Η QatarEnergy προχωρά σε μακροχρόνιες συμβάσεις προμήθειας LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τρίτους παραγωγούς, αναπτύσσοντας μια εμπορική στρατηγική για τη διασφάλιση εσόδων σε περίπτωση μελλοντικής διακοπής των εξαγωγών μέσω του Στενού του Ορμούζ, όπως αποκάλυψε την Πέμπτη στο Reuters ο διευθύνων σύμβουλος, Σάαντ Σερίδα Αλ-Κάαμπι.
«Σε ένα σενάριο όπου έχουμε κλείσιμο του Στενού, που είναι η πραγματική έκτακτη ανάγκη, θα δείτε αμέσως μια απότομη αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου και θα είστε σε θέση να δημιουργήσετε έσοδα για την QatarEnergy που διαφορετικά δεν θα δημιουργούνταν», επισήμανε ο Κάαμπι, ο οποίος εκτελεί και χρέη υπουργού Ενέργειας. Οι συγκεκριμένες δηλώσεις φανερώνουν για πρώτη φορά πώς η Ντόχα, κορυφαίος παγκόσμιος παραγωγός υγροποιημένου αερίου, σχεδιάζει να αντισταθμίσει τις απώλειες από τον πόλεμο στο Ιράν και να θωρακιστεί απέναντι σε ενδεχόμενες αναταραχές στο Ορμούζ.
Την Πέμπτη, η κρατική εταιρεία υπέγραψε 20ετή σύμβαση για την αγορά 3 εκατομμυρίων μετρικών τόνων ετησίως (mtpa) από τις εγκαταστάσεις της Woodside στις ΗΠΑ. Είχαν προηγηθεί την περασμένη εβδομάδα δύο επιπλέον συμφωνίες με την Cheniere Energy για ποσότητες έως 4 mtpa μέχρι το 2054, από τις μονάδες της στο Sabine Pass και στο Corpus Christi. Αθροιστικά, ο όμιλος «κλείδωσε» 7 mtpa μέσα σε δύο εβδομάδες. Σύμφωνα με τον Κάαμπι, «υπάρχουν κι άλλα που θα ακολουθήσουν», ενώ οι παραδόσεις της Cheniere αναμένεται να ξεκινήσουν μετά το 2031.
Απόρριψη αγωγών
Ο διευθύνων σύμβουλος, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία το 2014, σημείωσε ότι η συγκεκριμένη στρατηγική αποτέλεσε προσωπική του πρωτοβουλία. Διαμορφώθηκε πριν από περίπου τρεις μήνες, όταν η εταιρεία μελέτησε και εντέλει απέκλεισε την κατασκευή αγωγών, καθώς «όπως έχουμε δει, οι αγωγοί και οι σταθμοί άντλησης ή συμπίεσης μπορούν επίσης να αποτελέσουν στόχους». Το πλάνο αξιοποιεί την τεχνογνωσία της QatarEnergy στο υγροποιημένο αέριο, τις εμπορικές της δραστηριότητες και τον ναυτιλιακό της στόλο, αποφεύγοντας κεφαλαιουχικές δαπάνες και εξοικονομώντας πόρους σε σχέση με την κατασκευή νέων αγωγών ή επιπλέον γραμμών παραγωγής.
Η παραγωγή της εταιρείας διακόπηκε στις αρχές Μαρτίου, έπειτα από πολυήμερες ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις στο Κατάρ. Στις 4 Μαρτίου κήρυξε κατάσταση ανωτέρας βίας (force majeure) στους επηρεαζόμενους αγοραστές, την οποία πλέον έχει παρατείνει μέχρι το τέλος του 2026. Το Κατάρ διακινεί περίπου το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών υγροποιημένου αερίου, οι οποίες διέρχονται αποκλειστικά από το Ορμούζ, με τον Κάαμπι να υπογραμμίζει πως η αδυναμία αποστολής φορτίων έχει προκαλέσει βαρύτατο πλήγμα στα έσοδα.
Για την αντιστάθμιση των απωλειών, η εταιρεία σχεδιάζει να αξιοποιήσει τον μεγαλύτερο στόλο δεξαμενόπλοιων στον κόσμο (περίπου 200 πλοία) και την QatarEnergy Trading, η οποία σύντομα θα καταστεί η μεγαλύτερη πλατφόρμα συναλλαγών φυσικού αερίου παγκοσμίως. Στόχος είναι η εκμετάλλευση του arbitrage μεταξύ των χαμηλών αμερικανικών και των υψηλών ευρωπαϊκών τιμών.
Νέες συμφωνίες και το πλήγμα των 20 δισ. δολαρίων
Η QatarEnergy αναμένεται να υπογράψει φέτος περισσότερες συμβάσεις προμήθειας διάρκειας έως 25 ετών με Αμερικανούς και τρίτους παραγωγούς. Ο ετήσιος στόχος υπερβαίνει κατά πολύ τα 7 mtpa, με τον Κάαμπι να επιβεβαιώνει συνομιλίες με «όλους», συμπεριλαμβανομένης της Venture Global, η οποία, σύμφωνα με το Reuters, βρίσκεται σε προχωρημένες διαπραγματεύσεις για 3 mtpa. Ωστόσο, η εταιρεία δεν δύναται να προσφέρει αμερικανικούς όγκους στους μακροπρόθεσμους πελάτες της ως εναλλακτική λύση στο Ορμούζ, καθώς οι εν λόγω συμβάσεις απαιτούν παραδόσεις από συγκεκριμένους τερματικούς σταθμούς σε προκαθορισμένους προορισμούς (από σημείο σε σημείο).
Οι ιρανικές επιθέσεις του Μαρτίου στην κύρια εγκατάσταση επεξεργασίας Ras Laffan προκάλεσαν ζημιές σε δύο από τις 14 γραμμές παραγωγής, πλήττοντας δυναμικότητα 12,8 mtpa, ήτοι το 17% της εξαγωγικής ικανότητας της χώρας. Το κόστος ανέρχεται σε 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε απολεσθέντα έσοδα, ενώ οι επισκευές θα απαιτήσουν περίπου τρία χρόνια. Το εργοστάσιο μετατροπής αερίου σε υγρά καύσιμα Pearl (κοινοπραξία QatarEnergy – Shell), το οποίο επίσης χτυπήθηκε, θα επαναλειτουργήσει το πρώτο τρίμηνο του 2027.
Σε περίπτωση ειρηνευτικής συμφωνίας, το Κατάρ μπορεί να επαναφέρει την πλήρη παραγωγή εντός μίας εβδομάδας, εφόσον υπάρχουν διαθέσιμα πλοία. Μέχρι την επισκευή των μονάδων, η παραγωγή περιορίζεται στο 83% των προπολεμικών επιπέδων. Ο Κάαμπι ξεκαθάρισε ότι κανένα έργο δεν ακυρώθηκε. Η δυναμικότητα του Ras Laffan (77 mtpa) και το σχέδιο επέκτασης στα 142 mtpa παραμένουν αμετάβλητα. Τα έργα North Field East, South και West προχωρούν κανονικά, με την πρώτη γραμμή του North Field να αναμένεται το πρώτο τρίμηνο του επόμενου έτους, αν και η έναρξη παραγωγής προϋποθέτει ειρηνευτική συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν. Τέλος, ο Κάαμπι επιβεβαίωσε δύο πρόσφατες συναντήσεις με τον υπηρεσιακό υπουργό Πετρελαίου του Ιράν, διερευνώντας τη μελλοντική συνεργασία στον τομέα των υδρογονανθράκων μετά τη λήξη του πολέμου.
Διαβάστε ακόμη
