Προβληματισμό για την τύχη της παρέμβασης για τη μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας εκφράζουν κύκλοι της ΕΒΙΚΕΝ, επισημαίνοντας ότι η  κυβέρνηση φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί μεταξύ του διλήμματος «ιταλικό μοντέλο» (που όμως φαίνεται να έχει προσκρούσει σε τοίχο ενστάσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σύμφωνα με τις πληροφορίες) και ενός plan B που φαίνεται να αφορά στην αντιστάθμιση του κινδύνου διαρροών CO2 (ένα εγκεκριμένο σχήμα κρατικής ενίσχυσης που ήδη αξιοποιούν οι επιλέξιμες βιομηχανίες). Όπως παρατηρούν στελέχη του Συνδέσμου που εκπροσωπεί τις ενεργοβόρες βιομηχανίες «Η δεύτερη εναλλακτική που παρουσιάζεται, δηλαδή η όποια ενίσχυση να περιοριστεί στην αντιστάθμιση, με διαπραγμάτευση με την Επιτροπή για να αυξηθεί το ανθρακικό αποτύπωμα της χώρας (που μειώθηκε στο 0,58 για την περίοδο 2026-2030 από 0,73 προηγουμένως, εξέλιξη που υποδέχθηκαν με προβληματισμό οι ωφελούμενοι του μέτρου) δεν είναι ουσιαστική. Και τούτο διότι η αντιστάθμιση είναι κεκτημένο μέτρο και αφορά μόνο 57 μεγάλες βιομηχανίες.

Το “γερμανικό μοντέλο” για την ενεργοβόρο βιομηχανία

Οι ίδιες πηγές διερωτώνται γιατί το CISAF, δηλαδή το γενικό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων των ενεργοβόρων βιομηχανιών έναντι του αυξημένου ενεργειακού κόστους που ενέκρινε η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού το καλοκαίρι έχει βγει εκτός του «κάδρου» της δημόσιας συζήτησης, με το επιχείρημα ότι δεν προκρίνεται γιατί η επιδότηση συμψηφίζεται με τα ποσά της αντιστάθμισης. Εγείρεται ωστόσο το ερώτημα γιατί η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, η Γερμανία, αποφάσισε να εφαρμόσει το CISAF παρά το γεγονός ότι εφαρμόζει 100% την αντιστάθμιση. Σύμφωνα πάντα με τα στελέχη της ΕΒΙΚΕΝ, ο κανόνας του συμψηφισμού της επιδότησης CISAF και της επιδότησης της Αντιστάθμισης ισχύει εφόσον υπάρχει αλληλεπικάλυψη ως προς το επιλέξιμο κόστος (eligible cost), το οποίο στην περίπτωση του CISAF αφορά μόνο στο  50% της ετήσιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Και τούτο διότι το CISAF προβλέπει επιδότηση του 50% του ρεύματος που καταναλώνουν οι επιλέξιμες βιομηχανίες, κατά τρόπο ώστε η χονδρική τιμή ηλεκτρισμού να μην πέσει κάτω από τα 50 ευρώ/MWh. Την ίδια στιγμή, επιτάσσει το 50% των πόρων που εξοικονομούνται να κατευθυνθούν σε επενδύσεις που προωθούν την πράσινη μετάβαση.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η επιδότηση στο πλαίσιο του CISAF θα μπορούσε να σωρευθεί με την επιδότηση για την αντιστάθμιση , εφόσον η τελευταία χορηγηθεί αποκλειστικά για το 50% της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας που δεν μπορεί να επιδοτηθεί μέσω του CISAF, με βάση τον κανόνα του 50%.

Αξίζει να το επεξεργαστούμε ως εναλλακτική, εφόσον για οποιονδήποτε λόγο δεν προχωρήσει εντέλει το ιταλικό μέτρο, καταλήγουν οι κύκλοι της ΕΒΙΚΕΝ, βάζοντας νέα δεδομένα στο τραπέζι των πολύμηνων διαπραγματεύσεων και στέλνοντας σαφές σήμα προς τους αρμοδίους ότι το Plan B που εξετάζεται δεν ικανοποιεί τη βιομηχανία και επομένως θα πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται και…plan C.

Διαβάστε ακόμη