Η Γερμανία βάζει πλέον ημερομηνία στην έξοδό της από τα ορυκτά καύσιμα, ανακοινώνοντας έναν εθνικό οδικό χάρτη που προβλέπει την πλήρη απεξάρτηση της χώρας έως το 2045. Με το νέο σχέδιο, η Γερμανία σκοπεύει να επιταχύνει την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, να ενισχύσει την ηλεκτροκίνηση και να αξιοποιήσει τα ευρωπαϊκά συστήματα εμπορίας δικαιωμάτων άνθρακα, ώστε να περιοριστεί σταδιακά η χρήση ορυκτών καυσίμων στη βιομηχανία. Ο στόχος του 2045 τοποθετεί τη χώρα σε μια συγκεκριμένη τροχιά, αν και οι επικριτές του σχεδίου επισημαίνουν ότι η ανακοίνωση ενός χρονοδιαγράμματος αποτελεί περισσότερο την αφετηρία παρά το τέλος της διαδρομής.
Η Γερμανία δεν είναι, πάντως, η μόνη μεγάλη ευρωπαϊκή οικονομία που επιχειρεί να χαράξει έναν τέτοιο δρόμο. Η Γαλλία είχε προηγηθεί, παρουσιάζοντας νωρίτερα μέσα στο 2026 τον πρώτο εθνικό οδικό χάρτη στην Ευρώπη για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Το Παρίσι έχει θέσει ως ορίζοντα το 2050 για τον τερματισμό της εξάρτησης από πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ενώ παράλληλα σχεδιάζει να κλείσει τις δύο τελευταίες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με άνθρακα έως το 2027. Στον τομέα των μεταφορών, επιδιώκει επίσης τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα να αντιστοιχούν στα δύο τρίτα των νέων πωλήσεων έως το 2030, σύμφωνα με το euronews. Στο ίδιο μέτωπο κινείται και η Ολλανδία, η οποία παρουσίασε τον Σεπτέμβριο το νέο Εθνικό Σχέδιο Ενεργειακού Συστήματος. Η διαφορά είναι ότι το ολλανδικό σχέδιο δεν συνοδεύεται από δεσμευτική ημερομηνία για την πλήρη κατάργηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων.
Έτσι, η εικόνα στην Ευρώπη παραμένει ανομοιόμορφη. Γερμανία, Γαλλία και Ολλανδία, τρεις οικονομίες που αντιπροσωπεύουν περίπου το 46% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν πλέον περάσει από τη γενική δέσμευση στον σχεδιασμό συγκεκριμένων διαδρομών. Ωστόσο, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και αναλυτές υποστηρίζουν ότι τα σημερινά χρονοδιαγράμματα δεν αρκούν για να περιοριστεί γρήγορα η εξάρτηση από τις εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Στη χώρα μας, ο δρόμος προς την ενεργειακή μετάβαση έχει διαφορετικό χρονοδιάγραμμα. Το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, που αποτελεί τον βασικό ενεργειακό οδικό χάρτη της Ελλάδας, προβλέπει ως τελικό ορίζοντα την κλιματική ουδετερότητα έως το 2050, ενώ σημαντικό ενδιάμεσο βήμα είναι η πλήρης απομάκρυνση των στερεών ορυκτών καυσίμων από την ηλεκτροπαραγωγή έως το τέλος του 2028. Παράλληλα, η χώρα επενδύει στην ταχύτερη ανάπτυξη των ΑΠΕ, στην αποθήκευση ενέργειας και στις ηλεκτρικές διασυνδέσεις, επιχειρώντας να περιορίσει σταδιακά την εξάρτησή της από τα ορυκτά καύσιμα.
Το μεγάλο στοίχημα, επομένως, δεν είναι μόνο ποια χώρα θα βάλει πρώτη την ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά αν οι επενδύσεις σε καθαρή ενέργεια, δίκτυα, αποθήκευση και ηλεκτροκίνηση μπορούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό των πολιτικών δεσμεύσεων. Για την Ευρώπη, η ενεργειακή μετάβαση δεν είναι πλέον απλώς ζήτημα κλιματικής πολιτικής· συνδέεται όλο και περισσότερο με την ενεργειακή ανεξαρτησία, το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις και την ανθεκτικότητα της οικονομίας απέναντι στις διεθνείς αναταράξεις.
Διαβάστε ακόμη
