Η υγρασία στους τοίχους, στα ταβάνια ή ακόμη και μέσα στις ντουλάπες αποτελεί ένα από τα συχνότερα προβλήματα στα ενοικιαζόμενα σπίτια, προκαλώντας εντάσεις ανάμεσα σε ενοικιαστές και ιδιοκτήτες. Το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι απλό αλλά κρίσιμο: ποιος έχει την ευθύνη για την αποκατάσταση των ζημιών και ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;

Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο μισθώσεων, η απάντηση εξαρτάται κυρίως από την αιτία που προκάλεσε την υγρασία. Η νομοθεσία και η πρακτική κάνουν σαφή διάκριση ανάμεσα στις ζημιές που οφείλονται σε κατασκευαστικά προβλήματα ή ελλιπή συντήρηση του ακινήτου και σε εκείνες που προκύπτουν από κακή χρήση του χώρου.

Δείτε περισσότερα: Η χαμηλή υγρασία στο σπίτι έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία – Τι πρέπει να κάνεις

Οι υποχρεώσεις ιδιοκτήτη – ενοικιαστή για την υγρασία

Καταρχάς, ο ιδιοκτήτης έχει την υποχρέωση να παραδίδει και να διατηρεί το ακίνητο κατάλληλο για κατοίκηση. Αυτό σημαίνει ότι αν η υγρασία οφείλεται σε προβλήματα όπως σπασμένοι σωλήνες, ελλιπής στεγανοποίηση, κακή μόνωση ή γενικότερα κατασκευαστικές ατέλειες, τότε το κόστος επισκευής βαραίνει τον ίδιο. Οι ζημιές αυτές θεωρούνται «φυσικές φθορές» ή ελαττώματα του ακινήτου και δεν σχετίζονται με τη συμπεριφορά του ενοικιαστή.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η υγρασία μπορεί να προκληθεί από τον τρόπο χρήσης του σπιτιού. Η έλλειψη αερισμού, το συχνό στέγνωμα ρούχων σε εσωτερικούς χώρους χωρίς εξαερισμό ή η υπερβολική υγρασία από καθημερινές δραστηριότητες -όπως μπάνιο χωρίς χρήση απορροφητήρα- μπορεί να οδηγήσουν σε μούχλα και φθορές. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ευθύνη ενδέχεται να μετακυλίεται στον ενοικιαστή, εφόσον αποδειχθεί αμέλεια.

Η διάκριση αυτή είναι καθοριστική και για την τύχη της εγγύησης. Αν κατά τη λήξη της μίσθωσης διαπιστωθούν ζημιές από κακή χρήση, ο ιδιοκτήτης μπορεί να παρακρατήσει μέρος ή και το σύνολο της εγγύησης για να καλύψει τα έξοδα αποκατάστασης. Αντίθετα, όταν οι φθορές οφείλονται σε φυσική παλαιότητα ή σε τεχνικά προβλήματα του κτιρίου, η εγγύηση πρέπει να επιστρέφεται κανονικά.

Δείτε περισσότερα: Ποια είναι η ιδανική υγρασία που πρέπει να έχει το σπίτι και πώς να την μετρήσεις σωστά

Οι γενικότερες υποχρεώσεις των δύο πλευρών

Το ζήτημα της υγρασίας συνδέεται και με τις γενικότερες υποχρεώσεις των δύο πλευρών. Ο ενοικιαστής οφείλει να πληρώνει το ενοίκιο, τους λογαριασμούς και τις δαπάνες χρήσης του σπιτιού, καθώς και να αποκαθιστά ζημιές που προκάλεσε ο ίδιος. Ο ιδιοκτήτης, αντίστοιχα, αναλαμβάνει τις βασικές επισκευές, τις βλάβες σε υδραυλικά και ηλεκτρολογικά συστήματα, καθώς και κάθε εργασία που αφορά τη δομή και τη λειτουργικότητα του ακινήτου.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το μισθωτήριο συμβόλαιο, όπου συχνά καθορίζονται πιο συγκεκριμένα οι ευθύνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις προβλέπονται διαδικασίες για την άμεση αντιμετώπιση προβλημάτων ή ακόμη και δικαίωμα του ενοικιαστή να ζητήσει μείωση ενοικίου εάν το ακίνητο δεν είναι πλήρως κατοικήσιμο.

Εάν προκύψει διαφωνία, συνιστάται αρχικά η επικοινωνία μεταξύ των δύο πλευρών και, εφόσον δεν υπάρξει λύση, η αναζήτηση νομικής συμβουλής. Η υγρασία δεν είναι μόνο οικονομικό ζήτημα αλλά και θέμα υγείας και ασφάλειας, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την άμεση αντιμετώπισή της.

Συμπερασματικά, δεν υπάρχει μία απάντηση που να καλύπτει όλες τις περιπτώσεις. Ο «λογαριασμός» της υγρασίας πληρώνεται από εκείνον που ευθύνεται για την αιτία της. Η σωστή συντήρηση από τον ιδιοκτήτη και η προσεκτική χρήση από τον ενοικιαστή αποτελούν το κλειδί ώστε το σπίτι να παραμένει ασφαλές – και η σχέση των δύο πλευρών χωρίς συγκρούσεις.

Διαβάστε ακόμη