Στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Ενέργειας ορίζεται, μεταξύ άλλων, και το πλαίσιο αποζημίωσης των αγροβολταϊκών σταθμών, ενός τομέα που αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για την αγροτική οικονομία και την ενεργειακή μετάβαση. Σύμφωνα με συγκεκριμένη διάταξη, η τιμή αναφοράς, σε περίπτωση σύναψης Σύμβασης Λειτουργικής Ενίσχυσης Σταθερής Τιμής, καθορίζεται με την «απόφαση της παρ. 5 του άρθρου 4 του ν. 4414/2016 περί τιμών αναφοράς για την αποζημίωση σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.) και Συμπαραγωγή Ηλεκτρισμού Θερμότητας Υψηλής Απόδοσης». Με βάση τα ισχύοντα δεδομένα, αυτό μεταφράζεται σε αποζημίωση της τάξης των 65 ευρώ ανά μεγαβατώρα.
Η πρόβλεψη αυτή, ωστόσο, φαίνεται να δημιουργεί έντονο προβληματισμό στην αγορά. Πηγές της αγοράς θεωρούν ότι η τελική ταρίφα θα πρέπει να ξεκινά περίπου από 90 ευρώ ανά μεγαβατώρα, προκειμένου τα έργα να μπορούν να εξασφαλίσουν μια ικανοποιητική απόδοση και να καταστούν οικονομικά βιώσιμα σε βάθος χρόνου. Όπως επισημαίνουν, το αυξημένο κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας των αγροβολταϊκών καθιστά απαραίτητη μια πιο ενισχυμένη τιμή αποζημίωσης.
Παράλληλα, οι ίδιες πηγές, μιλώντας στο Energygame, τονίζουν ότι η τιμή αναφοράς θα πρέπει να είναι εφάμιλλη του κόστους που καλείται να πληρώσει ο αγρότης για την ενέργεια, ώστε να διασφαλίζεται μια ουσιαστική αντιστάθμιση των δαπανών. Επιπλέον, υπογραμμίζουν την ανάγκη ύπαρξης μιας σχετικής επιδότησης για τα συγκεκριμένα συστήματα, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η υιοθέτησή τους και να διευκολυνθεί η συμμετοχή περισσότερων παραγωγών στο νέο αυτό μοντέλο.
Την ίδια στιγμή, φορείς της αγοράς εντοπίζουν, όπως έχει ήδη αναφερθεί στο Energygame, ένα ακόμη σημαντικό εμπόδιο: την απαγόρευση εγκατάστασης αγροβολταϊκών σε γη υψηλής παραγωγικότητας. Όπως επισημαίνουν, η συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση, η οποία ψηφίστηκε πριν από λίγους μήνες, φαίνεται τελικά να ευνοεί κυρίως τα συστήματα που τοποθετούνται πάνω σε θερμοκήπια, περιορίζοντας σημαντικά τις διαθέσιμες επιλογές για τους αγρότες.
Αντίθετα, πολλοί υποστηρίζουν ότι τα αγροβολταϊκά θα έπρεπε να επιτρέπονται σε παραγωγικές εκτάσεις, ιδίως σε περιοχές όπου υπάρχει διαθέσιμο νερό και ενεργή γεωργική δραστηριότητα. Με τον τρόπο αυτό, θα μπορούσε να επιτευχθεί μια πιο ολοκληρωμένη αξιοποίηση της γης, συνδυάζοντας την παραγωγή ενέργειας με την αγροτική καλλιέργεια και δημιουργώντας πρόσθετη αξία για τον πρωτογενή τομέα.
Σε διαφορετική περίπτωση, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, οι αγρότες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν σημαντικές δυσκολίες στην ανάπτυξη τέτοιων έργων. Κι αυτό διότι οι εκτάσεις χαμηλής παραγωγικότητας, στις οποίες επιτρέπεται η εγκατάσταση, συχνά βρίσκονται σε περιοχές όπου δεν υπάρχει διαθέσιμη χωρητικότητα στο ηλεκτρικό δίκτυο για νέες συνδέσεις.
Διαβάστε ακόμη
