Η ελληνική βιομηχανία μπορεί να ζητά σύσσωμη «μέτρα εδώ και τώρα» για τη μείωση του κόστους ενέργειας, ωστόσο δεν ομονοεί ως προς την αρχιτεκτονική των μέτρων, κάτι που μπορεί να συνδέεται με την δυστοκία της κυβέρνησης για να οριστικοποιήσει την υπεσχημένη παρέμβαση, στην προσπάθειά της ικανοποιήσει όλα τα εμπλεκόμενα μέρη: Το χθεσινό Δελτίο Τύπου της ΕΒΙΚΕΝ, του συνδέσμου που εκπροσωπεί τις βιομηχανίες της χώρας, ανέδειξε μια διάσταση απόψεων που βρίσκεται σε γνώση όλων όσοι παρακολουθούν το πολύμηνο σίριαλ, με το….σασπένς να κορυφώνεται, καθώς τις τελευταίες ημέρες καταγράφεται κινητοποίηση για το ενεργειακό κόστος σε ευρωπαϊκό επίπεδο και το θέμα βρέθηκε ψηλά στην ατζέντα της άτυπης Συνόδου Κορυφής του Alden Biesen. Πού έγκειται η διάσταση ; Η ΕΒΙΚΕΝ ζητά να φύγει οριστικά από το τραπέζι το πολυσυζητημένο «ιταλικό μοντέλο», καθώς -όπως λέει- «η πρόσφατη ενημέρωση από την κυβέρνηση ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εγκρίνει την εφαρμογή του καθιστά σαφές ότι η συζήτηση για το συγκεκριμένο σχήμα φαίνεται ότι έχει κατ’ ουσία κλείσει».
Από την άλλη πλευρά, ο ΣΕΒ φαίνεται να επιμένει να διατηρεί….ανοιχτή τη συζήτηση, αν τουλάχιστον κρίνει κανείς από τη δική του ανακοίνωση που εκδόθηκε δυο ημέρες πριν (Τρίτη 10 Φεβρουαρίου), όπου επεσήμαινε την ανάγκη για άμεση ανακούφιση από το υψηλό ενεργειακό κόστος και υπενθυμίζοντας ότι «έχει προτείνει το σχήμα Energy Industrial Reset, βασισμένο στις αρχές του ιταλικού μηχανισμού Energy Release». Για το θέμα τοποθετήθηκε και ο Εκτελεστικός Πρόεδρος της Metlen Ευάγγελος Μυτιληναίος, υπό την ιδιότητα του προέδρου του ΔΣ της European Metals, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι “το CISAF είναι μη λειτουργικό, καθώς «ακυρώνει» κάθε στήριξη με δογματικούς περιορισμούς και προϋποθέσεις” και υπογραμμίζοντας την ανάγκη να εφαρμοστούν άμεσα σε ολόκληρη την Ευρώπη νέες πρωτοβουλίες, όπως το Green Pool ή το ιταλικό μοντέλο.
H EBIKEN καλεί την Πολιτεία να υιοθετήσει άμεσα το ευρωπαϊκό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες (CISAF). Η κυβέρνηση από την πλευρά της υποστηρίζει ότι η εφαρμογή του CISAF είναι προβληματική για την Ελλάδα διότι η επιδότηση που προβλέπεται δεν μπορεί να σωρευθεί με τις ενισχύσεις από άλλα σχήματα όπως είναι η αντιστάθμιση CO2 και στη χώρα μας οι επιλέξιμες βιομηχανίες (σχεδόν 60 τον αριθμό) λαμβάνουν ένα διόλου αμελητέο ποσό από την αντιστάθμιση, που ανέρχεται τα τελευταία χρόνια στα 250 εκατ. ευρώ. Οι υπέρμαχοι του «ιταλικού μοντέλου», υποστηρίζουν ότι υπερτερεί του CISAF. Η ΕΒΙΚΕΝ προτείνει CISAF που θα λειτουργεί συμπληρωματικά προς την υφιστάμενη αντιστάθμιση (που ειρήσθω εν παρόδω στην παρούσα φάση δεν καλύπτει κάποιους σημαντικούς κλάδους όπως την τσιμεντοβιομηχανία). Και στη μέση βρίσκεται η κυβέρνηση που κατά πώς φαίνεται βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος, τη στιγμή που η Βουλγαρία εφαρμόζει από τον Ιούλιο εγγυημένη τιμή 62,5 ευρώ/MWh για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες της, η Γερμανία ετοιμάζεται για εφαρμογή του CISAF με εγγυημένη τιμή 50 ευρώ/MWh, ενώ στην Ιταλία μετά το ιταλικό μοντέλο η κυβέρνηση Μελόνι ετοιμάζεται να περάσει την άλλη εβδομάδα νέο πακέτο μέτρων ύψους 3 δισ. ευρώ για να μειώσει το κόστος ενέργειας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Για να δούμε πότε θα βγει «λευκός καπνός» στην Αθήνα και πώς θα καταφέρει η κυβέρνηση -και το επισπεύδον Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας- να τετραγωνίσει τον κύκλο…
Διαβάστε ακόμη
