Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) ενέκριναν τελικά την Πέμπτη 5 Μαρτίου έναν νέο κλιματικό στόχο για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 90% έως το 2040, προχωρώντας με την φιλόδοξη κλιματική ατζέντα του μπλοκ παρά την πολιτική αντίσταση.
Ο νέος κλιματικός στόχος είναι ένας σκληρά διαπραγματευμένος πολιτικός συμβιβασμός, που επιτεύχθηκε από τις κυβερνήσεις και τους νομοθέτες της ΕΕ πέρυσι. Είναι πιο φιλόδοξος από τις δεσμεύσεις μείωσης των εκπομπών των περισσότερων μεγάλων οικονομιών, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας.
Στην πράξη, ο στόχος θα απαιτήσει μείωση των εκπομπών κατά 85% από τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Η ΕΕ θα πληρώσει τις αναπτυσσόμενες χώρες μέσω πιστώσεων άνθρακα, ώστε να μειώσουν τις εκπομπές εκ μέρους της Ευρώπης για να καλύψουν το υπόλοιπο, προκειμένου να επιτευχθεί το 90%.
Η ΕΕ συμφώνησε τον στόχο πέρυσι μετά από μήνες διαμάχης μεταξύ χωρών, όπως η Ισπανία, που υποστηρίζουν ότι η επιδείνωση της ξηρασίας και των πυρκαγιών δικαιολογεί πιο φιλόδοξους στόχους, και χωρών όπως η Πολωνία και η Ιταλία, που επιδίωξαν να μετριάσουν τις μειώσεις εκπομπών, υποστηρίζοντας ότι οι βιομηχανίες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες δεν μπορούν να αντέξουν τις αρχικές επενδύσεις.
Η ενισχυμένη πλειοψηφία των υπουργών των χωρών της ΕE έδωσε την τελική επίσημη έγκριση του νομικά δεσμευτικού στόχου σε συνάντηση στις Βρυξέλλες. Η Τσεχική Δημοκρατία, η Σλοβακία, η Πολωνία και η Ουγγαρία αντιτάχθηκαν. Ο κλιματικός στόχος θα ενσωματωθεί πλέον στο δίκαιο της ΕΕ.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας, η ΕΕ θα εξετάσει επίσης το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει στο μέλλον διεθνείς πιστώσεις άνθρακα για να επιτύχει περαιτέρω μείωση κατά 5% των εκπομπών της έως το 2040, γεγονός που ενδέχεται να μετριάσει περαιτέρω τις απαιτούμενες εγχώριες προσπάθειες.
Η συμφωνία αναβάλλει επίσης κατά ένα έτος, έως το 2028, την έναρξη της πολιτικά ευαίσθητης νέας αγοράς δικαιωμάτων εκπομπής άνθρακα της ΕΕ, μια κίνηση που αποσκοπεί να πείσει τις χώρες που είναι επιφυλακτικές ως προς τον κλιματικό στόχο. Ο στόχος, ο οποίος έχει σχεδιαστεί για να διατηρήσει την Ευρώπη σε τροχιά επίτευξης της δέσμευσής της για καθαρές εκπομπές μηδενικού ισοζυγίου έως το 2050, υπολείπεται της μείωσης των εγχώριων εκπομπών κατά 90% που συνιστούν οι σύμβουλοι της ΕΕ για την κλιματική επιστήμη. Είναι επίσης πιο αδύναμος από τον αρχικό στόχο των Βρυξελλών, αντανακλώντας τη διαφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων της ΕΕ σχετικά με την ταχύτητα και το κόστος της πράσινης ατζέντας τους.
Διαβάστε ακόμη
