Σαφές μήνυμα ότι εάν δεν γίνουν ουσιαστικές αλλαγές στο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ σε σχέση με το κείμενο που έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση κινδυνεύει η ανταγωνιστικότητα των μελλοντικών επενδύσεων σε αιολικά πάρκα έστειλαν οι εκπρόσωποι του κλάδου. Και τούτο διότι, όπως τόνισαν σε ειδική ενημερωτική εκδήλωση οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), με τα σημερινά δεδομένα οι διατάξεις του νέου πλαισίου -που αποκλείει τα νέα αιολικά πάρκα από το 61% της ελληνικής επικράτειας, περιλαμβανομένων και των περιοχών με το πιο υψηλό αιολικό δυναμικό, δηλαδή τις ορεινές περιοχές με μεγάλο υψόμετρο και την πλειονότητα των νησιών-  οδηγούν σε μέση απώλεια παραγωγικότητας της τάξης του 29% και μέση αύξηση 27% του κόστους παραγωγής ενέργειας από νέα αιολικά πάρκα. Αυτό θα συμβεί γιατί τα νέα αιολικά θα εγκατασταθούν σε τοποθεσίες με μικρότερη απόδοση, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστούν 29% περισσότερες νέες ανεμογεννήτριες σε σχέση με όσες θα αρκούσαν χωρίς τους περιορισμούς, περισσότερες παρεμβάσεις στο χώρο (διάνοιξη δρόμων, συνοδά έργα, νέοι υποσταθμοί κλπ). Το τελικό αποτέλεσμα σύμφωνα πάντα με την ΕΛΕΤΑΕΝ θα είναι αυξημένο κόστος για τους τελικούς καταναλωτές, δηλαδή τα νοικοκυριά και τις βιομηχανίες, χωρίς ουσιώδη περιβαλλοντικά οφέλη.

Οι 3 βασικές αλλαγές που ζητά η αιολική βιομηχανία στο Ειδικό Χωροταξικό των ΑΠΕ

Τούτων λεχθέντων, ο σύνδεσμος των αιολικών -που έχει καταθέσει στο ΥΠΕΝ αναλυτικό υπόμνημα για τις θέσεις του επί του νέου Ειδικού Χωροταξικού για τις ΑΠΕ που θεωρεί εξαιρετικά αυστηρό- ζητά κατά προτεραιότητα τρεις βασικές αλλαγές:

  1. Να επανεξεταστεί ο γενικός «κόφτης» στην εγκατάσταση νέων αιολικών σε ορεινές περιοχές με υψόμετρο πάνω από 1200 μέτρα
  2. Να αλλάξει η ρύθμιση που απαγορεύει -εκτός συγκεκριμένων εξαιρέσεων- την χωροθέτηση νέων αιολικών σε νησιά με έκταση μικρότερη των 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων,  η οποία -σε συνδυασμό με τις διατάξεις του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον τουρισμό-  εξαιρεί από την απαγόρευση μόλις 11 νησιά της χώρας. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της ΕΛΕΤΑΕΝ κ. Παναγιώτη Λαδακάκο και τον Γενικό Διευθυντή της Ενωσης κ. Παναγιώτη Παπασταματίου, θα πρέπει το «όριο» των 300 τ.χλμ, να μειωθεί σε κάτω από 100 τ. χλμ.
  3. Να αλλάξει ο τρόπος αντιμετώπισης των Ζωνών Ειδικής Προστασίας για την ορνιθοπανίδα ώστε τα έργα να αξιολογούνται κατά περίπτωση μέσω της περιβαλλοντικής αδειοδότησης και να μην υπάρχει οριζόντιος αποκλεισμός των αιολικών πάρκων εκ προοιμίου στις ΖΕΠ, παρά το γεγονός ότι η ίδια η δέουσα εκτίμηση που συνοδεύει την Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αναγνωρίζει την αποτελεσματικότητα δοκιμασμένων μέτρων μετριασμού των επιπτώσεων.

«Να κάνει το ΥΠΕΝ ποσοτική εκτίμηση των επιπτώσεων του νέου Χωροταξικού»

Οι εκπρόσωποι της ΕΛΕΤΑΕΝ αναφέρθηκαν αναλυτικά στην ανάγκη, πριν από οποιαδήποτε απόφαση, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να εκπονήσει μια αναλυτική, ακριβή και ανεξάρτητη εκτίμηση των ποσοτικών επιπτώσεων που θα έχουν οι νέοι περιορισμοί σε κρίσιμες παραμέτρους όπως είναι οι λογαριασμοί ρεύματος, η ενεργειακή ανεξαρτησία, οι εκπομπές CO2 κλπ.

Οι κ.κ. Λαδακάκος και Παπασταματίου απαντώντας στο επιχείρημα ότι το απόθεμα των αιολικών έργων που βρίσκονται στο τελικό στάδιο της αδειοδοτικής διαδικασίας -και επομένως δεν θα καταληφθούν από το νέο ΕΧΠ ΑΠΕ- είναι επαρκή για την επίτευξη των στόχων του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα με ορίζοντα το 2050, υπογράμμισαν ότι σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΥΠΕΝ, οι  μεταβατικές διατάξεις καταλαμβάνουν αιολικά συνολικής ισχύος της τάξης των 16 GW, εκ των οποίων περισσότερα από 6,5 GW είναι  είτε σε λειτουργία είτε υπό κατασκευή. Συνεπώς η πραγματική επίδραση των διατάξεων που παρουσιάστηκαν αφορά στη διατήρηση αιολικών έργων  υπό ανάπτυξη περίπου 10 GW που είτε διαθέτουν περιβαλλοντικούς όρους, είτε βρίσκονται «προ των πυλών» της ΑΕΠΟ.

Γιατί δεν αρκούν οι μεταβατικές διατάξεις

Σύμφωνα με την ΕΛΕΤΑΕΝ, είναι λάθος να θεωρείται ότι η πλειονότητα των έργων αυτών θα υλοποιηθεί, καθώς ο «συντελεστής επιτυχίας» είναι πολύ μικρός. Κατά συνέπεια, η πραγματική δεξαμενή των έργων που διασώζονται μέσω των μεταβατικών διατάξεων είναι περιορισμένη και σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί για να υποστηρίξει την επίτευξη των στόχων για την αιολική ενέργεια. Επομένως είναι κρίσιμο να υπάρχει μια «δεξαμενή» νέων, βιώσιμων έργων και για αυτό είναι απαραίτητο να επανεξεταστούν βασικές ρυθμίσεις του ΕΧΠ ΑΠΕ. Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές του ΥΠΕΝ, το προσχέδιο που έχει ήδη κατατεθεί επιχειρεί να βρει την χρυσή τομή μεταξύ της ανάγκης διασφάλισης των νέων επενδύσεων σε αιολικά και των έντονων κοινωνικών αντιδράσεων που προκαλούν αυτά τα έργα και δηλώνει ανοιχτό σε σημειακές βελτιώσεις. Το μόνο βέβαιο είναι ότι υπάρχει πίεση χρόνου καθώς η ολοκλήρωση και των τριών νέων Ειδικών Χωροταξικών (για ΑΠΕ, Βιομηχανία και Τουρισμό) αποτελεί μεταρρυθμιστικό ορόσημο για το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητα και γι’ αυτό στόχος είναι να κλείσει το θέμα μέσα στο καλοκαίρι.

Διαβάστε ακόμη