Στους 600.000 τόνους αναμένεται να ανέλθει ο όγκος αποβλήτων από φωτοβολταϊκά πλαίσια στη Γερμανία έως το 2030, καθώς η ωρίμανση του εγκατεστημένου δυναμικού δημιουργεί ταυτόχρονα τεράστιο δυναμικό ανάκτησης πρώτων υλών αλλά και τον κίνδυνο πρόσκαιρης υπερβάλλουσας παραγωγικής δυναμικότητας για τον εγχώριο κλάδο ανακύκλωσης. Σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Πυριτίου Φωτοβολταϊκών Fraunhofer, την οποία ανέθεσε η Γερμανική Υπηρεσία Ορυκτών Πόρων (DERA) και δημοσιεύτηκε στο PV-Magazine, τα φωτοβολταϊκά συστήματα που είχαν εγκατασταθεί στη χώρα έως τα τέλη του 2023 ενσωματώνουν συνολικό απόθεμα υλικών 5,35 εκατομμυρίων μετρικών τόνων, αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η ανάλυση του υφιστάμενου εξοπλισμού αναδεικνύει ότι το μεγαλύτερο μέρος του όγκου καταλαμβάνει το γυαλί με περίπου 3,85 εκατομμύρια τόνους. Ακολουθούν το αλουμίνιο με 663.000 τόνους, το πυρίτιο με 208.000 τόνους, ο χαλκός με 53.500 τόνους, καθώς και 3.900 τόνοι αργύρου.
Ο “θησαυρός” των 4,8 δισ. ευρώ και η σημασία του αργύρου
Τα περιεχόμενα υλικά αντιπροσωπεύουν σημαντική οικονομική αξία, η οποία υπολογίζεται σε 4,8 δισ. ευρώ , με βασικούς πυλώνες αποτίμησης το αλουμίνιο και τον άργυρο. Ο άργυρος διαδραματίζει ιδιαίτερα κρίσιμο ρόλο για τη βιομηχανία φωτοβολταϊκών, καθώς το 2023 ο συγκεκριμένος κλάδος απορρόφησε το 19,3% της παγκόσμιας παραγωγής του μετάλλου Όπως επισημαίνει η έκθεση, η δυνατότητα ανάκτησης των επιμέρους πρώτων υλών εξαρτάται άμεσα από την τεχνολογία των πάνελ και τη μέθοδο ανακύκλωσης που αξιοποιείται.
Το παράδοξο των μειωμένων ροών και ο κίνδυνος υπερβάλλουσας δυναμικότητας
Παρότι τα απόβλητα φωτοβολταϊκών αναμένεται να ξεπεράσουν τους 600.000 τόνους ως το 2030, ο ακριβής όγκος και ο χρόνος εισόδου των υλικών στις μονάδες ανακύκλωσης παραμένουν δύσκολο να προσδιοριστούν. Αντίθετα με τις προβλέψεις, ο καταγεγραμμένος όγκος παροπλισμένων πλαισίων κατέγραψε πτώση μεταξύ 2022 και 2024. Οι ερευνητές αποδίδουν την εξέλιξη αυτή σε διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της εξαγωγής μεταχειρισμένων πλαισίων, σύμφωνα με το PV-Magazine.
Οι εκτιμήσεις για τις ποσότητες αποσυρόμενων πλαισίων σε επιλεγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης βασίζονται στην εγκατεστημένη ισχύ κατά τη Eurostat, υπολογίζοντας διάρκεια λειτουργικής ζωής 20 ετών, μέση ισχύ πλαισίου 250 W και μέσο βάρος 20 κιλών.
Η απόκλιση αυτή δημιουργεί αξιοσημείωτο χάσμα μεταξύ της διαθέσιμης δυναμικότητας ανακύκλωσης και των πραγματικών ποσοτήτων που εισέρχονται στις εγκαταστάσεις. Το 2024 υπήρχε ήδη διαθέσιμη δυναμικότητα άνω των 50.000 τόνων, ωστόσο μόλις περίπου 9.300 τόνοι παροπλισμένων συστημάτων οδηγήθηκαν σε αρχική επεξεργασία. Η μελέτη εκτιμά ότι η εγχώρια δυναμικότητα ανακύκλωσης θα προσεγγίσει τους 64.000 τόνους το 2026 και θα φθάσει τους 75.000 τόνους έως το τέλος του 2027.
Υπό αυτά τα δεδομένα, οι συντάκτες της έρευνας συνιστούν να ευθυγραμμιστεί η περαιτέρω επέκταση των υποδομών με τις πραγματικές ποσότητες εισερχόμενων αποβλήτων, προκειμένου να αποτραπεί η παγίδευση σε προσωρινή υπερβάλλουσα δυναμικότητα. Σύμφωνα με το μοντέλο ανάπτυξης που προτείνεται, μια ετήσια δυναμικότητα ανακύκλωσης 300.000 τόνων εκτιμάται επαρκής έως το 2040, ενώ οι πρόσκαιρες κορυφώσεις στις ποσότητες επιστροφών μπορούν να εξομαλυνθούν μέσω στοχευμένων μέτρων, όπως η προσωρινή αποθήκευση των παροπλισμένων μονάδων.
Διαβάστε ακόμη
