Τις τελευταίες εβδομάδες, οι ειδήσεις για επιθέσεις καρχαριών στην ανατολική ακτή της Αυστραλίας προκάλεσαν αναστάτωση και φόβο στο κοινό. Μέσα σε μόλις 48 ώρες, τέσσερα περιστατικά καταγράφηκαν σε διαφορετικές περιοχές, με αποκορύφωμα την τραγωδία ενός 12χρονου αγοριού που υπέκυψε στα τραύματά του μετά επίθεση στον κόλπο του Σίδνεϊ στις 18 Ιανουαρίου. Την επόμενη μέρα, ένα 11χρονο παιδί είδε τη σανίδα του να καταστρέφεται από καρχαρία στην παραλία Dee Why, ενώ λίγες ώρες αργότερα ένας άνδρας δέχθηκε επίθεση στη γειτονική περιοχή του Manly. Στις 20 Ιανουαρίου, ένας σέρφερ τραυματίστηκε σοβαρά περίπου 300 χιλιόμετρα βορειότερα.
Κλιματική αλλαγή και νέα δεδομένα στις ακτές
Τα περιστατικά αυτά προκάλεσαν έντονες συζητήσεις για μείωση των πληθυσμών καρχαριών και ξαναέφεραν στο προσκήνιο παλιούς μύθους για τους επικίνδυνους θηρευτές των θαλασσών. Ωστόσο, επιστήμονες προειδοποιούν ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και ότι οι επιθέσεις πιθανότατα συνδέονται με τις αλλαγές που προκαλεί η κλιματική κρίση στα οικοσυστήματα των ακτών.
Ο Δρ Nicholas Ray, ερευνητής πληθυσμιακής δυναμικής των λευκών καρχαριών στο Nottingham Trent University του Ηνωμένου Βασιλείου, τονίζει ότι η επικρατούσα αφήγηση στα μέσα ενημέρωσης συχνά παρουσιάζει όλα τα περιστατικά καρχαριών ως «ενιαία απειλή». Στην πραγματικότητα, η Αυστραλία φιλοξενεί πάνω από 180 είδη καρχαριών, το καθένα με διαφορετικές συνήθειες και οικοτόπους.
Πλημμύρες και υψηλότερος κίνδυνος
Οι αναλύσεις των δεδομένων από τις πρόσφατες επιθέσεις, που επικαλείται το euronews, δείχνουν ότι πολλές συνέβησαν κοντά στην ακτή, ειδικά σε εκβολές ποταμών και στον κόλπο του Σίδνεϊ μετά από έντονες βροχοπτώσεις. Ο Δρ Ray εξηγεί ότι για κάθε αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1℃, η ατμόσφαιρα μπορεί να συγκρατήσει περίπου 7% περισσότερη υγρασία, γεγονός που οδηγεί σε πιο έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες. Οι πλημμύρες αυτές επηρεάζουν την αλατότητα, τη θερμοκρασία και την ορατότητα των παράκτιων υδάτων, δημιουργώντας νέες συνθήκες για τα ψάρια και τους θηρευτές τους.
Συγκεκριμένα, οι καρχαρίες ταύροι, υπεύθυνοι για τις περισσότερες επιθέσεις, προσελκύονται από πλημμυρισμένα συστήματα καθώς η λεία τους μετακινείται προς νέες περιοχές. Αστικά απορροές, αλλαγές στα ποτάμια, υπερχειλίσεις αποχετεύσεων και αλιευτικές δραστηριότητες επηρεάζουν πού συγκεντρώνεται η λεία, καθιστώντας την κολύμβηση ή το σέρφινγκ κοντά στις εκβολές ποταμών μετά από πλημμύρες δραστηριότητα υψηλού κινδύνου.
Ο Δρ Ray καταρρίπτει επίσης τον μύθο ότι οι καρχαρίες κυνηγούν σκόπιμα ανθρώπους. Οι περισσότερες επιθέσεις ταξινομούνται ως «λανθασμένη αναγνώριση» ή «εξερευνητική συμπεριφορά», καθώς οι καρχαρίες χρησιμοποιούν κυρίως ηλεκτροαίσθηση και δονήσεις για να αντιλαμβάνονται το περιβάλλον και όχι την όραση. Τα δαγκώματα, λοιπόν, είναι αποτέλεσμα πολύπλοκων αλληλεπιδράσεων μεταξύ κλιματικής αλλαγής, οικοσυστημικών δυναμικών και ανθρώπινης δραστηριότητας.
Καθώς οι συζητήσεις γύρω από τα περιστατικά συνεχίζονται, ο Δρ Ray προτρέπει να μην βλέπουμε κάθε επίθεση ως απόδειξη ότι οι καρχαρίες «στρέφονται εναντίον μας». Αντίθετα, πρέπει να εξετάσουμε τις περιβαλλοντικές συνθήκες, τις αλλαγές που έχουμε επιφέρει στα παράκτια οικοσυστήματα και τους τρόπους μείωσης του κινδύνου χωρίς να δαιμονοποιούμε την άγρια ζωή. Η κατανόηση αυτών των παραγόντων μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη μελλοντικών περιστατικών και στην προστασία τόσο των ανθρώπων όσο και των καρχαριών.
Διαβάστε ακόμη
