Μετά τη χθεσινή συμφωνία της TPAO με τη Shell, με την οποία η τουρκική κρατική πετρελαϊκή εταιρεία «μπαίνει» σε θαλάσσιο τεμάχιο που βρίσκεται εντός της βουλγαρικής ΑΟΖ, ενισχύεται η παρουσία της Τουρκίας στις έρευνες υδρογονανθράκων στην Ευρώπη. Η πρώτη επένδυση της TPAO στην ευρωπαϊκή παραγωγή υδρογονανθράκων εγκαινιάστηκε στο τέλος του 2025, όταν μαζί με τον ουγγρικό όμιλο MOL ξεκίνησαν σεισμικές έρευνες στη Δυτική Ουγγαρία, με σκοπό να διαπιστωθεί αν υπάρχουν αξιοποιήσιμα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην περιοχή. Η συνεργασία της TPAO με την MOL προβλέπει μάλιστα την διεξαγωγή κοινών ερευνών και σε άλλα πεδία, στην Κασπία, τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, αλλά και στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, με σκοπό την εύρεση υδρογονανθράκων. Ήδη συμπράττουν σε έργα παραγωγής υδρογονανθράκων στο Αζερμπαϊτζάν, στην Κασπία και σε πετρελαϊκό κοίτασμα στη Ρωσία.
Τα τελευταία χρόνια, η Βουλγαρία έχει ανεβάσει ταχύτητα στην προσπάθεια εύρεσης υδρογονανθράκων εντός της ΑΟΖ της στη Μαύρη Θάλασσα. Στο πλαίσιο αυτό, η Shell εξασφάλισε την ανάπτυξη του βουλγαρικού τεμαχίου 1-26 Khan Tervel τον Δεκέμβριο του 2024. Η TPAO υπέγραψε συμφωνία με τη Shell για την πραγματοποίηση κοινών ερευνών στο εν λόγω τεμάχιο, το οποίο βρίσκεται κοντά στο υπεράκτιο κοίτασμα Sakarya της Τουρκίας, απ’ το οποίο ήδη παράγει φυσικό αέριο και έχει στόχο να αυξήσει κατά πολύ την παραγωγή του μέχρι το 2028. Η συμφωνία με τη Shell έρχεται μετά τις αντίστοιχες συμφωνίες της TPAO με ExxonMobil, Chevron και BP από τις αρχές του 2026.
Πέραν της Ευρώπης, η Άγκυρα κοιτάει και προς άλλες κατευθύνσεις. Πριν λίγες ημέρες, αναχώρησε γεωτρύπανο από την Τουρκία με προορισμό τη Σομαλία, με σκοπό να πραγματοποιήσει τις πρώτες τουρκικές γεωτρήσεις εκτός των εγχώριων υδάτων. Παράλληλα, έντονο είναι το τουρκικό ενδιαφέρον και για τη Λιβύη, καθώς μέσα στο 2025 υπήρξε συμφωνία μεταξύ της λιβυκής Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου (NOC) και της TPAO για διεξαγωγή γεωφυσικών – γεωλογικών και σεισμικών ερευνών σε υπεράκτιες περιοχές.
Ως προς τον τομέα του LNG, το 2025 ήταν έτος – ορόσημο για τη γειτονική χώρα με ένα μπαράζ συμφωνιών. Πιο αναλυτικά, μέσα στο 2025 η Τουρκία έκλεισε συμφωνίες για LNG με την Mercuria, την αμερικανική Cheniere, τις βρετανικές BP και Shell, την ιταλική Eni, τη νορβηγική Equinor, την ιαπωνική JERA, καθώς και τις SEFE, Hartree Energy, PetroChina, Oman LNG, Woodside Energy. Το τουρκικό ΥΠΕΝ αυξάνει τις προμήθειες αμερικανικού LNG, ενώ παράλληλα υπογράφει συμφωνίες παράτασης της ενεργειακής συνεργασίας με τη Ρωσία.
Οι εισαγωγές μεγάλων ποσοτήτων LNG καθώς και η αύξηση της εγχώριας παραγωγής φυσικού αερίου πιθανόν να σημαίνουν πως η Τουρκία θα επιδιώξει να συνεχίσει να στέλνει φυσικό αέριο προς την Ευρώπη, παρά την επικείμενη διακοπή των ευρωπαϊκών εισαγωγών από τη Ρωσία και την υποβάθμιση της σημασίας του αγωγού TurkStream, που περνά από το τουρκικό έδαφος. Πέραν των παραπάνω συμφωνιών, μέσα στο 2025 η χώρα παραχώρησε προσωρινά για πρώτη φορά ένα από τα FSRUs της στην Αίγυπτο, ενώ κατέληξε σε μια μακροχρόνια συμφωνία για την εισαγωγή φυσικού αερίου μέσω αγωγού από το Αζερμπαϊτζάν, εισήγαγε για πρώτη φορά φυσικό αέριο από το Τουρκμενιστάν και ξεκίνησε, σε συνεργασία με το Κατάρ και την αζερική SOCAR, να τροφοδοτεί με αέριο τη Συρία.
Η χθεσινή συμφωνία της TPAO με τη Shell αποτελεί το τελευταίο παράδειγμα της προσπάθειας που συντελείται από πλευράς Τουρκίας να διατηρήσει έναν ενεργό ρόλο στις ενεργειακές και γεωστρατηγικές εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής, καθώς και να συνεχίσει να αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Με αυτές τις κινήσεις, επιδιώκει να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες που δημιουργούνται από την απαγόρευση του ρωσικού αερίου στην Ευρώπη. Πέραν αυτού, η τουρκική κυβέρνηση, αναπτύσσοντας μια πολύπλευρη ενεργειακή διπλωματία, επιδιώκει να αναδειχθεί σε περιφερειακό κόμβο, όχι μόνο στα ορυκτά καύσιμα αλλά και στην καθαρή ενέργεια και την κλιματική δράση, αφού τον Νοέμβριο που έρχεται πρόκειται να διεξαχθεί στην μεσογειακή πόλη Αττάλεια η σύνοδος για το κλίμα COP31.
Διαβάστε ακόμη
