Ένας ακόμη παίκτης θέλει να δοκιμάσει τις αντοχές του στην ανερχόμενη αγορά της διαχείρισης και ανακύκλωσης αποβλήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στα φωτοβολταϊκά πάνελ. Πρόκειται για την «ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ Α.Ε.», η οποία συστάθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2026 και εισέρχεται σε έναν κλάδο που βρίσκεται ακόμη σε φάση διαμόρφωσης, αλλά προσελκύει αυξανόμενο ενδιαφέρον καθώς η αγορά των ΑΠΕ ωριμάζει και τα πρώτα μεγάλα κύματα εξοπλισμού πλησιάζουν στο τέλος του κύκλου ζωής τους.

Η εταιρεία δραστηριοποιείται στην επεξεργασία και διάθεση απορριμμάτων, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών που εκτείνεται από τη συλλογή μη επικίνδυνων και επικίνδυνων αποβλήτων έως την αποσυναρμολόγηση παλαιών ειδών, την ανάκτηση υλικών και την εμπορία μετάλλων. Στην πράξη, τοποθετείται σε όλη την αλυσίδα διαχείρισης, από τη συγκέντρωση εξοπλισμού και την αποσυναρμολόγηση έως την αξιοποίηση των υλικών που προκύπτουν, επιχειρώντας να καλύψει ένα πεδίο δραστηριότητας που αναμένεται να αποκτήσει σαφώς μεγαλύτερο όγκο τα επόμενα χρόνια. Η σύστασή της έρχεται να προστεθεί σε μια αγορά που παραμένει μικρή σε μέγεθος, αλλά παρουσιάζει δυναμική, καθώς οι ανάγκες διαχείρισης παλαιών πάνελ θα αυξάνονται σταδιακά από το τέλος της δεκαετίας και μετά.

Σε επίπεδο εταιρικής δομής, η νέα εταιρεία ξεκινά με μετοχικό κεφάλαιο 25.000 ευρώ, πλήρως καταβεβλημένο κατά τη σύστασή της. Την πλειοψηφία, με ποσοστό 85%, κατέχει ο Ιωάννης Μεσσαρίτης, ενώ το υπόλοιπο 15% ανήκει στη «ΜΕΣΣΑΡΙΤΗΣ HOLDING ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», με τον ίδιο να αναλαμβάνει και τη διοίκηση μέσω μονομελούς οργάνου.

Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Η αγορά της ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο: από τη μία πλευρά το επενδυτικό ενδιαφέρον είναι ορατό και νέες εταιρείες επιχειρούν να τοποθετηθούν εγκαίρως, από την άλλη όμως το θεσμικό πλαίσιο παραμένει θολό. Κρίσιμα ζητήματα, όπως το ύψος της εισφοράς για τη διαχείριση του εξοπλισμού στο τέλος ζωής του, ο υπόχρεος καταβολής και η αντιμετώπιση των λεγόμενων «ιστορικών αποβλήτων», δεν έχουν ακόμη οριστικά κλείσει, με αποτέλεσμα η ανάπτυξη ενός πλήρως λειτουργικού συστήματος να προχωρά με αργούς ρυθμούς. Την ίδια ώρα, ο παλαιός εξοπλισμός αρχίζει να συσσωρεύεται εκτός οργανωμένων ροών, δημιουργώντας την ανάγκη για υποδομές και σαφείς κανόνες.

Διαβάστε ακόμη