που έχουμε φτάσει, η λύση δεν μπορεί να προκύψει από μία μόνο δράση, αλλά θα πρέπει να ληφθούν μέτρα σε πολλά επίπεδα έτσι ώστε να δοθεί λύση στην οικονομική εξόντωση των μικρομεσαίων παραγωγών Φ/Β. Από τη συζήτηση, η οποία ήταν εξαιρετικά παραγωγική προέκυψαν ως βασικοί άξονες επίλυσης του ζητήματος, τόσο με βραχυπρόθεσμο, όσο και μακροπρόθεσμο χαρακτήρα τα εξής:

1. Η δημιουργία ενός έκτακτου μηχανισμού στήριξης των Φ/Β Σταθμών που πλήττονται από τις περικοπές και αρνητικές τιμές.

Η δημιουργία ενός έκτακτου μηχανισμού στήριξης των  Φ/Β Σταθμών που πλήττονται από τις περικοπές αλλά και από τις μηδενικές και αρνητικές τιμές, με την ανάλογη για λόγους ισότιμης οικονομικής μεταχείρισης συμμετοχή όλων των τεχνολογιών, έναν ανάλογο «ενεργειακό ESM», έτσι ώστε να εξασφαλιστούν τα 212 εκ ευρώ ανά έτος που απαιτούνται για περάσουμε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι, με την παντελή απουσία αποθήκευσης και με γνώμονα το να σταθούν όρθιοι αυτοί που περισσότερο πλήττονται και να μην δημιουργηθούν φαινόμενα αφανισμού των μικρομεσαίων επενδυτών από την ενεργειακή αγορά. Για το λόγο αυτό λοιπόν προτείνουμε και συγκεκριμένους 2 πόρους από τους οποίους θα μπορούσαν να αντληθούν κονδύλια και να διατεθούν για στήριξη των επενδύσεων όλο αυτό το διάστημα. Συγκεκριμένα:

  1. Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης (ΤΕΜ)
  2. Χρέωση Προμηθευτών

Το ΤΕΜ έχει ως στόχο να ενισχύει όποιον κρίκο της ενεργειακής αλυσίδας έχει κάθε φορά πρόβλημα και περιέχει πόρους όπως τα δικαιώματα των ρύπων κ.λπ. Στα χρόνια της ενεργειακής κρίσης, οι ΑΠΕ μέσω του ΤΕΜ  επιδότησαν με περισσότερα από 3 δις ευρώ τους λογαριασμούς ρεύματος των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών, αναδεικνύοντας το κοινωνικό αποτύπωμα της συνεισφορά των ΑΠΕ. Σε αυτή τη συνεισφορά βασίστηκε η κυβέρνηση και ορθώς, προκειμένου να ασκήσει κοινωνική πολιτική για φθηνό ηλεκτρικό ρεύμα. Σήμερα λοιπόν, οι ΑΠΕ και ιδίως οι Φ/Β Σταθμοί είναι αυτοί που χρειάζονται στήριξη προκειμένου να επιβιώσουν και να συνεχίσουν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στη μείωση της χονδρικής τιμής ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας και για το λόγο αυτό πρέπει να στηριχθούν.

Όσον αφορά στη χρέωση προμηθευτών, σύμφωνα με τη δεύτερη μελέτη που εκπόνησε ο κ. Μπίσκας για λογαριασμό της ΠΟΣΠΗΕΦ, οι προμηθευτές αποκομίζουν τεράστια κέρδη τις ώρες της ημέρας που οι ΑΠΕ πλήττονται από τις αρνητικές και μηδενικές τιμές, που για το 2026 θα ξεπεράσουν τα 1,3 δις ευρώ. Ένα ποσοστό λοιπόν αυτών των τεράστιων κερδών πρέπει να επιστρέψει ως ενίσχυση στις ΑΠΕ που στην ουσία χάρη σε αυτές δημιουργούνται αυτά τα κέρδη. Είναι απαράδεκτο και εγκληματικό το κοινωνικό αγαθό της φθηνής ενέργειας να μην το καρπώνονται τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις και να επιτρέπουμε στην προμήθεια να αισχροκερδεί εις βάρος τόσο των τελικών καταναλωτών όσο και των μικρομεσαίων παραγωγών ΑΠΕ, οι οποίοι καταστρέφονται οικονομικά.

Σε κάθε περίπτωση, σημειώνουμε ότι η κάλυψη του ανωτέρω ποσού θα μπορούσε να προέρχεται και από άλλους πόρους, όπως λ.χ. κρατικές ενισχύσεις είτε μέσω του Γενικού Απαλλακτικού Κανονισμού κατά κατηγορία ΕΕ 651/2014 (General Block Exemption Regulation-GBER) είτε μέσω του νέου πλαισίου CISAF.

2. Άμεση παράταση των συμβάσεων λειτουργικής ενίσχυσης διαφορικής προσαύξησης κατά 7 έτη.

Είναι μία πρακτική που έχει προηγούμενη εφαρμογή αφού υιοθετήθηκε και την περίοδο του new deal. Το συγκεκριμένο μέτρο θα δώσει τη δυνατότητα στους παραγωγούς να επιμηκύνουν τα δάνεια τους πριν αυτά κοκκινίσουν και μεταφερθεί το πρόβλημα και στις τράπεζες. Παράλληλα, θα δώσει οικονομική ανάσα στους μικρομεσαίους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας από Φ/Β προκειμένου να ανταπεξέλθουν στην κάλυψη των λειτουργικών εξόδων των Φ/Β Σταθμών.  Δεν κοστίζει τίποτα στον κρατικό προϋπολογισμό και είναι θεωρούμε απολύτως λογικό και δίκαιο, δεδομένου ότι έχετε αναγνωρίσει ότι τη βασική ευθύνη για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί την έχει το ίδιο το υπουργείο.

3. Αύξηση των ωρών μηδενικών τιμών ή/και πληρωμή των ωρών μηδενικών τιμών.

Η αύξηση των ωρών μηδενικών τιμών ή/και η πληρωμή τους, όπως ισχύει και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες θα μπορούσε να αποτελέσει μία κρίσιμη παράμετρο για την επίλυση του ζητήματος. Μια τέτοια λύση, εξάλλου, είναι σύμφωνη με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία (Regulation 2019/943), η οποία σε καμία περίπτωση δεν αποκλείει την καταβολή λειτουργικής ενίσχυσης σε περίπτωση μηδενικών τιμών, αλλά ούτε και στην περίπτωση που υφίστανται μηδενικές τιμές πέραν των δύο (2) ωρών. Παρά ταύτα, η Ελλάδα επέλεξε να εφαρμόσει το αυστηρότερο δυνατό πλαίσιο θέτοντας ως όριο για την καταβολή λειτουργικής ενίσχυσης τις δύο (2) ώρες αρνητικών τιμών (ν. 4414/2016),  σε μία χρονική συγκυρία κατά την οποία η διείσδυση των Α.Π.Ε. είχε προφανώς υποεκτιμηθεί.

Κατά την πάροδο των ετών και με την ορθή προτροπή, αλλά και την συνεπακόλουθη ευθύνη της Κυβέρνησης, η Χώρα μας κατάφερε να επιτύχει πρωτοφανή διείσδυση των Α.Π.Ε. (κυρίως χάρι των συμβάσεων Σ.Δ.Ε.Π.) υπερβαίνοντας κατά πολύ τους στόχους του Ε.Σ.Ε.Κ., χωρίς ωστόσο  η αποζημίωση των Α.Π.Ε. με Σ.Δ.Ε.Π. να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, με αποτέλεσμα η πρόβλεψη των 2 ωρών να καθίσταται πλέον αναχρονιστική, ειδικά από τη στιγμή που η αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας υπολείπεται των στόχων.

Επιπλέον, ο ίδιος Κανονισμός δεν αναφέρει πουθενά τη μη αποζημίωση σε περίπτωση μηδενικών τιμών, ενώ ορίζει ότι μόνο οι αρνητικές τιμές δεν αποζημιώνονται. Συνεπώς, ο Κανονισμός αφήνει στη διακριτική ευχέρεια κάθε Κράτους – μέλους της Ένωσης, τόσο τον ορισμό του χρονικού διαστήματος για το οποίο θα ισχύει η όχι η αποζημίωση των ΣΕΔΠ (με ανώτατο όριο τις 6 ώρες), όσο και το εάν θα αποζημιώνονται οι μηδενικές τιμές.

Την παραπάνω λογική έχουν εφαρμόσει αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες ως επί το πλείστον έχουν υιοθετήσει χρονικό διάστημα 4 ή 6 ωρών. Επιπλέον, αρκετές χώρες έχουν υιοθετήσει την πληρωμή των μηδενικών τιμών μέχρι 6 ώρες! Παρακάτω παραθέτουμε συγκεκριμένο παράδειγμα:

Ιταλία

Στην Ιταλία  οι μηδενικές τιμές μέχρι 6 ώρες αποζημιώνονται για του Φ/Β Σταθμούς και δεν αποζημιώνονται μόνο οι αρνητικές τιμές. Από την 7η ώρα και μετά δεν αποζημιώνονται και οι μηδενικές τιμές.

Μάλιστα, η Ιταλία, θέλοντας να διασφαλίσει τη δίκαιη μεταχείριση των παλαιότερων Φ/Β Σταθμών εφαρμόζει το εξής μοντέλο της προοδευτικής μείωσης των ωρών αρνητικών τιμών για τις οποίες δεν υπάρχει αποζημίωση, ανάλογα με την ημερομηνία ηλέκτρισης κάθε έργου. Με τον τρόπο αυτό, έργα που έχουν ηλεκτριστεί πιο νωρίς και έχουν πληρώσει ακριβότερα τον εξοπλισμό έχουν εξασφαλίσει μεγαλύτερο χρονικό διάστημα «προστασίας» από τις αρνητικές τιμές. Οι μηδενικές πληρώνονται κανονικά.

Το παραπάνω μοντέλο διασφαλίζει τη δίκαιη μεταχείριση μεταξύ των επενδυτών που επέλεξαν να υλοποιήσουν γρήγορα τις επενδύσεις τους, με υψηλότερο κόστος, χωρίς να γνωρίζουν ότι το ΥΠΕΝ θα προχωρήσει με τη λογική του overbooking αλλά και την καθυστέρηση στην αδειοδότηση των μονάδων αποθήκευσης και των επενδυτών που σήμερα γνωρίζουν σε ποιο περιβάλλον καλούνται να υλοποιήσουν τα έργα τους.

Ζητούμε λοιπόν την επέκταση του χρονικού διαστήματος μη πληρωμής των μηδενικών ωρών στις 6 ώρες, υπό το πρότυπο άλλων ευρωπαϊκών χωρών όπως η Ιταλία. Επιπλέον, ζητούμε και την πληρωμή των μηδενικών τιμών, όπως ισχύει και σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, δεδομένου ότι δεν απαγορεύεται από τον Κανονισμό 2019/943.

Αγαπητέ κ. Υπουργέ,

Όπως και εσείς έχετε αναγνωρίσει οι φωτοβολταϊκοί σταθμοί είναι αυτοί που έχουν συμβάλλει τα μέγιστα τα τελευταία έτη στην κατακόρυφη πτώση της χονδρικής τιμής ηλεκτρικής ενέργειας, δημιουργώντας σημαντικό όφελος για τον τελικό καταναλωτή. Παράλληλα, προσφέρουν ενεργειακή ανεξαρτησία στη χώρα μας, σε μία περίοδο όπου λόγω των πολεμικών συγκρούσεων οι τιμές ΦΑ και πετρελαίου έχουν πάρει την ανιούσα. Για να συνεχίσει όμως αυτή η σημαντική συνεισφορά των ΑΠΕ και ιδίως των Φ/Β, θα πρέπει σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία να στηριχθούν και να ενισχυθούν, προκειμένου να επιβιώσουν. Δεν γίνεται από τη μία να τονίζουμε τη συνεισφορά τους και από την άλλη να μην κάνουμε ότι είναι δυνατό για να διασφαλίζουμε την επιβίωση τους.

Παρακαλούμε  λοιπόν για την άμεση λήψη δέσμης μέτρων που να δώσουν ανάσα για τα επόμενα 4 δύσκολα έτη στους μικρομεσαίους Φ/Β παραγωγούς ή έως ότου επιτευχθεί η διείσδυση αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας 6 GW με προφανή θετικά αποτελέσματα κυρίως για τους καταναλωτές, αλλά και τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας από Α.Π.Ε.

Δείτε εδώ αναλυτικά την επιστολή

Διαβάστε ακόμη