Η Σερβία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ανάπτυξης διασυνδετήριου αγωγού φυσικού αερίου με την Κροατία, δήλωσε την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου η υπουργός Ενέργειας της χώρας, Ντουμπράβκα Τζέντοβιτς Χαντάνοβιτς, επισημαίνοντας όμως ότι υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία του συγκεκριμένου διαδρόμου εφοδιασμού.
«Ο αγωγός Σερβίας-Κροατίας, ως μία επιπλέον οδός προμήθειας, είναι σημαντική για εμάς, αλλά μένει να φανεί αν θα υπάρξει υπογραφή συμφωνίας πρόθεσης για την κατασκευή της. Θα το συζητήσουμε και θα το εξετάσουμε», ανέφερε η Χαντάνοβιτς σε συνέντευξή της στον τηλεοπτικό σταθμό K1 του Βελιγραδίου.
Την Τρίτη, το ειδησεογραφικό πρακτορείο της Κροατίας Index είχε μεταδώσει δηλώσεις του υπουργού Οικονομίας της Κροατίας, Άντε Σούσνιαρ, σύμφωνα με τις οποίες η χώρα σχεδιάζει την ανάπτυξη αγωγού φυσικού αερίου με τη Σερβία, με στόχο την ενίσχυση της ενεργειακής σταθερότητας στην περιοχή. Όπως σημείωσε, το έργο θα μπορούσε να δώσει στη Σερβία πρόσβαση στον τερματικό σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στο νησί Κρκ.
Η Χαντάνοβιτς, ωστόσο, προειδοποίησε ότι η προηγούμενη στάση της Κροατίας σε θέματα ενεργειακού εφοδιασμού προς τη Σερβία δημιουργεί αμφιβολίες για τις προοπτικές ενός τέτοιου έργου. Υπενθύμισε ότι η κροατική εταιρεία αγωγών πετρελαίου Janaf είχε αρνηθεί στο παρελθόν να παραδώσει αργό πετρέλαιο για την αναπλήρωση των υποχρεωτικών αποθεμάτων της Σερβίας, επικαλούμενη τις αμερικανικές κυρώσεις κατά του μοναδικού διυλιστηρίου της Σερβίας NIS (που τελούσε υπό τον έλεγχο της ρωσικής Gazprom Neft) παρότι το ίδιο το σερβικό κράτος δεν υπόκειται σε κυρώσεις.
Οι κατευθυντήριες γραμμές του Σχεδίου Ανάπτυξης για τις Ενεργειακές Υποδομές και τα Μέτρα Ενεργειακής Απόδοσης του υπουργείου Ενέργειας της Σερβίας για την περίοδο έως το 2028, με προβλέψεις έως το 2030, περιλαμβάνουν την κατασκευή διασυνδετήριου αγωγού φυσικού αερίου με την Κροατία. Σύμφωνα με το έγγραφο, το σερβικό τμήμα του αγωγού προβλέπεται να έχει μήκος 95 χιλιομέτρων και να ολοκληρωθεί έως το 2031, με κόστος 60 εκατ. ευρώ.
Η Σερβία, η οποία κατανάλωσε περίπου 2,7 δισ. κυβικά μέτρα (bcm) φυσικού αερίου το 2024, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη ρωσική Gazprom για τον εφοδιασμό της. Η χώρα προμηθεύεται ρωσικό αέριο μέσω της επέκτασης του αγωγού TurkStream από τη Βουλγαρία, ενώ λαμβάνει και μικρότερες ποσότητες αζερικού αερίου μέσω της διασύνδεσης με τη Βουλγαρία.
Τα τελευταία χρόνια, το Βελιγράδι έχει εντείνει τις προσπάθειες διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας, με σχέδια για την κατασκευή αγωγού δυναμικότητας 1,5 bcm με τη Βόρεια Μακεδονία, καθώς και διασύνδεσης 1,6 bcm με τη Ρουμανία. Από τις αρχές του 2024, εξάλλου, λειτουργεί και ο διασυνδετήριος αγωγός Σερβίας-Βουλγαρίας, χάρη στον οποίο η Σερβία αποκτά πρόσβαση σε νέες πηγές αερίου προερχόμενες από τον Νότιο Διάδρομο Φυσικού Αερίου (αζέρικο αέριο) και τους τερματικούς σταθμούς LNG στο Αιγαίο.
Ο τερματικός σταθμός LNG στο Κρκ διοχετεύει φυσικό αέριο στο εθνικό δίκτυο μεταφοράς της Κροατίας, το οποίο συνδέεται με τη Σλοβενία και την Ουγγαρία, ενώ η ετήσια δυναμικότητα αεριοποίησής του ανέρχεται σε 6,1 bcm.
Διαβάστε ακόμη
