Στις 1.747 ανέρχονται πλέον οι ενεργειακές κοινότητες όλων των νομικών μορφών στην Ελλάδα. Ωστόσο, όπως ανέφερε πρόσφατα το Green Tank, καταγράφεται «πάγωμα» στις αιτήσεις νέων έργων. Μόλις 18 νέες αιτήσεις έργων ενεργειακών κοινοτήτων έχουν καταγραφεί από τον Μάρτιο του 2025 και 76 από τον Ιανουάριο του 2024, οι 62 εκ των οποίων αφορούν έργα αυτοπαραγωγής.
Όπως έχει γράψει το Energygame, η έλλειψη χρηματοδοτικών εργαλείων παραμένει ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα για την ανάπτυξή τους. Λίγες χώρες στην Ευρώπη έχουν δημιουργήσει χρηματοδοτικά εργαλεία σε εθνικό επίπεδο για να στηρίξουν τέτοια εγχειρήματα. Ανάμεσα σε αυτές είναι η Σκωτία και η Αυστρία. Πάντως, ο θεσμός των ενεργειακών κοινοτήτων μετρά αρκετές δεκαετίες ζωής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον θεωρεί ότι η αυτοπαραγωγή θα πρέπει να ενισχυθεί, στο πλαίσιο της προσπάθειας μετάβασης σε πιο «καθαρές» πηγές ενέργειας.
Σε δήλωσή του στο Energygame, ο Δημήτρης Κιτσικόπουλος, πρόεδρος της «Δέσμης Ενεργειακών Κοινοτήτων», τονίζει ότι «παρότι ο θεσμός των ενεργειακών κοινοτήτων δημιουργήθηκε για να συμβάλει στον εκδημοκρατισμό του ενεργειακού συστήματος, στην Ελλάδα δεν έχει λάβει ακόμα την απαραίτητη υποστήριξη. Παρά τα θετικά παραδείγματα που συναντάμε από τη Χίο, τη Λέσβο, την Κρήτη και τη Χάλκη μέχρι την Αθήνα, την Πελοπόννησο, την Καρδίτσα, τα Τζουμέρκα και τα Ιωάννινα, η συνολική τους επίδραση είναι περιορισμένη σε σχέση με το τι θα μπορούσε να επιτευχθεί αν είχαν αρθεί τα διοικητικά εμπόδια, το μοντέλο του ενεργειακού συμψηφισμού ήταν πιο λειτουργικό και υπήρχε χρηματοδότηση και πρόσβαση στο δίκτυο.
Ένα επιπλέον κρίσιμο ζήτημα είναι η έως τώρα αδυναμία επέκτασης τους σε δραστηριότητες πέρα από την αυτοπαραγωγή. Θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κομβικό ρόλο στην ενεργειακή ευελιξία (εγκατάσταση έξυπνων συστήματων και εκπαίδευση για αξιοποίηση διζωνικών και δυναμικών τιμολογίων, επένδυση σε έργα αποθήκευσης και άμεση/έμμεση συμμετοχή σε αγορές εξισορρόπησης), στις συλλογικές ανακαινίσεις κατοικιών (οικονομίες κλίμακας, χρηματοδότηση, βελτιστοποιημένος συντονισμός, μαζικές προμήθειες) και στον διαμοιρασμό ηλεκτρικών οχημάτων.
Όλα αυτά προβλέπονται θεσμικά και έχουν ήδη εφαρμοστεί με επιτυχία σε άλλες χώρες. Οι ενεργειακές κοινότητες είναι το καταλληλότερο όχημα για αυτές τις λύσεις, καθώς συνδυάζουν μαζική συμμετοχή με διαφανή και δημοκρατική διακυβέρνηση. Αυτό που λείπει δεν είναι τεχνογνωσία ή βούληση από την πλευρά των ενεργειακών κοινοτήτων, αλλά πολιτική βούληση ώστε να αναβαθμιστεί ουσιαστικά ο ρόλος τους».
Διαβάστε ακόμη
