Τα υποβρύχια drones αναδεικνύονται σε ένα από τα πιο υποσχόμενα εργαλεία για την κατανόηση και αξιοποίηση της ικανότητας των ωκεανών να απορροφούν και να αποθηκεύουν διοξείδιο του άνθρακα (CO2), ανοίγοντας νέους δρόμους για την αγορά των λεγόμενων «blue carbon» πιστώσεων. Μέσα από τη χαρτογράφηση του βυθού και την ανάλυση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, η τεχνολογία φιλοδοξεί να καλύψει ένα κρίσιμο κενό: την αξιόπιστη μέτρηση του άνθρακα που δεσμεύεται και αποθηκεύεται στα βαθιά νερά.
Στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η Fujitsu Ltd., ένας από τους μεγαλύτερους παρόχους υπηρεσιών πληροφορικής παγκοσμίως, η οποία αναπτύσσει ένα υποβρύχιο drone μεγέθους περίπου φούρνου μικροκυμάτων. Το αυτόνομο όχημα κινείται «ζιγκ-ζαγκ» στον πυθμένα, σαρώνει τη θαλάσσια βλάστηση και αναγνωρίζει είδη φυτών, όπως τα θαλάσσια λιβάδια και τα μαγκρόβια, που απορροφούν CO₂ κατά τη διάρκεια της ζωής τους και το αποθηκεύουν στα ιζήματα όταν αποσυντίθενται. Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία ενός «ψηφιακού διδύμου» του οικοσυστήματος, επιτρέποντας στους ερευνητές να εκτιμήσουν πόσο διοξείδιο του άνθρακα δεσμεύεται σήμερα και πώς θα μπορούσε να αυξηθεί μέσω δράσεων προστασίας ή αποκατάστασης.
Το επενδυτικό ενδιαφέρον για τα blue carbon projects είναι αυξανόμενο, καθώς οικοσυστήματα όπως τα μαγκρόβια και οι αλμυρόβαλτοι μπορούν να αποθηκεύσουν έως και πέντε φορές περισσότερο CO2 ανά στρέμμα σε σύγκριση με τα τροπικά δάση. Επιπλέον, θεωρούνται λιγότερο ευάλωτα σε κινδύνους όπως οι πυρκαγιές, οι ξηρασίες και τα παράσιτα. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με στοιχεία του BloombergNEF, η προσφορά παραμένει περιορισμένη, ενώ το λειτουργικό και ευκαιριακό κόστος των έργων παραμένει υψηλό.
Ποιες οι προκλήσεις
Παρότι οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ακόμη και σε ιδανικές συνθήκες η προστασία και αποκατάσταση αυτών των οικοσυστημάτων θα μπορούσε να καλύψει μόνο λίγα ποσοστιαία σημεία των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, τα έργα αυτά προσφέρουν πολλαπλά περιβαλλοντικά οφέλη και συνήθως αποτιμώνται ακριβότερα από άλλες λύσεις φυσικής απορρόφησης άνθρακα. Η αγορά των blue carbon πιστώσεων, που κορυφώθηκε το 2022 με εκδόσεις ισοδύναμες με 3,1 εκατ. τόνους CO₂, θα μπορούσε να φτάσει τους 40,5 εκατ. τόνους έως τα μέσα του αιώνα, σύμφωνα με το βασικό σενάριο του BNEF.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη πρόκληση παραμένει η εμπιστοσύνη που δείχνουν σε αυτά τα «εκκολαπτόμενα» έργα οι επενδυτές. Η εκτίμηση της ποσότητας άνθρακα που αποθηκεύεται στα θαλάσσια ιζήματα παρουσιάζει μεγάλες αποκλίσεις. Μελέτη του 2022 κατέγραψε διαφορά έως και 600 φορές μεταξύ της υψηλότερης και χαμηλότερης εκτίμησης για τους αλμυρόβαλτους, 76 φορές για τα θαλάσσια λιβάδια και 19 φορές για τα μαγκρόβια. Αυτή η αβεβαιότητα καθιστά επιτακτική την ανάγκη για πιο ακριβείς μεθόδους μέτρησης. Σε αυτό το πλαίσιο, τεχνολογίες όπως τα υποβρύχια drones, οι υπερφασματικοί δορυφόροι και τα ψηφιακά μοντέλα ωκεανών στοχεύουν στη μείωση του λεγόμενου «measurement risk», στο πώς δηλαδή να μειωθεί το εκάστοτε ρίσκο. Παράλληλα, εταιρείες όπως η Ulysses Maritime Technologies δοκιμάζουν ρομποτικές λύσεις για την αποκατάσταση θαλάσσιων οικοσυστημάτων, μειώνοντας το κόστος έως και 90% και αυξάνοντας σημαντικά την ταχύτητα υλοποίησης σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους.
Διαβάστε ακόμη
