«Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο ηγέτης που δεν διεκδικεί το αλάθητο του Πάπα», ανέφερε ο πολιτικός μηχανικός Κωνσταντίνος Τούμπουρος, στενός συνεργάτης και προσωπικός φίλος του πρώην πρωθυπουργού, μιλώντας στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη» που πραγματοποιήθηκε στο Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη.

«Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος αναγνωρίζει τα λάθη του με γενναιότητα και η ευγένειά του, η οποία είναι και νατούρα αλλά και κουλτούρα, του επιτρέπει να αναλαμβάνει αυτά τα λάθη με χαρακτηριστική άνεση», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Τούμπουρος για τον πρώην πρωθυπουργό.

Πρόσθεσε ότι «ο Αλέξης είναι ένας πολιτικός, δεν θα πω παντός καιρού γιατί δεν του δόθηκε η δυνατότητα να κυβερνήσει σε καλούς καιρούς, είναι ένας πολιτικός που εμφανίστηκε, λειτούργησε, κυβέρνησε, στις πιο δύσκολες συνθήκες των τελευταίων ετών».

Ο κ. Τούμπουρος στην ομιλία του αναφέρθηκε σε προσωπικές συζητήσεις που πραγματοποίησε με τον Αλέξη Τσίπρα σχετικά με τη συγγραφή του βιβλίου, τονίζοντας πως ήταν ιδιαίτερα αρνητικός για την έκδοσή του. «Οφείλω να ομολογήσω ότι η σημερινή μου παρουσία αποτελεί ένα ιδιότυπο παράδοξο. Και αυτό γιατί καλούμαι να μιλήσω σε ένα βιβλίο για το οποίο ήμουν υπέρμαχος στο ότι δεν έπρεπε να βγει. Οι συζητήσεις μας με τον Αλέξη ώρες ατελείωτες, όπου άστοχα προσπαθούσα, και ευτυχώς δεν το κατάφερα, να τον πείσω για ποιο λόγο δεν ήταν η ώρα να βγει αυτό το βιβλίο τώρα. Πίστευα ότι τα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τα γεγονότα που περιγράφει ο Αλέξης στο βιβλίο του δεν είναι ικανά, ούτως ώστε να δώσουν τη δυνατότητα να γίνει μία αντικειμενική κριτική αυτών των γεγονότων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, όπως τόνισε, ο κ. Τσίπρας τού απάντησε αφοπλιστικά ότι «το βιβλίο θα γραφτεί και θα βγει τώρα». Χαρακτηριστικά ο κ. Τούμπουρος περιέγραψε πως «εκεί λοιπόν συνειδητοποίησα ότι το έβλεπα από μία εντελώς λανθασμένη ματιά και από μία ματιά που επί της ουσίας δεν μου έπεφτε λόγος. Το βιβλίο μπορεί κάποιος να το δει από μία και μόνο οπτική ματιά. Και αυτή είναι από τη ματιά του ίδιου του πρωταγωνιστή, από την ανάγκη του να καταθέσει την αλήθεια του, μακριά από πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες. Μια βαθιά ανάγκη, η οποία έπρεπε να είναι και το ζητούμενο από όλους μας, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου», υπογράμμισε.

Ακολούθως αναφέρθηκε σε τρία παραδείγματα που για τον ίδιο είναι ενδεικτικά του μηχανισμού που ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας για να λαμβάνει τις αποφάσεις του. «Υπάρχει το παράδειγμα, το πρώτο και εμβληματικότερο, της απόφασής του να οδηγηθεί σε εκλογές μετά το δημοψήφισμα του 2015. Υπάρχει το παράδειγμα, θα μου επιτρέψετε να έχω και τις σημειώσεις μου, υπάρχει το παράδειγμα της απόφασής του να οδηγηθεί σε εθνικές εκλογές μετά τις ευρωεκλογές του 2019 και βεβαίως η παραίτησή του το 2023. Είχα την τύχη να βρεθώ κάπου εκεί δίπλα, εκεί κοντά, και να διαπιστώσω ότι όλες οι αποφάσεις πάρθηκαν με βάση τον ηθικό και αξιακό του κώδικα. Πάρθηκαν με βάση τη συγκρότηση, τα διαβάσματά του και όλους τους ανθρώπους που τον διαμόρφωσαν», τόνισε.

Υπογράμμισε με έμφαση ότι οι αποφάσεις του πρώην πρωθυπουργού δεν μετρήθηκαν με πολιτικό ή κομματικό συμφέρον. «Ο Αλέξης λοιπόν είναι ένας άνθρωπος ο οποίος εμπνέεται από τον απλό καθημερινό άνθρωπο. Σε αυτούς λογοδοτεί, από αυτούς εμπνέεται και για αυτούς παλεύει. Θεωρώ λοιπόν ότι σε μένα έλαχε να πω σήμερα ότι δεν μπορώ να βρω διαφορές ανάμεσα στον πολιτικό, τον άνθρωπο, τον συγγραφέα, τον πατέρα, τον φίλο. Γιατί; Γιατί, όπως επαναλαμβάνω διαρκώς, αυτός ο αξιακός του κώδικας, αυτός ο ηθικός του κώδικας, είναι αυτός που προσδιορίζει όλες του τις εκφάνσεις», είπε ο κ. Τούμπουρος,

«Ούτε μία στιγμή, και σας διαβεβαιώ για αυτό και αυτό εύκολα αποδεικνύεται, δεν μέτρησε το πολιτικό και κομματικό συμφέρον. Ήτανε μια βαθιά μοναχική απόφαση, όπως είναι όλες οι αποφάσεις που παίρνουν οι μεγάλοι άντρες, οι μεγάλες γυναίκες, αλλά κινήθηκε σε αυτό και αποκλειστικά το πλαίσιο. Ο Αλέξης λοιπόν είναι ένας άνθρωπος ο οποίος εμπνέεται από τον απλό καθημερινό άνθρωπο. Σε αυτούς λογοδοτεί, από αυτούς εμπνέεται και για αυτούς παλεύει. Και νομίζω ότι οι προλαλήσαντες τα είπανε πολύ ωραία και πολύ επιθετικά θα πω και δυναμικά. Θεωρώ λοιπόν ότι σε μένα έλαχε να πω σήμερα ότι δεν μπορώ να βρω διαφορές ανάμεσα στον πολιτικό, τον άνθρωπο, τον συγγραφέα, τον πατέρα, τον φίλο. Γιατί; Γιατί, όπως επαναλαμβάνω διαρκώς, αυτός ο αξιακός του κώδικας, αυτός ο ηθικός του κώδικας, είναι αυτός που προσδιορίζει όλες του τις εκφάνσεις, ευχόμενος καταληκτικά στον κ. Τσίπρα «να δημιουργήσει την απαραίτητη ύλη προκειμένου να γράψει το δεύτερο βιβλίο του και μετά από λίγα χρόνια να ήμαστε όλοι εδώ μαζί για να το συζητάμε».

Ολόκληρη η ομιλία του Κωνσταντίνου Τούμπουρου:

«Φίλες και φίλοι, επιτρέψτε μου και μένα με τη σειρά μου να ευχαριστήσω τους διοργανωτές και τον πρόεδρο, Αλέξη Τσίπρα.

Ζητάω την κατανόησή σας γιατί το άγχος περισσεύει και σας υπόσχομαι ότι θα μιλήσω λιγότερο από όλους. Οφείλω να ομολογήσω ότι η σημερινή μου παρουσία αποτελεί ένα ιδιότυπο παράδοξο. Και αυτό γιατί καλούμαι να μιλήσω σε ένα βιβλίο για το οποίο ήμουν υπέρμαχος στο ότι δεν έπρεπε να βγει. Οι συζητήσεις μας με τον Αλέξη ώρες ατελείωτες, όπου άστοχα προσπαθούσα, και ευτυχώς δεν το κατάφερα, να τον πείσω για ποιο λόγο δεν ήταν η ώρα να βγει αυτό το βιβλίο τώρα. Πίστευα ότι τα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τα γεγονότα που περιγράφει ο Αλέξης στο βιβλίο του δεν είναι ικανά, ούτως ώστε να δώσουν τη δυνατότητα να γίνει μία αντικειμενική κριτική αυτών των γεγονότων.

Περιγράφει, ιδίως την περίοδο 2015, γεγονότα που βρήκαν μια κοινωνία φανερά τραυματισμένη, φανερά με τεράστια διλήμματα, με κοινωνικές ομάδες στα όρια της επιβίωσης, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Και με προβλημάτιζε το γεγονός ότι η αναφορά αυτών των γεγονότων θα άνοιγε κουβέντες που θεωρούσα ότι δεν ευνοούν αυτή την περίοδο. Δεν θα ξεχάσω την τελευταία φορά που επιχείρησα να ξανανοίξω μια τέτοια κουβέντα, ενώ ο Αλέξης είχε ήδη ξεκινήσει να γράφει το βιβλίο, την απάντησή του η οποία ήταν απόλυτη: ‘Το βιβλίο θα γραφτεί και θα βγει τώρα’. Εκεί λοιπόν συνειδητοποίησα ότι το έβλεπα από μία εντελώς λανθασμένη ματιά και από μία ματιά που επί της ουσίας δεν μου έπεφτε λόγος. Το βιβλίο μπορεί κάποιος να το δει από μία και μόνο οπτική ματιά. Και αυτή είναι από τη ματιά του ίδιου του πρωταγωνιστή, από την ανάγκη του να καταθέσει την αλήθεια του, μακριά από πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες. Μια βαθιά ανάγκη, η οποία έπρεπε να είναι και το ζητούμενο από όλους μας, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου.

Δεν κρύβω λοιπόν ότι δεν μετανιώνω για τις σκέψεις που έκανα, είναι ολοφάνερο όμως ότι έκανα λάθος. Και αυτό δεν θα το κρίνω εγώ, αυτό θα το κρίνει όπως πάντα γίνεται, αμείλικτα και δίκαια η ιστορία. Αυτό όμως που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας είναι μέσα από τη γραφή του Αλέξη Τσίπρα, μέσα από τις αφηγήσεις του, οι πτυχές του χαρακτήρα που προκύπτουν και που αναδύονται. Ενός χαρακτήρα που χτίστηκε, όπως αναφέρεται και στον πρόλογο του βιβλίου του, από τη στιγμή που γεννήθηκε, από το οικογενειακό του περιβάλλον, από τις ιδέες, απ’ τα διαβάσματα, από τους ανθρώπους που τον συνοδεύουνε όλη αυτή την περίοδο και σε αυτούς τους ανθρώπους, το ξέρω με βεβαιότητα και σας διαβεβαιώ γι’ αυτό, σε αυτούς τους ανθρώπους ο Αλέξης λογοδοτεί και αναφέρεται.

Όταν με προλόγισε η Φαίη και στην πρόσκληση που διανεμήθηκε στα μέσα, η παρουσία μου συνοδεύονταν από τον τίτλο ‘Πολιτικός Μηχανικός – Επιχειρηματίας’. Κάτι το οποίο μου φαίνεται λίγο πεζό και κενό. Το ακριβό είναι ο τίτλος του φίλου και της τύχης που αυτό συνοδεύει. Γιατί; Με την απόσταση που πάντα ο Αλέξης κρατούσε, είχα την τύχη να ζήσω αρκετές από τις στιγμές που ίδιος περιγράφει στο βιβλίο του και να βγάλω, να ενισχύσω, τη βαθιά μου πεποίθηση και τα συμπεράσματά μου για το ποιος είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Αλέξης είναι ο ηγέτης που δεν διεκδικεί το αλάθητο του Πάπα. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος αναγνωρίζει τα λάθη του με γενναιότητα και η ευγένειά του, η οποία είναι και νατούρα αλλά και κουλτούρα, του επιτρέπει να αναλαμβάνει αυτά τα λάθη με χαρακτηριστική άνεση. Καμιά φορά και παραπάνω από ό,τι πρέπει. Το δεύτερο σημείο είναι ότι ο Αλέξης είναι ένας πολιτικός, δεν θα πω παντός καιρού γιατί δεν του δόθηκε η δυνατότητα να κυβερνήσει σε καλούς καιρούς, είναι ένας πολιτικός που εμφανίστηκε, λειτούργησε, κυβέρνησε, στις πιο δύσκολες συνθήκες των τελευταίων ετών.

Σε καμία στιγμή δεν δείλιασε, δεν υποχώρησε. Ο χαρακτήρας του όμως και η συγκρότησή του, του επέτρεψε, και ο ρεαλισμός του, του επέτρεψε να κάνει τους απαραίτητους συμβιβασμούς που είχε ανάγκη η χώρα για να προχωρήσει μπροστά. Αυτό νομίζω ότι είναι και το απαραίτητο συστατικό για έναν άνθρωπο που θέλει να να έχει την ευθύνη, μια βαριά ευθύνη, και να εκφράζει, όπως κατάφερε να εκφράσει για πολύ μεγάλα διαστήματα, την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Είναι βαθιά μου πεποίθηση ότι είναι βασικά θέμα χαρακτήρα. Και ο Αλέξης έχει αυτό το χαρακτήρα που του επέτρεψε να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Γιατί, να μην ξεχνάμε, έχει πάρει πάρα πολύ δύσκολες αποφάσεις.

Υπάρχουνε πάμπολλα παραδείγματα, αλλά θα αναφερθώ σε τρία, τα οποία για μένα είναι ενδεικτικά του μηχανισμού που ακολουθεί ο ίδιος όταν παίρνει τις αποφάσεις του. Υπάρχει το παράδειγμα, το πρώτο και εμβληματικότερο, της απόφασής του να οδηγηθεί σε εκλογές μετά το δημοψήφισμα του 2015. Υπάρχει το παράδειγμα, θα μου επιτρέψετε να έχω και τις σημειώσεις μου, υπάρχει το παράδειγμα της απόφασής του να οδηγηθεί σε εθνικές εκλογές μετά τις ευρωεκλογές του 2019 και βεβαίως η παραίτησή του το 2023. Είχα την τύχη να βρεθώ κάπου εκεί δίπλα, εκεί κοντά, και να διαπιστώσω ότι όλες οι αποφάσεις πάρθηκαν με βάση τον ηθικό και αξιακό του κώδικα. Πάρθηκαν με βάση τη συγκρότηση, τα διαβάσματά του και όλους τους ανθρώπους που τον διαμόρφωσαν.

Ούτε μία στιγμή, και σας διαβεβαιώ για αυτό και αυτό εύκολα αποδεικνύεται, δεν μέτρησε το πολιτικό και κομματικό συμφέρον. Ήτανε μια βαθιά μοναχική απόφαση, όπως είναι όλες οι αποφάσεις που παίρνουν οι μεγάλοι άντρες, οι μεγάλες γυναίκες, αλλά κινήθηκε σε αυτό και αποκλειστικά το πλαίσιο. Ο Αλέξης λοιπόν είναι ένας άνθρωπος ο οποίος εμπνέεται από τον απλό καθημερινό άνθρωπο. Σε αυτούς λογοδοτεί, από αυτούς εμπνέεται και για αυτούς παλεύει. Και νομίζω ότι οι προλαλήσαντες τα είπανε πολύ ωραία και πολύ επιθετικά θα πω και δυναμικά. Θεωρώ λοιπόν ότι σε μένα έλαχε να πω σήμερα ότι δεν μπορώ να βρω διαφορές ανάμεσα στον πολιτικό, τον άνθρωπο, τον συγγραφέα, τον πατέρα, τον φίλο. Γιατί; Γιατί, όπως επαναλαμβάνω διαρκώς, αυτός ο αξιακός του κώδικας, αυτός ο ηθικός του κώδικας, είναι αυτός που προσδιορίζει όλες του τις εκφάνσεις.

Στην καθημερινότητά του, στον πολιτικό του βίο. Κλείνοντας, και όπως υποσχέθηκα δεν μακρηγόρησα, θα ήθελα να τον ευχαριστήσω ιδιαίτερα για την τιμή που μου έκανε να βρεθώ σήμερα στην ομιλία του βιβλίου του, που τόσο πάλεψα για να μη βγει και διαπιστώνοντας το λάθος μου θα ήθελα να του ευχηθώ να δημιουργήσει την απαραίτητη ύλη προκειμένου να γράψει το δεύτερο βιβλίο του και μετά από λίγα χρόνια να ήμαστε όλοι εδώ μαζί για να το συζητάμε. Σας ευχαριστώ πολύ».

Διαβάστε ακόμη